Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ IBR Σταθερά απαισιόδοξοι οι Έλληνες επιχειρηματίες

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ IBR

Σταθερά απαισιόδοξοι οι Έλληνες επιχειρηματίες

Σταθερά απαισιόδοξοι οι Έλληνες επιχειρηματίες

Αύξηση του ποσοστού των επιχειρήσεων που αναμένουν ενίσχυση των εσόδων τους κατά τους επόμενους 12 μήνες καταγράφει παγκόσμια έρευνα της Grant Thornton σε επιχειρήσεις 36 οικονομιών.
Αντιθέτως, η αύξηση των προσδοκιών για εξαγωγές παραμένει παγκοσμίως αργή, υποδηλώνοντας ότι τα έσοδα εξαρτώνται από την εγχώρια αγοραστική δύναμη των καταναλωτών. Η δύναμη αυτή απειλείται, όμως, πλέον από τη μεγάλη πολιτική αστάθεια, την ανάκαμψη των τιμών του πετρελαίου και τα λίγα σχέδια για μισθολογικές αυξήσεις.
Ωστόσο, η τελευταία έρευνα International Business Report (IBR) της Grant Thornton, διαπιστώνει ότι με την έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού να αποτελεί σημαντικό εμπόδιο, το πάγωμα των μισθών μάλλον δε θα διαρκέσει πολύ.
Η IBR δείχνει ότι οι επιχειρήσεις παγκοσμίως σημειώνουν, στο 2ο τρίμηνο του 2016, αυξημένες προσδοκίες για αύξηση εσόδων (46%, +11 ποσοστιαίες μονάδες), τιμών πώλησης (21%, +4 π.μ.) και κερδοφορίας (36%, +6 π.μ.) για τους επόμενους 12 μήνες.
Παρ’ όλα αυτά, τα σχέδια για εξαγωγές δεν ακολουθούν την ίδια πορεία. Η ανάπτυξη των προσδοκιών για εξαγωγές, για το επόμενο έτος, εξακολουθεί να παραμένει παγκοσμίως αδύναμη (15%, +2 π.μ.), ιδιαίτερα στη Λατινική Αμερική (18%, +1 π.μ.), στη Βόρεια Αμερική (9%, +1 π.μ.) και στην Ευρωπαϊκή Ένωση (20%, - 2 π.μ.). Ταυτόχρονα, οι προσδοκίες των επιχειρηματιών για μισθολογικές αυξήσεις άνω του πληθωρισμού, έχουν μειωθεί παγκοσμίως κατά το 2ο τρίμηνο (15%, -4 π.μ.), με τις μεγαλύτερες πτώσεις να σημειώνονται στη Λατινική Αμερική (6%, -6 π.μ.), στη Βόρεια Αμερική (19%, -1 π.μ.) και στην Ευρωπαϊκή Ένωση (16%, -9 π.μ.).
Σταθερά απαισιόδοξοι για τους τελευταίους 12 μήνες εμφανίζονται οι Έλληνες επιχειρηματίες με το καθαρό ποσοστό αισιοδοξίας να ανέρχεται στο -50%, μόλις 1% περισσότερο αισιόδοξοι από τους Ιάπωνες, οι οποίοι με ποσοστό -51% βρίσκονται στην τελευταία θέση της λίστας, για το 2ο τρίμηνο του 2016.
Η οικονομική αβεβαιότητα εξακολουθεί να επηρεάζει στο μέγιστο βαθμό τις Ελληνικές επιχειρήσεις, σημειώνοντας ποσοστό ρεκόρ 86% ως το μεγαλύτερο εμπόδιο για ανάπτυξη στη χώρα μας.
Ακολουθώντας το παγκόσμιο μοντέλο, οι Έλληνες επιχειρηματίες φαίνεται να στηρίζονται κι αυτοί στις εγχώριες καταναλωτικές δαπάνες, αφού το 44% αναμένει αύξηση εσόδων, ενώ μόλις το 24% αναμένει αύξηση των εξαγωγών. Σε ό,τι αφορά στις επενδύσεις, οι Έλληνες επιχειρηματίες εξακολουθούν να αναμένουν αύξηση σε εργοστάσια και μηχανήματα (40%), με τους κανονισμούς & τη γραφειοκρατία (54%), τα ενεργειακά κόστη (42%) και την έλλειψη χρηματοδότησης (40%) να αναφέρονται ως τα σημαντικότερα εμπόδια ανάπτυξης, μετά την οικονομική αβεβαιότητα. Παρά τα παραπάνω εμπόδια, οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα συνεχίζουν να επενδύουν στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών (86%), στην τεχνολογία (78%), στο Μάρκετινγκ (72%) και στην πρόσληψη νέων ταλέντων (56%).
Σχετικά με τους κινδύνους που προέρχονται από την υποδομή ΙΤ, οι Έλληνες επιχειρηματίες δηλώνουν ότι έχουν προβεί στις παρακάτω δράσεις: ανάθεση των λειτουργιών ανάλυσης και διαχείρισης των κινδύνων ΙΤ σε συγκεκριμένο τμήμα, νέο ή υπάρχον (64%), εφαρμογή ηλεκτρονικού συστήματος για ανάλυση και διαχείριση κινδύνων ΙΤ (60%) και εκπαίδευση του προσωπικού σε ηλεκτρονική ανάλυση και διαχείριση κινδύνων ΙΤ (60%). Τέλος, οι επιχειρηματίες στην Ελλάδα δηλώνουν ότι έχουν λάβει τις παρακάτω δράσεις σχετικά με τη βελτίωση της ανθεκτικότητας της οργανωτικής τους δομής: εκπαίδευση προσωπικού σε σύστημα αδιάλειπτης λειτουργίας (63,3%), σχεδίαση και υλοποίηση συστήματος αδιάλειπτης λειτουργίας και διενέργεια ασκήσεων και δοκιμών εφαρμοσιμότητας συστήματος αδιάλειπτης λειτουργίας (και τα δύο 49%).
Η IBR αποκαλύπτει, επίσης, ότι η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού παραμένει το σημαντικότερο εμπόδιο για την ανάπτυξη των επιχειρήσεων παγκοσμίως (30%, +2 π.μ.). Οι χώρες στην αναπτυγμένη περιοχή Ασίας- Ειρηνικού και στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι ιδιαίτερα προβληματισμένες σχετικά με την έλλειψη αυτή (59%, +15 π.μ. και 34%, +8 π.μ. αντίστοιχα).
Τα συμπεράσματα αυτά καταγράφονται εν μέσω μιας νέας περιόδου αβεβαιότητας που προκλήθηκε από την απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο τέλος του Ιουνίου.

Νομοτεχνική βελτίωση για τον ΕΝΦΙΑ ανακοίνωσε ο Τρ. Αλεξιάδης

Νομοτεχνική βελτίωση για τον ΕΝΦΙΑ ανακοίνωσε ο Τρ. Αλεξιάδης

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016 11:54
 
UPD:12:20
 
ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Νομοτεχνική βελτίωση με την οποία θα απαλλάσσονται από τον ΕΝΦΙΑ όσοι έχουν έσοδα από τόκους καταθέσεων 300 ή 600 ευρώ, ανακοίνωσε στην Ολομέλεια της Βουλής ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφωνας Αλεξιάδης.
Η νομοτεχνική βελτίωση ετοιμάζεται και θα ενταχθεί σε λίγο στο νομοσχέδιο για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καπνικών.
naftemporiki.gr

Σήμερα κρίνεται το μέγεθος των φορολογικών εισπράξεων 2016 Μήνας - δείκτης: Για τον Ιούλιο, το υπ. Οικονομικών έχει προβλέψει καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού 5,367 δισ. ευρώ

Σήμερα κρίνεται το μέγεθος των φορολογικών εισπράξεων 2016

Μήνας - δείκτης: Για τον Ιούλιο, το υπ. Οικονομικών έχει προβλέψει καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού 5,367 δισ. ευρώ
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 08:32
 
UPD:08:32
INTIME NEWS/ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ
Από την έντυπη έκδοση 
Του Θάνου Τσίρου
ttsiros@naftemporiki.gr
Ξημέρωσε η… μεγάλη Παρασκευή της εφορίας. Με το πέρας του τραπεζικού ωραρίου, τόσο για τα καταστήματα όσο και για την ηλεκτρονική τραπεζική, θα κριθεί αν έχει επιτευχθεί ο δυσκολότερος εισπρακτικός στόχος ολόκληρης της φετινής χρονιάς ή αν το υπουργείο Οικονομικών θα μετρήσει το μέγεθος του «κενού» στο σκέλος των εσόδων.
Από τον περασμένο Νοέμβριο που καταρτιζόταν ο προϋπολογισμός της φετινής χρονιάς, τα στοιχεία έδειχναν ότι ο Ιούλιος θα είναι ο δυσκολότερος μήνας: από τότε είχε υπολογιστεί ότι τα έσοδα προ επιστροφών θα έπρεπε να φτάσουν στα 5,57 δισ. ευρώ, ποσό μεγαλύτερο από κάθε άλλου μήνα ολόκληρου του έτους.
Με τις αλλαγές που έγιναν στο μεσοδιάστημα στους φόρους -όσον αφορά τόσο το ύψος των φορολογικών συντελεστών όσο και τη διαδικασία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων- ο Ιούλιος βάρυνε εισπρακτικά ακόμη περισσότερο.
Δύο είναι οι βασικοί λόγοι:
1 Με την παράταση που δόθηκε στην προθεσμία υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος των νομικών προσώπων (ανώνυμες εταιρείες, ΕΠΕ, ΙΚΕ κ.λπ.), η καταβολή του φόρου δεν ξεκίνησε από τον Ιούνιο, όπως ήταν προγραμματισμένο.
Θα αρχίσει από τον Ιούλιο, με περισσότερες από 250.000 κερδοφόρες επιχειρήσεις να είναι υποχρεωμένες να πληρώσουν σήμερα την πρώτη δόση (σ.σ.: η προθεσμία υποβολής της δήλωσης έληξε τη Δευτέρα).
Δεδομένου ότι οι δόσεις αποπληρωμής θα είναι λιγότερες (6 αντί για 7), το ποσό της κάθε δόσης θα είναι μεγαλύτερο. Η παράταση στην προθεσμία υποβολής των δηλώσεων ήταν ο λόγος για τον οποίο στο εξάμηνο τα έσοδα από τον φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων παρουσίασαν υστέρηση 269 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου.
Όταν οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών προχωρούσαν στη σύνταξη του προϋπολογισμού και των στόχων ανά μήνα δεν γνώριζαν ότι από την 1η Ιουνίου θα αυξηθεί ο ΦΠΑ από το 23% στο 24%. Και αυτή η αλλαγή θα αποτυπωθεί για πρώτη φορά στις περιοδικές δηλώσεις ΦΠΑ που θα πρέπει να κατατεθούν έως σήμερα στο Taxis.
Τόσο οι μηνιαίες δηλώσεις που καταθέτουν οι εταιρείες που τηρούν διπλογραφικά βιβλία, όσο και οι τριμηνιαίες δηλώσεις των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με τα απλογραφικά βιβλία περιλαμβάνουν τις συναλλαγές (και τον αναλογούντα ΦΠΑ) του Ιουνίου.
Η αρχική πρόβλεψη για τις εισπράξεις του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων του περασμένου Νοεμβρίου δεν είχε λάβει υπ’ όψιν την αύξηση της παρακράτησης φόρου για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους λόγω της μείωσης του αφορολογήτου, τη θέσπιση νέας φορολογικής κλίμακας για τη φορολόγηση των εισοδημάτων του 2016, αλλά και την καθιέρωση νέας κλίμακας υπολογισμού της εισφοράς αλληλεγγύης.

Το στοίχημα των εσόδων θα κριθεί 
σε μεγάλο βαθμό από το ποια θα είναι 
η ανταπόκριση των φορολογουμένων 
στις υποχρεώσεις, αλλά και από το κατά πόσο 
θα ανταποκριθούν οι εταιρείες στην καταβολή του αυξημένου ΦΠΑ. 
 

Για τον Ιούλιο, το υπουργείο Οικονομικών έχει προβλέψει ότι τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού θα διαμορφωθούν στα 5,367 δισ. ευρώ. Περισσότερα έσοδα έχουν προβλεφθεί μόνο για τον Δεκέμβριο (6,962 δισ. ευρώ).
Ωστόσο, ο Ιούλιος είναι ο πιο «φορτωμένος» μήνας όσον αφορά τις εισπράξεις από φόρους. Αν από τα έσοδα προ επιστροφών φόρου αφαιρεθούν οι επιστροφές φόρου, προκύπτει ότι ο Ιούλιος είναι ο βαρύτερος μήνας με καθαρές εισπράξεις 5,368 δισ. ευρώ, με δεύτερο χειρότερο μήνα τον Δεκέμβριο (με 4,612 δισ. ευρώ) και 3ο χειρότερο τον Σεπτέμβριο.
Ο Σεπτέμβριος θα είναι και ο πρώτος μήνας της φετινής χρονιάς κατά τον οποίο η πληρωμή του φόρου εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων θα συμπέσει χρονικά με την πληρωμή της 1ης δόσης του ΕΝΦΙΑ, κάτι που σημαίνει ότι 6-7 εκατομμύρια πολίτες θα τρέχουν στις τράπεζες για την εκπλήρωση των φορολογικών τους υποχρεώσεων.
Ο λόγος για τον οποίο ο Δεκέμβριος είναι πιο «βαρύς» μήνας όσον αφορά τη μεταβολή των καθαρών εσόδων του τακτικού προϋπολογισμού είναι ότι έχει προβλεφθεί να εισπραχθούν 1,259 δισ. ευρώ από «εκχωρήσεις αδειών και δικαιωμάτων» (σ.σ.: η αντίστοιχη πρόβλεψη για τον Ιούλιο είναι μηδενική) και 1,091 δισ. ευρώ από την επιστροφή των κερδών που έχουν βγάλει οι ξένες κεντρικές τράπεζες από την αγορά και διακράτηση ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου (ANFAs). Και για τον συγκεκριμένο κωδικό η πρόβλεψη για τον Ιούλιο είναι και πάλι μηδενική.
Τι αναμένει το οικονομικό επιτελείο
Στο υπουργείο Οικονομικών εμφανίζονται αισιόδοξοι ότι, παρά τους υπέρογκους φόρους που θα κληθούν να πληρώσουν μέσα στις επόμενες ώρες οι φορολογούμενοι, ο δημοσιονομικός στόχος του μήνα θα επιτευχθεί. Η αισιοδοξία στηρίζεται στα αποτελέσματα της εκκαθάρισης τόσο των φυσικών όσο και των νομικών προσώπων.
Αθροιστικά, σε φυσικά πρόσωπα και εταιρείες, βεβαιώθηκαν μέσω των εκκαθαριστικών πρόσθετοι φόροι ύψους άνω των 7,5 δισ. ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι μέχρι σήμερα θα πρέπει να πληρωθούν περίπου 1,8 δισ. ευρώ (το ένα έκτο του φόρου των επιχειρήσεων και το ένα τρίτο του φόρου των φυσικών προσώπων). Περαιτέρω αύξηση αναμένεται και από τον φόρο στα καπνικά προϊόντα, καθώς η αποθεματοποίηση συνεχίστηκε (σε πολύ μικρότερο βαθμό βέβαια) και τον Ιούνιο από τις επιχειρήσεις.

Στο υπ. Οικονομικών αισιοδοξούν ότι, παρά τους υπέρογκους φόρους που θα κληθούν να πληρώσουν μέσα στις επόμενες ώρες οι φορολογούμενοι, ο δημοσιονομικός στόχος του μήνα θα επιτευχθεί.

Το στοίχημα των εσόδων θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από το ποια θα είναι η ανταπόκριση των φορολογουμένων στις υποχρεώσεις (σ.σ.: πέρυσι πολλοί πλήρωσαν εφάπαξ λόγω της απειλής για κούρεμα των καταθέσεων), αλλά και από το κατά πόσο θα ανταποκριθούν οι εταιρείες στην καταβολή του αυξημένου ΦΠΑ. ​

ΔΝΤ: Πώς η Ελλάδα «θυσιάστηκε» για την ευρωζώνη

Δημοσιεύθηκε: 28 Ιουλίου 2016 - 18:00

ΔΝΤ: Πώς η Ελλάδα «θυσιάστηκε» για την ευρωζώνη

6
 501 29+11 2
Το παρασκήνιο και τις «προτεραιότητες» που οδήγησαν το Ταμείο να μπει στο πρώτο πρόγραμμα, αγνοώντας την ανάγκη αναδιάρθρωσης χρέους, αποκαλύπτει έρευνα ανεξάρτητης επιτροπής. Πώς τέθηκαν υπερφιλόδοξοι στόχοι, ποιοι έλαβαν τις αποφάσεις.
ΔΝΤ: Πώς η Ελλάδα «θυσιάστηκε» για την ευρωζώνη
Αποκαλυπτική για τις συνθήκες που οδήγησαν στο πρώτο Μνημόνιο και το πώς αυτό σχηματοποιήθηκε παρακάμπτοντας «απαράβατους» έως τότε κανόνες του ΔΝΤ, είναι έκθεση του ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης (Independent Evaluation Office - ΙEO) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Σε αυτή γίνεται ξεχωριστή αναφορά-έρευνα για τον ρόλο του Ταμείου στο πλαίσιο του πρώτου ελληνικού προγράμματος διάσωσης το 2010 (Stand-by Arrangement 2010). 
Τα συμπεράσματα περιέχουν αρκετή δόση κριτικής για όλους τους συμμετέχοντες του προγράμματος -το ίδιο το ταμείο δηλαδή, τη χώρα μας και τους Ευρωπαίους εταίρους-, χωρίς ωστόσο να «κατακεραυνώνει» τις επιλογές του Ταμείου. Υπάρχουν όμως σαφείς αιχμές τόσο για τον ρόλο του τότε Γενικού Διευθυντή Στρος Καν, όσο και για τους τεχνοκράτες που σχεδίασαν και παρακολούθησαν το πρόγραμμα.
Γίνεται ωστόσο εκτενής αναφορά στις συνθήκες και τις πολιτικές αναγκαιότητες που επέβαλαν το να χρηματοδοτήσει το Ταμείο το πρόγραμμα, αλλάζοντας τον ίδιο του τον κανονισμό που προέβλεπε ότι πρέπει να εξασφαλίζεται βιωσιμότητα χρέους, καθώς επικράτησε η «εντολή» των Ευρωπαίων να μη γίνει αναδιάρθρωση. Η επιλογή αυτή μάλιστα, όπως τονίζει η Κριστίν Λαγκάρντ σχολιάζοντας την έρευνα, έδωσε τον χρόνο που χρειαζόταν η ευρωζώνη για να χτίσει τα «τείχη προστασίας».
Καταγράφει μάλιστα δηλώσεις εμπλεκομένων στις οποίες υποστηρίζεται ότι το ΔΝΤ πρακτικά «προσαρμόστηκε» στις αποφάσεις των Ευρωπαίων να μη γίνει κούρεμα, τις οποίες μάλιστα είχε αποδεχθεί από την πλευρά της και η (τότε) ελληνική κυβέρνηση.
«Τομ Μάιο του 20120, το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ ενέκρινε μια απόφαση να παράσχει κατ’ εξαίρεση πρόσβαση σε χρηματοδότηση (exceptional access financing) στην Ελλάδα, χωρίς να επιδιώξει μια προληπτική αναδιάρθρωση χρέους, αν και το δημόσιο χρέος της είχε κριθεί μη βιώσιμο με υψηλό βαθμό πιθανότητας», αναφέρεται στην έκθεση.
«Ο κίνδυνος μετάστασης ήταν ένας σημαντικός προβληματισμός στη λήψη της απόφασης αυτής. Υπήρξε μια επιφανειακή εφαρμογή της πολιτικής του ΔΝΤ στην κατ’ εξαίρεση πρόσβαση στους πόρους του Ταμείου, η οποία απαιτεί την έγκαιρη συμμετοχή του Συμβουλίου».
Αφού σημειώνει ότι οι κρίσιμες αποφάσεις ελήφθησαν χωρίς ουσιαστική εμπλοκή του Εκτελεστικού Συμβουλίου, αποφαίνεται ότι «η έγκαιρη και ενεργητική εμπλοκή του Συμβουλίου μπορεί να είχε ή να μην είχε οδηγήσει σε μια διαφορετική απόφαση, αλλά θα είχε ενισχύσει τη νομιμότητα της όποιας απόφασης».

Ο ρόλος των Ευρωπαίων

Η έκθεση δείχνει ότι το ΔΝΤ «προσαρμόστηκε» στις απαιτήσεις των Ευρωπαίων που δεν ήθελαν να «αγγίξει» το χρέος. Έτσι, «το ΔΝΤ έχασε τη χαρακτηριστική του ευελιξία ως διαχειριστή κρίσεων. Και επειδή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπραγματευόταν εκ μέρους του Eurogroup, το σχήμα της τρόικας υπέβαλε από την αρχή σε πολιτικές πιέσεις τις τεχνικές κρίσεις του προσωπικού του ΔΝΤ».

Διχασμένα τα στελέχη του Ταμείου

Ενδεχομένως καμία άλλη απόφαση του ΔΝΤ σχετικά με την κρίση της ευρωζώνης δεν έχει δεχτεί περισσότερη κριτική από αυτήν της παροχής κατ’ εξαίρεσης πρόσβασης σε χρηματοδότηση στην Ελλάδα, αν και το δημόσιο χρέος της είχε κριθεί μη βιώσιμο με υψηλό βαθμό πιθανότητας, αναφέρει η έκθεση.
«Η απόφαση να μην επιδιωχθεί μια προληπτική αναδιάρθρωση χρέους άφησε αναπάντητες τις ανησυχίες για τη βιωσιμότητα του χρέους. Διόγκωσε επίσης την απαιτούμενη δημοσιονομική προσαρμογή, συμβάλλοντας έτσι, τουλάχιστον σε ένα βαθμό, σε μια μεγάλη συρρίκνωση του ΑΕΠ και στην επακόλουθη απώλεια στήριξης του προγράμματος από τον κόσμο. Επιπρόσθετα, επιτρέποντας στους ιδιώτες πιστωτές να μειώσουν την έκθεσή τους, η απόφαση μείωσε την ποσότητα του δημόσιου χρέους που ήταν επιλέξιμο για το κούρεμα, που τελικά συνέβη την άνοιξη του 2012».
Όπως καταγράφεται, αν και επικρατούσε γενικευμένος σκεπτικισμός στο προσωπικό του ΔΝΤ, τα υψηλόβαθμα στελέχη του ήταν διχασμένα όσον αφορά στο ζήτημα. Συνεντεύξεις με υψηλόβαθμα στελέχη που είχαν εμπλακεί στις εξελίξεις δείχνουν πως οι απόψεις ήταν σχεδόν απόλυτα μοιρασμένες. Μια ομάδα είχε τη θέση πως με ισχυρή δράση η Ελλάδα θα μπορούσε να διαχειριστεί την κρίση με επιτυχία, χωρίς ένα κούρεμα χρέους. Μια άλλη ομάδα πίστευε ότι το ελληνικό χρέος δεν ήταν βιώσιμο με υψηλό βαθμό πιθανότητας και ότι μια αναδιάρθρωση χρέους ήταν εφικτή και ότι η οποιαδήποτε μετάσταση θα ήταν διαχειρίσιμη, αν η αναδιάρθρωση εκτελούνταν σωστά. Μια τρίτη ομάδα συμφωνούσε ότι το χρέος δεν ήταν βιώσιμο με υψηλό βαθμό πιθανότητας, αλλά ένιωθε ότι η αναδιάρθρωση χρέους σε εκείνο το χρονικό σημείο δεν θα ήταν εφικτή, δεδομένων των χρονικών περιορισμών, ή θα ήταν πολύ ριψοκίνδυνο να επιχειρηθεί, δεδομένης της έλλειψης ευρωπαϊκού τείχους προστασίας.
«Η απόφαση του Γενικού Διευθυντή ήταν να συνταχθεί με την απόφαση που είχαν ήδη λάβει οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και να δοκιμάσει την πιθανότητα, όσο αβέβαιη και να ήταν, να αποκατασταθεί η χρηματοπιστωτική και μακροοικονομική σταθερότητα της Ελλάδας μέσω χρηματοδότησης από τον επίσημο τομέα, δημοσιονομικής προσαρμογής και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων -αποφεύγοντας οποιαδήποτε άμεση επίπτωση από μια προληπτική αναδιάρθρωση χρέους», σημειώνεται.

Η κριτική

Η έκθεση σε μεγάλο βαθμό αναγνωρίζει ότι σε καταστάσεις κρίσης είναι πολύ δύσκολο να γίνουν ορθές προβλέψεις. Αλλωστε τόσο η Κριστίν Λαγκάρντ, όσο και το Εκτελεστικό Συμβούλιο στις δηλώσεις τους με αφορμή την έκθεση σημειώνουν τις «πρωτοφανείς συνθήκες» και τα «αχαρτογράφητα νερά» στα οποία κινούνταν η παγκόσμια οικονομία το 2010.
Οι ειδικές συνθήκες που επικράτησαν την περίοδο μετά το 2008 και την κατάρρευση της Lehman Brothers, αλλά και τα ειδικά χαρακτηριστικά της χώρας μας έκαναν το πρόγραμμα να είναι ιδιαίτερα δύσκολο να επιτύχει. 
Τα σημεία έντονης κριτικής από το ΙΕΟ στις αποφάσεις του ΔΝΤ είναι:
1. Η στρατηγική του προγράμματος είχε εξ αρχής μεγάλο ρίσκο εκτέλεσης και οι λόγοι ήταν πολλοί. Καταρχήν, η χρονική διάρκεια του προγράμματος ήταν μικρή. Η έλλειψη μεγαλύτερης χρηματοδότησης από τους Ευρωπαίους εταίρους και όχι εκ των προτέρων αναδιάρθρωση του χρέους για να διορθωθούν οι μεγάλες ανισορροπίες της ελληνικής οικονομίας ήταν βέβαιο ότι θα έκανε την πρόκληση επιτυχίας του προγράμματος τιτάνια. Ο συνδυασμός του υπερβολικά μεγάλου χρέους, της υπερτιμημένης πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας, της εύθραυστης ελληνικής κυβέρνησης, της μη διάθεσης ανάληψης της ιδιοκτησίας του προγράμματος και ο αδύναμος και κλειστός επιχειρηματικός τομέας σήμαιναν ότι η προσαρμογή επρόκειτο να αποδειχθεί πολύ δύσκολη.
2. Στη συντριπτική πλειονότητα των προγενέστερων προγραμμάτων του ΔΝΤ σε αναπτυσσόμενες και ανεπτυγμένες χώρες, το PSI, η συμμετοχή δηλαδή του ιδιωτικού τομέα, προηγείται της χορήγησης των δανείων διάσωσης από το ταμείο. Ο συνδυασμός χρηματοδότησης από δημόσιες και ιδιωτικές πηγές συνήθως είναι αρκετός για να διατηρηθεί η βιωσιμότητα του χρέους μακροπρόθεσμα, ενώ με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται μια κατάλληλη ισορροπία μεταξύ τους μίγματος της προσαρμογής και της χρηματοδότησης.
Στην περίπτωση της Ελλάδος όμως, το ΔΝΤ δεν επέβαλε η αναδιάρθρωση ή έστω το re-profiling του ελληνικού χρέους να γίνει εκ των προτέρων και τη Stand-by Arrangement, φοβούμενο τη μετάδοση της κρίσης λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούσαν ελέω της πρόσφατης κατάρρευσης της Lehman Brothers. Το αποτέλεσμα ήταν ότι όταν τελικά έλαβε χώρα το PSI να είναι πολύ λίγο και πολύ αργά.Συνεπώς, η αναδιάρθρωση του χρέους εκ των προτέρων θα ήταν καλύτερη για την Ελλάδα, αν και αυτό δεν ήταν αποδεκτό μέτρο ούτε από τους Ευρωπαίους εταίρους.
3. Για να μπορέσει να εισέλθει σε μια βιώσιμη πορεία το ελληνικό δημόσιο χρέος, το πρόγραμμα προέβλεπε μια ασυνήθιστα ισχυρή και εμπροσθοβαρή δημοσιονομική προσπάθεια. Για να δοθούν τα 30 δισ. ευρώ που ήταν η συμμετοχή του ταμείου στο πρώτο πρόγραμμα, το staff έκρινε το χρέος ότι θα είναι «on balance», σε ισορροπία δηλαδή.
Τα μέλη του ΔΝΤ δεν ήταν σίγουρα για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους εξ αρχής. Υιοθετήθηκαν συνεπώς μια σειρά από υπερβολικά αισιόδοξες παραδοχές για τις προοπτικές πρόσβασης της Ελλάδας στην αγορά δανεισμού, για τους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές, για τον αντίκτυπο των πολιτικών εσωτερικής υποτίμησης, αλλά και για τα οφέλη των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και των εσόδων από τις ιδιωτικοποιήσεις. Με πιο ρεαλιστικές υποθέσεις, οι προβλέψεις για τη βιωσιμότητα του χρέους στην Ελλάδα θα ήταν ακόμα πιο δυσοίωνες, αλλά από την άλλη πλευρά ίσως να είχε ως αποτέλεσμα μια πιο ανοικτή και πιο διεξοδική συζήτηση των πιθανών εναλλακτικών λύσεων. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να αποφευχθεί η αντίληψη που υπάρχει ότι το ΔΝΤ ενέδωσε στις πολιτικές πιέσεις των Ευρωπαίων.
4. Η εμπροσθοβαρής διάρθρωση του προγράμματος προέβλεπε μείωση του ελλείμματος κατά 11,1% του ΑΕΠ μέχρι το 2013. Η προσαρμογή που ζητήθηκε ήταν απίστευτη, όπως και το γεγονός ότι η Ελλάδα πέτυχε αυτή τη δημοσιονομική προσαρμογή, μειώνοντας το έλλειμμα από το 15% το 2009 στο 3% το 2013. Ωστόσο οι φιλόδοξοι στόχοι στα πρωτογενή πλεονάσματα επιτεύχθηκαν με αυξήσεις στις καθυστερούμενες οφειλές και μη διατηρήσιμες αναβολές σε αμυντικές δαπάνες και κοινωνική ασφάλιση.
5. Οι εκτιμήσεις των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών ήταν πολύ χαμηλές, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να υποεκτιμηθεί το πραγματικό κόστος που είχε η δημοσιονομική εξυγίανση και προσαρμογή. Το πρόγραμμα αρχικά υπέθετε πολλαπλασιαστή της τάξεως της 0,5 φοράς, παρά το γεγονός ότι το προσωπικό του ΔΝΤ γνώριζε ότι σε μια κλειστή σχετικά οικονομία όπως αυτή της Ελλάδας, χωρίς το εργαλείο της συναλλαγματικής ισοτιμίας, το δημοσιονομικό σοκ θα μεγεθυνόταν. Οι πρόσφατες αναλύσεις του ελληνικού προγράμματος λαμβάνουν πλέον υπόψη τους πολλαπλασιαστή δύο φορές μεγαλύτερο.
6. Οι στόχοι για τις ιδιωτικοποιήσεις ήταν παραπάνω από φιλόδοξοι. Η αισιοδοξία για τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις σηματοδότησε μια εικόνα προς τα έξω ότι από το πρόγραμμα έλειπαν πόροι, σε μια χρονική στιγμή που οι χειρότερες από το αναμενόμενο οικονομικές συνθήκες προκάλεσαν ακόμα μεγαλύτερες δυσκολίες στη δυναμική του χρέους.
7. Οι μελλοντικές προοπτικές για την εξέλιξη του ΑΕΠ της χώρας ήταν υπερεκτιμημένες. Η ανάπτυξη της χώρας προ της κρίσης είχε ξεπεράσει την πραγματική δυνατότητα της οικονομίας.
8. Τέλος, παρότι η έλλειψη ρεαλισμού στο πρόγραμμα ήταν εμφανής, οι παραδοχές του προγράμματος έμειναν σε μεγάλο βαθμό χωρίς αναθεώρηση μέχρι την πέμπτη αξιολόγησή του τον Δεκέμβριο του 2011.
 501 29+11 2 545