Σελίδες

Δευτέρα 30 Οκτωβρίου 2017

Έξαρση διαζυγίων στα χρόνια της κρίσης

Έξαρση διαζυγίων στα χρόνια της κρίσης

Έξαρση διαζυγίων στα χρόνια της κρίσης
Υπάρχουν πάρα πολλές παράμετροι με βάση τις οποίες μπορεί να εξετάσει κανείς τα αίτια ενός διαζυγίου. Με τη βοήθεια του ψυχολόγου Δημήτρη Πετρούνια θα προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε τους λόγους που τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η θεαματική αύξηση τους.
Ισχύει η γενική αίσθηση πως στη χώρα μας, τα προηγούμενα χρόνια, δεν υπήρχαν τόσα πολλά διαζύγια;
Πάντοτε οι διαπροσωπικές σχέσεις αντιμετώπιζαν πρόβλημα, όμως σήμερα έχει αλλάξει άρδην η κοινωνική δομή οπότε μας γίνεται πιο σαφές. Το διαζύγιο είναι πολυπαραγοντικό ζήτημα κι έτσι καλούμαστε να το εξετάσουμε. Αναφερόμενος στους λόγους, πρωτίστως θα αναφερόμουν στο γεγονός πως πια ο άνθρωπος του σήμερα αποσκοπεί πρωτίστως στην αυτοπραγμάτωσή του, μέσω της επιστημονικής κατάρτισής του κι έχει μάθει πως πρέπει να εξελίσσεται συνεχώς, αφιερώνοντας πολλές εργατοώρες για την επίτευξη αυτού και αμελώντας τον σύντροφό του. Όπως αντιλαμβάνεστε, αυτή η λογική συγκρούεται με τον θεσμό του γάμου, οπότε σε έναν βαθμό εξηγείται αυτή η τάση απόσχισης. Ένας άλλος, εξίσου βασικός, λόγος είναι η γενικευμένη ανεργία ή η ανισορροπία που παρατηρείται, όταν στο σπίτι εργάζεται η γυναίκα αντί του άντρα, λόγω της οικονομικής κρίσης.
Είναι τόσο έντονο το πρόβλημα αν εργάζεται η γυναίκα αντί του άνδρα;
Οι γυναίκες του σήμερα όχι μόνο εργάζονται αλλά έχουν κατακτήσει, δικαίως, κορυφαίες θέσεις, δημιουργώντας τεράστιους κύκλους κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Άμεση συνέπεια των παραπάνω είναι να έχουν πια εντελώς διαφοροποιημένες απαιτήσεις από τους συζύγους τους. Όταν ένας άνδρας, λόγω της γενικευμένης οικονομικής κρίσης, δεν εργάζεται και η γυναίκα φέρνει τα χρήματα στο σπίτι δημιουργείται κάποιου είδους δυσλειτουργία η οποία, βάσει των στατιστικών που έχουμε μελετήσει, καταλήγει στο διαζύγιο. Πρέπει να επισημάνουμε εδώ πως αυτό το φαινόμενο παρατηρείται τα τελευταία χρόνια οπότε ακόμα ο «κοινωνικός οργανισμός» δεν έχει καταφέρει να το αφομοιώσει, ενδεχομένως σε λίγα χρόνια να υπάρξει μια ομαλοποίηση.
Όπως αντιλαμβάνομαι, η γυναίκα πλέον αποχωρεί πιο εύκολα, σωστά;
Σύμφωνα με τις στατιστικές, οι γυναίκες είναι εκείνες που συνήθως παίρνουν την απόφαση να ζητήσουν το διαζύγιο. Είναι ανεξάρτητες, δεν έχουν τις οικονομικές ανάγκες του παρελθόντος και δεν υφίσταται πια κανένα θέμα κοινωνικής κατακραυγής.
Αναφερθήκατε στην οικονομική κρίση προηγουμένως. Αντί της συσπείρωσης παρατηρήθηκε, εντέλει, απόσχιση;
Είναι κοινή διαπίστωση ότι σε όλες τις χώρες, που βρίσκονται σε κατάσταση οικονομικής κρίσης μετά από ευμάρεια, παρατηρείται μία αυξητική τάση σε συμπεριφορές απόσχισης. Η έλλειψη χρημάτων δημιουργεί προστριβές οι οποίες υπερμεγεθύνουν ακόμα και τα μικρότερα προβλήματα της συμβίωσης. Ένα πρόβλημα της καθημερινότητας, που στο παρελθόν αντιμετωπιζόταν με σχετική ευκολία, τώρα πια δρα συσσωρευτικά και ενδέχεται να αποτελέσει αιτία διαζυγίου. Επίσης άξια λόγου είναι και η παρεμβατική λογική της ελληνικής οικογένειας πέριξ του ζεύγους. Η συνεισφορά τους (αρκετές φορές οικονομική) ενισχύει την επίδραση πάνω στο ζευγάρι, δημιουργώντας αγκυλώσεις. Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι πως οι οικογενειακές αλυσίδες δεν στεριώνουν το γάμο. Αυτό που δένει δυο ανθρώπους, με το πέρασμα του χρόνου, είναι «νήματα», εκατοντάδες μικρά «νήματα» συνοχής και μικρής επιρροής.
Η εικόνα που έχουμε είναι πως ο κόσμος δεν παντρεύεται πια με τον ίδιο ρυθμό, δεν ισχύει;
Κάπου εδώ θα πρέπει να συγκεκριμενοποιήσουμε σε τι είδους γάμο αναφέρεστε. Η οικονομική κρίση έχει επιφέρει επιπτώσεις στον θρησκευτικό γάμο, καθώς επιλέγεται, πλέον, λόγω λιγότερων εξόδων ο πολιτικός και στη συνέχεια, αν έρθει ένα παιδί στη ζωή, ο θρησκευτικός γίνεται μαζί με την βάφτιση. Επίσης οι νέοι φαίνεται ότι προτιμούν εξαρχής τα σύμφωνα συμβίωσης, καθώς δεν έχουν το κόστος του γάμου αλλά επιπλέον «λύνονται» εύκολα, με μια δήλωση στον συμβολαιογράφο.
Πιστεύετε, δηλαδή, ότι ο γάμος πια ως θεσμός έχει χάσει την αίγλη του παρελθόντος;
Θεωρώ πως ο γάμος δεν θα πληγεί ως προς το κύρος του, όμως θα προσαρμοστεί ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες της εποχής.
Για το τέλος θα θέλατε να συμβουλεύσετε κάτι τα νέα ζευγάρια;
Θα παραφράσω μια ρήση του Gabriel Garcia Marquez: «Να θυμάστε πάντα πως το σημαντικό σε ένα γάμο δεν είναι μόνο η ευτυχία, αλλά και η σταθερότητα των θέλω μας».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου