Η Ελλάδα είναι αδύνατο να εξυπηρετήσει τόσο μεγάλο όγκο χρέους, χωρίς βαριές
θυσίες που απαιτούν τεράστια
πρωτογενή πλεονάσματα και οικονομική δυσπραγία για χρόνια, σχολιάζει ο B. Μινχάου, βασικός αρθρογράφος στην εφημερίδα Financial Times (FT). «Αντιλαμβάνομαι ότι ορισμένοι αξιωματούχοι της ευρωζώνης μελετούν την πιθανότητα μια ελληνικής πτώχευσης αλλά χωρίς
Grexit», σημειώνει.
«Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς η Ελλάδα θα καταφέρει να εξυπηρετήσει το χρέος της, όπως έχει συμφωνήσει. Ακόμα και στις πιστώτριες χώρες λίγοι πολίτες έχουν αυταπάτες για την μακροχρόνια δυνατότητα της Αθήνας να αποπληρώσει το χρέος της. Η πλήρης εξυπηρέτηση θα απαιτούσε τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα και θα παγίδευε την Ελλάδα σε μια οικονομική δυσπραγία για πολλά χρόνια», αναφέρει.
«Το σχεδιαζόμενο πρωτογενές πλεόνασμα για το 2016 είναι στο 4,5% του ΑΕΠ, ποσοστό που συνορεύει με την... παραφροσύνη. Η Ελλάδα χρειάζεται οπωσδήποτε την πτώχευση. Από την άλλη υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα για την παραμονή της στην ευρωζώνη. Ένα Grexit θα προκαλούσε ανυπολόγιστο οικονομικό ρίσκο στην Ελλάδα και θα τραυμάτιζε τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες της ΕΕ αλλά και την παγκόσμια φήμη της».
Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, σχολιάζει, οι συζητήσεις για την Ελλάδα δεν πήγαιναν καλά. «Αυτό άλλαξε όταν το «τσίρκο» της διεθνούς χρηματοοικονομικής διπλωματίας μεταφέρθηκε στην Ουάσινγκτον για την εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ και της παγκόσμιας Τράπεζας. Τότε έγιναν χειρότερες. Η αίσθησή μου είναι ότι αυτή η παράσταση θα συνεχιστεί αρκετά ακόμα. Οι Έλληνες θέλουν να συγχωνεύσουν τις συζητήσεις για την επέκταση του τρέχοντος δεύτερου προγράμματος με τις συζητήσεις για ένα τρίτο πρόγραμμα διάσωσης».
Το μεγάλο ερώτημα, σημειώνει, είναι εάν η Ελλάδα θα αφήσει την ευρωζώνη και παραμένει αναπάντητο. «Αλλά είμαι αρκετά σίγουρος ότι θα πτωχεύσει. Αντιλαμβάνομαι ότι ορισμένοι αξιωματούχοι της ευρωζώνης μελετούν την πιθανότητα μια ελληνικής πτώχευσης αλλά χωρίς Grexit. H πολυπλοκότητα είναι τρομερή και ίσως δεν είχαν το χρόνο να το επεξεργαστούν. Αλλά ίσως να είναι ο μόνος τρόπος για να αποτρέψουν την απόλυτη καταστροφή».
Ο αρθρογράφος των FT κοιτά τα ενδεχόμενα σε ποιον θα μπορούσε, ή θα έπρεπε, η Ελλάδα να χρεοκοπήσει: «Θα μπορούσε να χρεοκοπήσει έναντι των πολιτών με το να μην πληρωθούν μισθοί δημοσίων υπαλλήλων ή συντάξεις. Αυτό θα ήταν ηθικά απεχθές και πολιτική αυτοκτονία για την κυβέρνηση που ηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρητικά θα μπορούσε να πτωχεύσει στα δύο δάνεια που έλαβε από την ΕΕ αν και το πρώτο θα αρχίσει αποπληρώνεται το 2020 και το δεύτερο το 2023. Θα μπορούσε επίσης να χρεοκοπήσει έναντι των ιδιωτών κατόχων ομολόγων όμως αυτό δεν είναι μια καλή ιδέα. Η Ελλάδα ίσως χρειαστεί τον ιδιωτικό τομέα αργότερα».
Ίσως χρεοκοπούσε απέναντι στο ΔΝΤ ή την ΕΚΤ, εξηγεί ο ίδιος. «Το ΔΝΤ αναμένει σειρά πληρωμών. Η ΕΚΤ αναμένει σε λίγους μήνες πίσω τα κεφάλαιά της. Η χρεοκοπία στο ΔΝΤ ή την ΕΚΤ είναι η μόνη που μπορεί να φέρει πραγματική οικονομική ανακούφιση στην Ελλάδα βραχυχρόνια. Κανείς δεν το έχει πράξει. Θα μπορούσε να προκαλέσει Grexit. Από την άλλη ίσως δεν το προκαλέσει».
Χρεοκοπία και έξοδος
Για τη χρεοκοπία λέει ο Β. Μινχάου πως δεν είναι συνώνυμη με την έξοδο. «Δεν υπάρχει ένα κανόνας στην ΕΕ που να λέει ότι πρέπει να εγκαταλείψεις την ένωση όταν χρεοκοπείς. Η σύνδεση μεταξύ χρεοκοπίας και εξόδου είναι έμμεση. Αν μια χώρα πτωχεύσει τα αξιόγραφά της δεν είναι κατάλληλα για να χρησιμοποιηθούν από τις τράπεζες ως ενέχυρο για τις δημοπρασίες της ΕΚΤ. Αυτό ισχύει και για τα χρέη –δάνεια που έχουν την εγγύηση της Αθήνας».
Όσο για τις ελληνικές τράπεζες, σημειώνει ο ίδιος αναλυτής πως τα βρουν σκούρα στην αναζήτηση ρευστότητα. Επομένως, σημειώνει, «για να πτωχεύσει κάποιος μέσα στην ευρωζώνη πρέπει να βρει ένα τρόπο να κρατήσει ζωντανές τις τράπεζες. Αν κάποιος μπορούσε να επινοήσει μια λαμπρή απάντηση, δεν θα υπήρχε ανάγκη για Grexit».
Και καταλήγει: «Τόσο το Grexit όσο και η χρεοκοπία είναι ικανά να φέρουν στα όρια τους πόρους ακόμα και των πιο οργανωμένων κρατών. Θα απαιτούσαν στρατιωτικού τύπου προετοιμασία: Κεφαλαιακούς ελέγχους, προσωρινό κλείσιμο συνόρων και αεροδρομίων, ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών σε μια νύχτα. Είναι τόσο έξυπνη η ελληνική κυβέρνηση ώστε να περιμένει το μοιραίο να έρθει και μετά να διευθύνει μια τέτοια διαδικασία σε πραγματικό χρόνο χωρίς σενάριο; Νομίζω ότι ξέρω την απάντηση σε αυτό και αναρωτιέμαι εάν ένας ή περισσότεροι από τις δυο πλευρές κάνουν λάθος υπολογισμούς. Ενδέχεται να βρισκόμαστε στα πρόθυρα εκείνων των στιγμών υπνοβασίας στην ευρωπαϊκή ιστορία.
Δείτε επίσης
