Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018

«Σαφάρι» ελέγχων της Τροχαίας - 1.297 παραβάσεις σε όλη την χώρα

«Σαφάρι» ελέγχων της Τροχαίας - 1.297 παραβάσεις σε όλη την χώρα

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018 16:43
 
UPD:16:44
EUROKINISSI/ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
Συνολικά 15.157 οχήματα ελέχθηκαν την περασμένη εβδομάδα (13 - 19 Αυγούστου), από 931 συνεργεία Τροχαίας ανά τη χώρα, στο πλαίσιο του προγράμματος «παράβαση της εβδομάδας», που εφαρμόζεται από τη Διεύθυνση Τροχαίας Αστυνόμευσης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.
Σύμφωνα με την τροχαία βεβαιώθηκαν 1.297 παραβάσεις, και συγκεκριμένα 345 για παραβίαση ερυθρού σηματοδότη, 479 για αντικανονικό προσπέρασμα και 473 για τη στέρηση ασφαλιστηρίου συμβολαίου.
Οι περισσότερες παραβάσεις σημειώθηκαν στο οδικό δίκτυο του Ηρακλείου (129), των Χανίων (66), των Σερρών (66), της Αττικής (63), της Δράμας (58), της Ακαρνανίας (55) και της Πιερίας (51).
Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., οι έλεγχοι συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, με στόχο την πρόληψη και τον περιορισμό των σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων και την αναβάθμιση του επιπέδου οδικής ασφάλειας.
naftemporiki.gr

Τι παράγουμε και τι πουλάμε;

Τι παράγουμε και τι πουλάμε;

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018 10:16
 
UPD:10:16
ΑΠΕ-ΜΠΕ/Φώτης Πλέγας Γ.
Από την έντυπη έκδοση
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Η υπαγωγή της Ελλάδας σε προγράμματα επιτήρησης δεν υπήρξε ένα γεγονός ουρανοκατέβατο. Ήδη από το 1985 η χώρα αντιμετώπιζε σοβαρότατα προβλήματα δημοσίου χρέους και δημοσιονομικής ανισορροπίας, τα οποία όμως δεν ήθελε να λύσει.
Αυτός ήταν και ο λόγος της αποτυχίας δύο σταθεροποιητικών συμφωνιών που σύναψε με την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), οι οποίες ποτέ δεν ολοκληρώθηκαν για τον απλό λόγο ότι δεν τηρήθηκαν.
Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος
Αποτέλεσμα αυτής της άφρονος και άκρως επικίνδυνης πολιτικής ήταν η πλασματική είσοδος της χώρας στην Ευρωζώνη, με κριτήρια που απείχαν πολύ από τα ουσιαστικά και διαρθρωτικού χαρακτήρα προβλήματα της οικονομίας.
Θα πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα, από την άποψη αυτή, ότι από την είσοδό μας στη σημερινή Ε.Ε. έως και το 2010 που χρεοκοπήσαμε το πραγματικό πρόβλημα της χώρας δεν ήταν τόσο η κακή δημοσιονομική της διαχείριση όσο η σχεδόν ανύπαρκτη ανταγωνιστικότητά της. Αποτέλεσμα της χαμηλής ανταγωνιστικότητας ήταν και είναι η περιορισμένη εξαγωγική επίδοση της Ελλάδας και η χαμηλή της εξωστρέφεια γενικά.
Πρόκειται για δύο φαινόμενα που έχουν βαθιές ρίζες στη χώρα μας και τα οποία από το 1974 και μετά καμία κυβέρνηση δεν θέλησε να αντιμετωπίσει σοβαρά. Ακόμα χειρότερα, κάποιες πρωτοβουλίες που αναλήφθηκαν τελικά υπονομεύθηκαν από τον δημόσιο συντεχνιακό συνδικαλισμό και από διαπλεκόμενους Έλληνες επιχειρηματίες που τρέμουν τον ανταγωνισμό. Υπό παρόμοιες συνθήκες, η είσοδος της Ελλάδας σε βαθιά κρίση το 2010 ήταν αναπόφευκτη και, βέβαια, εκδηλώθηκε σε περισσότερα επίπεδα.
Κατά πρώτο λόγο, η προϋπάρχουσα δημοσιονομική κρίση οξύνθηκε και δεν έγινε εφικτή η εξυπηρέτηση του χρέους χωρίς δραματικές περικοπές και οριζόντιες προσαρμογές, οι οποίες κρατούν οκτώ χρόνια. Από την αρχή του προγράμματος η αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της χώρας αποτέλεσε παράλληλο κεντρικό στόχο της πολιτικής αντίληψης που εκφραζόταν μέσα στα μέτρα του μνημονίου, κυρίως με τις περικοπές μισθών, συντάξεων, τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, αλλά και την επιστροφή σε συνθήκες δημοσιονομικής ισορροπίας.
Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, η σημαντικότατη περικοπή των δημόσιων επενδύσεων, οι μικρότερες ή μεγαλύτερες κοινωνικές εντάσεις που σημειώθηκαν όλο αυτό το διάστημα, η απουσία αλλαγών σε καίρια στοιχεία λειτουργίας της οικονομίας, η απώλεια εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα ως αποτέλεσμα παλινωδιών και αστοχιών, λειτουργούσαν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο αρνητισμός για αλλαγές στο κράτος, στις συναλλαγές και τη διαφθορά ή σε επιμέρους αγορές, π.χ. στην ενέργεια, στις μεταφορές, σε διάφορες υπηρεσίες, που όλα επηρεάζουν το κόστος παραγωγής και την ανταγωνιστικότητα, όπως και η αδυναμία του πολιτικού μάνατζμεντ να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, ακύρωναν την επιδίωξη ανάκτησης της χαμένης ανταγωνιστικότητας. Στην πράξη, οι πολιτικές επιλογές που έγιναν μετατόπιζαν πολύ μεγαλύτερο βάρος προσαρμογής απ’ όσο θα μπορούσε να είναι στις αμοιβές των εργαζομένων και στην υπερφορολόγηση των μεσαίων στρωμάτων.
Στο πλαίσιο αυτό, το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του θεώρησε, εντελώς επιφανειακά και επιπόλαια, ότι η συρρίκνωση της εσωτερικής ζήτησης θα μπορούσε να αντισταθμιστεί από μία άνοδο των εξαγωγών, χωρίς να λάβει υπ’ όψιν του τα δομικά χαρακτηριστικά τους. Και τα τελευταία περιγράφονται χωρίς φιοριτούρες στην τελευταία έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, το οποίο, βασιζόμενο σε στοιχεία έκθεσης του ΟΟΣΑ, διαπιστώνει τα εξής:
Η αύξηση των εξαγωγών που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια προήλθε κυρίως από τη μείωση των αμοιβών εργασίας. Όπως προκύπτει από ανάλυση των στοιχείων της έκθεσης, από το 2010, όταν η χώρα μπήκε στα μνημόνια, υπήρξε κατακόρυφη μείωση της παραγωγικότητας της εργασίας (παραγωγή προϊόντων ανά ώρα εργασίας) που αποδίδεται κυρίως στη μεγάλη φυγή εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού στο εξωτερικό και στην απαξίωση άλλου που παρέμεινε εντός της χώρας, μαζί με τη μεγάλη αποεπένδυση που έγινε στο διάστημα αυτό. Την ίδια περίοδο, ωστόσο, εξαιτίας των μεγάλων περικοπών στους μισθούς σε επίπεδο επιχειρήσεων και της ραγδαίας εξάπλωσης της μερικής απασχόλησης, οι αμοιβές εργασίας υποχώρησαν πολύ περισσότερο από τη μείωση της παραγωγικότητας της εργασίας. Έτσι, υπήρξε εν τέλει αύξηση της ανταγωνιστικότητας σε επίπεδο κόστους παραγωγής, που οδήγησε σε αυτή την εξαγωγική ανάκαμψη, η οποία όμως είναι ευκαιριακή και χαμηλής προστιθέμενης αξίας.
Κατά συνέπεια, σοβαρό πρόβλημα για την παραγωγή της χώρας δεν είναι πλέον το κόστος της εργασίας, αλλά το τεράστιο θέμα τού «τι παράγουμε και τι πουλάμε».
Πολιτικές που ακολουθήθηκαν μπορούν να βελτιώσουν για λίγο διάστημα την ανταγωνιστικότητα του στενού φάσματος εξαγωγών που πραγματοποιούμε, όχι όμως το βασικό πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας συνολικότερα και του ελλείμματος του ισοζυγίου πληρωμών ειδικότερα. Πρόκειται για μία παγιδευμένη πολιτική, όχι για τους λόγους που πολλοί αναφέρουν, αλλά γιατί στην ουσία οι εξαγωγές μας σήμερα δεν έχουν προοπτικές μίας σημαντικής δυναμικής, παρά τις μειώσεις του κόστους εργασίας.

O «καυτός Οκτώβρης» για 2,8 εκατομμύρια συνταξιούχους

O «καυτός Οκτώβρης» για 2,8 εκατομμύρια συνταξιούχους

Καθοριστικό το πρώτο 15νθήμερο του συγκεκριμένου μήνα για τα εισοδήματα των συνταξιούχων – Η μεγάλη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς για τον προϋπολογισμό του 2019, τα μέτρα και τα αντίμετρα

O «καυτός Οκτώβρης» για 2,8 εκατομμύρια συνταξιούχους

Σε θρίλερ θα εξελιχθεί η διαπραγμάτευση με τους θεσμούς σχετικά με το ενδεχόμενο να μην προχωρήσει από την 1/1/2019 η μείωση των συντάξεων μέσα από την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς. Ενώ οι προπαρασκευαστικές επαφές θα ξεκινήσουν από τον υπουργό Οικονομικών αμέσως μετά την ολοκλήρωση των καλοκαιρινών διακοπών –ο κ. Τσακαλώτος αναμένεται να επιστρέψει στα καθήκοντά του μετά τις 27 Αυγούστου- ο καθοριστικός μήνας θα είναι ο Οκτώβριος. Πρακτικά μέχρι τις 15 Οκτωβρίου θα πρέπει να είναι έτοιμος ο προϋπολογισμός του 2019 και να έχουν συμφωνηθεί τα βασικά μεγέθη, μεταξύ των οποίων και η δαπάνη για την καταβολή των συντάξεων. Και αυτό διότι μετά την έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια, το περιεχόμενο του προϋπολογισμού του 2019, -όπως και των υπόλοιπων χωρών μελών της Ευρωζώνης- θα πρέπει να εγκριθεί από τις υπηρεσίες της Κομισιόν το αργότερο μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου. Έτσι, ενώ καθ’όλη τη διάρκεια των μνημονιακών ετών το οικονομικό επιτελείο είχε περιθώριο έως τις 20 Νοεμβρίου για να οριστικοποιήσει τα μεγέθη του προϋπολογισμού –η 20η Νοεμβρίου είναι η τελευταία ημερομηνία κατάθεσης του προϋπολογισμού στη Βουλή- φέτος οι διαδικασίες θα πρέπει να ολοκληρωθούν πολύ πιο γρήγορα. Πρακτικά από την 1η Οκτωβρίου οπότε θα κατατεθεί το προσχέδιο του προϋπολογισμού στη Βουλή μέχρι και τις 15 Οκτωβρίου που θα πρέπει να σταλούν τα οριστικά μεγέθη στην Κομισιόν, τα περιθώρια για αλλαγές θα είναι πολύ στενά.
Το γεγονός ότι ο Οκτώβριος θα είναι ο καθοριστικός μήνας για το μέλλον των συντάξεων, επιβεβαίωσε με χθεσινές δηλώσεις του και ο διευθυντής του οικονομικού γραφείου του πρωθυπουργού Γιώργος Τσίπρας. Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «στο Κόκκινο», ο κ. Τσίπρας, απαντώντας σε σχετική ερώτηση υποστήριξε ότι «αναγκαστικά αυτή η συζήτηση θα πρέπει να ανοίξει και να κλείσει προς τον Οκτώβρη», ενώ πρόσθεσε ότι «δεν θα είναι ένα εύκολο ζήτημα». Η ελληνική πλευρά έχει ήδη αρχίσει να «χτίζει» την επιχειρηματολογία της. Τα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού στο 7μηνο ενισχύουν την άποψη του υπουργείου Οικονομικών ότι τόσο το 2018 όσο και το 2019, το πρωτογενές πλεόνασμα μπορεί να φτάσει στο 4% του ΑΕΠ δηλαδή αρκετά πάνω από τον συμφωνηθέντα στόχο του 3,5% του ΑΕΠ. Αυτό το επιχείρημα αναμένεται να ισχυροποιηθεί περαιτέρω εφόσον στις 3 Σεπτεμβρίου ανακοινωθεί η αύξηση του ΑΕΠ για 6ο συνεχόμενο τρίμηνο. (σ.σ στις 3 Σεπτέμβρη η ΕΛΣΤΑΤ ανακοινώνει την πορεία του ΑΕΠ για το β’ τρίμηνο της φετινής χρονιάς). Ένα ποσοστό της τάξεως του 2% ή πάνω από το 2% θα χρησιμοποηθεί ως «απόδειξη» από το ελληνικό οικονομικό επιτελείο για την εκτέλεση του προϋπολογισμού πάνω από τον συμφωνηθέντα στόχο.
Το σημείο στο οποίο αναμένεται να υπάρξουν αντιδράσεις από την πλευρά των δανειστών, έχει να κάνει με το «μεταρρυθμιστικό πνεύμα» της περικοπής των συντάξεων. Ειδικά το ΔΝΤ θα θέσει θέμα ανακατανομής εισοδημάτων υπέρ των εργαζομένων κάτι που διασφαλίζεται με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις και την ενεργοποίηση των αντίμετρων. Από την άλλη, η ελληνική πλευρά αναμένεται να υποστηρίξει ότι η περαιτέρω μείωση του εισοδήματος των συνταξιούχων δεν συνιστά μεταρρύθμιση ούτε διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος δεδομένου ότι η περικοπή αφορά σε υφιστάμενες συντάξεις οι οποίες ούτως ή άλλως θα πάψουν να υπάρχουν τα επόμενα χρόνια λόγω της φυσικής εξέλιξης του πληθυσμού.
Δεδομένου ότι οι διαπραγματεύσεις θα βρίσκονται ήδη σε πλήρη εξέλιξη από τις αρχές Σεπτεμβρίου, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το τι θα πει επί του θέματος ο πρωθυπουργός από το βήμα της ΔΕΘ. Σε κάθε περίπτωση, ο Αλέξης Τσίπρας αναμένεται να αναφερθεί τόσο στην προοπτική διάθεσης έκτακτου μερίσματος εντός του έτους όσο και στην προοπτική μείωσης των φορολογικών συντελεστών ή αύξησης των κοινωνικών δαπανών μέσα στο 2019.

Ολες οι ημερομηνίες "σταθμοί" που θα κρίνουν φορολογικούς συντελεστές και συντάξεις


Ολες οι ημερομηνίες "σταθμοί" που θα κρίνουν φορολογικούς συντελεστές και συντάξεις

Ολες οι ημερομηνίες "σταθμοί" που θα κρίνουν φορολογικούς συντελεστές και συντάξεις

Στην Αθήνα οι επικεφαλής των θεσμών στις 10 Σεπτεμβρίου - Καθοριστικό το Eurogroup της 5ης Νοεμβρίου

Μακρύς θα είναι ο κατάλογος των διαπραγματεύσεων της Αθήνας με τους δανειστές της και στη μετά μνημόνιο εποχή η οποία "ξημέρωσε" με το που έδειξε το ημερολόγιο 21 Αυγούστου. Ο χρόνος όμως μέσα στον οποίο θα γίνουν οι διαβουλεύσεις που θα κρίνουν ουσιαστικά το αν θα μειωθούν ή όχι οι συντάξεις, το αν θα υπάρξουν μειώσεις φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών, μόνο μακρύς δεν θα είναι. Μέχρι τις 16 Οκτωβρίου, πρακτικά θα έχουν τελειώσει τα πάντα ενώ η επισημοποίηση των όποιων αποφάσεων θα γίνει στο Eurogroup της 5ης Νοεμβρίου. Ένα "καυτό" φθινόπωρο, ξεκινάει για την κυβέρνηση με το "καλημέρα" τυης μεταμνημονιακής περιόδου. 
3 Σεπτεμβρίου: Η Ελληνική Στατιστική Αρχή ανακοινώνει την πορεία του ΑΕΠ κατά το β’ τρίμηνο της φετινής χρονιάς. Ένα ποσοστό ανάπτυξης της τάξεως του 2% ή μεγαλύτερο θα είναι αρκετό για να δώσει «φτερά» στο οικονομικό επιτελείο ώστε να διεκδικήσει και την καταβολή έκτακτου μερίσματος κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς, και το «πάγωμα» των συντάξεων από την 1/1/2019 αλλά και τη χρηματοδότηση των φορολογικών ελαφρύνσεων. Προς το παρόν, υπάρχουν θετικές ενδείξεις από τις λιανικές πωλήσεις και τα έσοδα του τουρισμού αλλά οι εισαγωγές ήταν ιδιαίτερα αυξημένες στο δεύτερο εξάμηνο. Όλα θα εξαρτηθούν από την πορεία των επενδύσεων.
7 Σεπτεμβρίου: Είναι η ημερομηνία πραγματοποίησης του πρώτουEurogroupμετά τις καλοκαιρινές διακοπές αλλά –κυρίως- μετά την έξοδο της 5ηςχώρας της Ευρωζώνης από τα μνημόνια. Η ατζέντα δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη. Ωστόσο, είναι πολύ πιθανό οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης να ενημερωθούν για την 1ηαποστολή του μεταμνημονιακού κουαρτέτου στην Αθήνα με στόχο τον έλεγχο του προϋπολογισμού και την εκτέλεση των συμφωνηθέντων.
8 Σεπτεμβρίου: Ο πρωθυπουργός θα βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη για την ομιλία του στη ΔΕΘ. Η προετοιμασία της ομιλίας έχει ξεκινήσει πριν από τις θερινές διακοπές με τον κύριο όγκο των εργασιών να εκτελείται από το οικονομικό επιτελείο. Το ζητούμενο είναι να περιγραφεί η επόμενη ημέρα και ειδικά τα τρία «πακέτα» παροχών: το έκτακτο μέρισμα μέσα στο 2018, οι μειώσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών από την 1/1/2019 και –κυρίως- το πάγωμα των συντάξεων έστω με αντάλλαγμα την μη ενεργοποίηση των λεγόμενων αντίμετρων.
10 Σεπτεμβρίου: Όπως ανακοίνωσε χθες ο Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Πιερ Μοσκοβισί, οι εκπρόσωποι του κουαρτέτου (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ΔΝΤ, Κομισιόν και Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας) θα βρίσκονται στην Αθήνα στις 10 Σεπτεμβρίου για τον πρώτο μεταμνημονιακό έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και ειδικά την κατάρτιση του προϋπολογισμού της επόμενης χρονιάς. Πρακτικά, στο επίκεντρο θα βρεθεί το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2019 το οποίο και θα πρέπει να αποτυπώσει από τη μια τον τρόπο με τον οποίο θα παραχθεί πρωτογενές πλεόνασμα τουλάχιστον 3,5% του ΑΕΠ και από την άλλη να «χωρέσει» όλες τις πρωτοβουλίες της ελληνικής κυβέρνησης.
01 Οκτωβρίου: Θα πρέπει να κατατεθεί το προσχέδιο του προϋπολογισμού στη Βουλή και πλέον να αποτυπωθούν για πρώτη φορά δημόσια τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων με τους δανειστές. Για πρώτη φορά ύστερα από 8 χρόνια, οι προβλέψεις του προσχεδίου θα πρέπει να είναι πολύ κοντά στις τελικές καθώς μέχρι τις 16 Οκτωβρίου και θα πρέπει να κατατεθεί ο προϋπολογισμός στην Κομισιόν βάσει των διαδικασιών ελέγχου του ευρωπαϊκού εξαμήνου στο οποίο έχει ήδη υπαχθεί η Ελλάδα.
05 Νοεμβρίου: Είναι τοEurogroupτου συγκεκριμένου μήνα το οποίο αναμένεται να ασχοληθεί με την Ελλάδα. Θα συζητηθεί τόσο ο προϋπολογισμός και το θέμα των μέτρων και των αντίμετρων της επόμενης χρονιάς όπως επίσης και το περιεχόμενο της έκθεσης που θα συντάξουν οι θεσμοί μετά την παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας. Το περιεχόμενο αυτή της έκθεσης θα κρίνει και το αν θα προχωρήσει ή όχι η εκταμίευση της πρώτης δόσης με τα κέρδη από ταANFAsκαι ταSMPsύψους 600 εκατ. ευρώ.

Όλος ο χάρτης παραγραφής των φορολογικών υποθέσεων

Όλος ο χάρτης παραγραφής των φορολογικών υποθέσεων

87
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Όλος ο χάρτης παραγραφής των φορολογικών υποθέσεων
Του Σπύρου Δημητρέλη
Σχεδόν ολοκληρώθηκε ο χάρτης των χρονικών ορίων παραγραφής των φορολογικών υποθέσεων Εισοδήματος. Μετά από σειρά αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και Γνωμοδοτήσεων του Νομικού Συμβουλίου του Kράτους έχει πλέον ξεκαθαριστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό ποιες υποθέσεις έχουν παραγραφεί και για ποιες η φορολογική διοίκηση διατηρεί ακόμη το δικαίωμα να επιβάλλει πρόσθετους φόρους, πρόστιμα και τόκους
Ας δούμε τους γενικούς και ειδικούς κανόνες παραγραφής των φορολογικών υποθέσεων:
- για τις χρήσεις έως και το 2013 ισχύει γενικός κανόνας πενταετούς παραγραφής. Η πενταετία ξεκινά από το τέλος του έτους εντός του οποίου έπρεπε να υποβληθεί η φορολογική δήλωση. Για παράδειγμα, η 5ετία για τη χρήση 2010 ξεκίνησε από τις αρχές του 2012 καθώς η φορολογική δήλωση θα έπρεπε να υποβληθεί έως το τέλος του 2011 
- εφόσον κατά το τελευταίο έτος της 5ετίας περιέλθουν σε γνώση της φορολογικής διοίκησης συμπληρωματικά στοιχεία για τη διάπραξη φοροδιαφυγής τότε το χρονικό όριο της 5ετίας επεκτείνεται κατά ένα έτος σε 6ετία
- αν τα συμπληρωματικά στοιχεία για τη διάπραξη φοροδιαφυγής περιέλθουν σε γνώση της φορολογική διοίκησης μετά την πάροδο της 5ετίας τότε το χρονικό όριο της παραγραφής γίνεται 10ετές. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρούνται συμπληρωματικά στοιχεία οι καταθέσεις στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα ή η διαπίστωση ανακρίβειας καταστάσεων πελατών-προμηθευτών. Θεωρούνται όμως συμπληρωματικά στοιχεία οι εκδόσεις πλαστών και εικονικών φορολογικών στοιχείων που έρχονται σε γνώση των φορολογικών αρχών κατά τον έλεγχο άλλων φορολογούμενων
- για τις υποθέσεις που δεν υποβλήθηκε εμπρόθεσμα φορολογική δήλωση ισχύει 15ετές χρονικό όριο παραγραφής. Αν η φορολογική δήλωση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα αλλά έως και το τελευταίο έτος της 5ετούς προθεσμίας, τότε το χρονικό όριο της παραγραφής επεκτείνεται κατά τρία έτη και γίνεται 8ετής. Αν η εκπρόθεσμη φορολογική δήλωση υποβλήθηκε μετά την πάροδο της 5ετούς προθεσμίας παραγραφής τότε θεωρείται ότι δεν έχει υποβληθεί και ισχύει ο κανόνας της 15ετούς παραγραφής
- για τις χρήσεις από το 2014 και μετά ισχύει κανόνας 20ετούς παραγραφής.
Με βάση τα παραπάνω ας δούμε τον χάρτη των παραγραφών:
- Οι υποθέσεις έως και το 2011 για τις οποίες είχε υποβληθεί εμπρόθεσμη φορολογική δήλωση έχουν παραγραφεί
- η χρήση 2011, όμως, παραμένει "ζωντανή" έως και το τέλος του 2018 εφόσον έχουν προκύψει συμπληρωματικά στοιχεία κατά το τελευταίο έτος της 5ετούς προθεσμίας, δηλαδή εντός του 2017
η χρήση 2007 για την οποία έχει υποβληθεί εμπρόθεσμη φορολογική δήλωση παραμένει "ζωντανή" μόνο εφόσον προκύψουν συμπληρωματικά στοιχεία έως το τέλος του 2018
οι χρήσεις 2008 έως και 2011 αναβιώνουν μόνο εφόσον προκύψουν συμπληρωματικά στοιχεία έως το τέλος του 2019 και 2022 αντίστοιχα
οι χρήσεις 2012 και 2013 υπόκεινται σε κανόνα 20ετούς παραγραφής εφόσον έως το τέλος του 2018 και 2019 αντίστοιχα προκύψουν στοιχεία που παραπέμπουν σε διάπραξη φοροδιαφυγής
οι χρήσεις 2014 και οι επόμενες εμπίπτουν σε κανόνα 20ετούς παραγραφής εφόσον προκύψουν στοιχεία διάπραξης φοροδιαφυγής
η χρήση 2002 και οι επόμενες παραμένουν "ζωντανές" εφόσον δεν έχει υποβληθεί δήλωση φορολογίας εισοδήματος καθώς ισχύει 15ετής κανόνας παραγραφής. 

Reuters: Τα μνημόνια τελείωσαν, αλλά η έξοδος στις αγορές μπορεί να αργήσει

Reuters: Τα μνημόνια τελείωσαν, αλλά η έξοδος στις αγορές μπορεί να αργήσει

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Reuters: Τα μνημόνια τελείωσαν, αλλά η έξοδος στις αγορές μπορεί να αργήσει
Η Ελλάδα γιόρτασε χθες το τέλος της οκταετούς μνημονιακής περιόδου, αλλά οι προσδοκίες ότι η ολοκλήρωση του προγράμματος στήριξης θα σηματοδοτήσει την επανα-κήρυξη της δημοσιονομικής ανεξαρτησίας της χώρας με μία πολυαναμενόμενη ομολογιακή έκδοση τον επόμενο μήνα, ενδέχεται να διαλυθούν από την κλιμάκωση της περιρρέουσας έντασης. 
Όπως σημειώνει το Reuters, τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι φωνές που τάσσονται υπέρ της επιστροφής της υπερχρεωμένης χώρας στις αγορές με την έκδοση ενός 10ετούς ομολόγου τον προσεχή Σεπτέμβριο, καθώς η Ελλάδα επιδιώκει να αποκαταστήσει την καμπύλη των ομολόγων της και να εμφανιστεί και πάλι ως κανονικός δανειολήπτης. 
Η αναστάτωση που προκλήθηκε στις αγορές με αφορμή την νέα ιταλική κυβέρνηση, ανάγκασε την Ελλάδα να "παγώσει" τα σχέδια αυτά τον Μάιο. Τώρα η συναλλαγματική κρίση στην Τουρκία επηρεάζει αρνητικά την παγκόσμια "όρεξη" ανάληψης κινδύνου, καθιστώντας και πάλι την έκδοση ενός τέτοιου ελληνικού ομολόγου απαγορευτικά ασύμφορη. 
Τρεις από τους βασικούς διαπραγματευτές των ελληνικών ομολόγων εκτιμούν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να προσφέρει απόδοση άνω του 4,5% ακόμη και 5% για να προσελκύσει επενδυτές. Πρόκειται για επίπεδα που η Αθήνα πιθανώς να θεωρεί μη βιώσιμα. 
"Επί του παρόντος, δεν πιστεύουμε ότι μπορεί να προχωρήσει. Νομίζω ότι πρέπει πρώτα να ηρεμήσει η κατάσταση στην Τουρκία και η ιταλική πολιτική σκηνή να γίνει λίγο πιο σταθερή" αναφέρει ένας εκ των βασικών διαπραγματευτών. 
"Αυτή τη στιγμή, θα πρέπει να πληρώσουν ένα γιγαντιαίο premium για τη νέα έκδοση - και δεν χρειάζεται να το κάνουν άμεσα, επομένως εγώ θα περίμενα", συμπληρώνει ο ίδιος, μιλώντας στο Reuters υπό καθεστώς ανωνυμίας. 
Με την άποψη αυτή, συμφωνούν και οι άλλοι δύο τραπεζίτες που μίλησαν στο ειδησεογραφικό πρακτορείο. Και οι τρεις υποστηρίζουν ότι το premium της νέας έκδοσης θα πρέπει κατά πάσα πιθανότητα να κινηθεί μεταξύ των 25 και 40 μονάδων βάσης ώστε να προσελκύσει το επενδυτικό ενδιαφέρον. 
Με βάση την καμπύλη των ελληνικών κρατικών ομολόγων, ένα 10ετές ομόλογο με ημερομηνία λήξης τον Σεπτέμβριο του 2028 θα διαπραγματευτεί με απόδοση κοντά στο 4,4-4,45%. Συμπεριλαμβανομένου του premium, η απόδοση ενός νέου 10ετούς ομολόγου κινείται προς το 5%. 
"Έχει πραγματικά νόημα για αυτούς να προχωρήσουν σε έκδοση ομολόγου σε αυτά τα επίπεδα όταν έχουν την δυνατότητα να λάβουν χρηματοδότηση από τον ESM με πολύ χαμηλότερα επιτόκια;" διερωτάται ένας από τους τραπεζίτες. "Το γνωρίζω ότι θέλουν να δείξουν ότι έχουν πρόσβαση στις αγορές, αλλά είναι εχέφρονες" συμπληρώνει.