Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014

Ποια είναι η αξία του ακινήτου σας;


Ποια είναι η αξία του ακινήτου σας;

Ποια είναι η αξία του ακινήτου σας;

Γράφει ο Απόστολος Αλωνιάτης
Οικονομολόγος - Φοροτεχνικός, Α. Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών & Φορολογικών Μελετών (Ι.Ο.ΦΟ.Μ), Οικονομικός Διευθυντής της PROSVASIS AEBE, Συγγραφέας
 
 
Είναι γνωστό ότι κάθε απάντηση έχει την ερώτηση της. Είναι ακόμη γνωστό ότι κάθε ερώτηση δεν έχει, κατ ανάγκη, μία απάντηση. Μπορεί να μην έχει απάντηση ή να έχει παραπάνω από μία απαντήσεις. Για παράδειγμα η παραπάνω ερώτηση δεν έχει μία απάντηση. Πρέπει να προηγηθεί μία ερώτηση και μετά να δοθεί η πρέπουσα απάντηση. Σας μπερδέψαμε; Μα γιατί; Τα πράγματα είναι πολύ απλά...
 
Η ερώτηση είναι: «Ποια είναι η αξία του ακινήτου σας;». Η απάντηση σε αυτό με  ερώτηση είναι «Για ποιο λόγο την θέλετε;». Ανάλογα με την απάντηση είναι και η αξία.
 
Ας γίνουμε ποιο κατανοητοί. Για παράδειγμα ένα ακίνητο 93,50 τ.μ. με τιμή ζώνης 1.300 ευρώ, με παλαιότητα πάνω από  26 χρόνια με μία πρόσοψη, αλλά στον 3ο όροφο χωρίς κεντρική θέρμανση και ασανσέρ, για τον φόρο μεταβίβασης, έχει αντικειμενική αξία 65.122,79, για το ΕΤΑΚ 72.358,65 και για τον ΦΑΠ και για τον ΕΝ.Φ.Ι.Α 76.167,00 ευρώ.
 
Πως συμβαίνει αυτό; Μα είναι απλό...
 
Οι ελλείψεις που υπάρχουν στο Ε9, όπως έχουμε ξαναγράψει, έχουν σαν αποτέλεσμα τόσο στον υπολογισμό του ΕΤΑΚ (επί Νέας Δημοκρατίας)  όσο και στον υπολογισμό του ΦΑΠ (επί ΠΑΣΟΚ) να βγάζουν παράλογους φόρους.
Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε ότι στο έντυπο δεν αποτυπώνονται παράμετροι όπως: 
 
α) Αν το διαμέρισμα έχει κεντρική θέρμανση ή όχι. Με βάση το αντικειμενικό σύστημα, στις κατοικίες χωρίς καλοριφέρ υπάρχει «έκπτωση» 5% σε σχέση με αντίστοιχες κατοικίες οι οποίες έχουν σύστημα θέρμανσης, κεντρικό ή αυτόνομο. 
 
β) Αν στην πολυκατοικία υπάρχει ανελκυστήρας ή όχι. Κανονικά, διαμέρισμα 3ου ορόφου σε πολυκατοικία χωρίς ανελκυστήρα υπάρχει έκπτωση κατά 10% σε σχέση με διαμέρισμα 3ου ορόφου σε πολυκατοικία με ανελκυστήρα.
 
γ) Πρόχειρες κατασκευές φτιαγμένες από πλίθρες ή καλάμια έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τα κανονικά σύγχρονα διαμερίσματα. Οι εκπτώσεις για τον τρόπο κατασκευής χάνονται. Στα ακίνητα με στέγες από λαμαρίνα παρέχεται έκπτωση 20% σε σχέση με αυτά που διαθέτουν ταράτσα ή κεραμοσκεπή. Τα πέτρινα κτίσματα χωρίς σκελετό παρέχεται έκπτωση 5%, ενώ σε ακίνητα με τοιχοποιίες από ευτελή υλικά παρέχεται έκπτωση από την φορολογητέα αξία του ακινήτου κατά 20% επιπλέον.
 
δ)  Δεν υπάρχουν οι εκπτώσεις στον τρόπο υπολογισμού της φορολογητέας αξίας ακινήτων που βρίσκονται στο στάδιο της ανέγερσης, γεγονός που δημιουργεί πολλές αδικίες. Μονοκατοικία που βρίσκεται στα θεμέλια, φορολογείται το ίδιο με μονοκατοικία που έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Να σημειώσουμε ότι με βάση τα κριτήρια των αντικειμενικών αξιών τα στάδια αποπεράτωσης είναι έξι:
 
1. Στην θεμελίωση / υποστυλώματα.
 
2. Στο σκελετό.
 
3. Στα τούβλα.
 
4. Στα επιχρίσματα (σοβάδες)
 
5. Στην τοποθέτηση δαπέδων.
 
6.Αποπερατωμένη.
 
Αν δεν σας φτάνουν αυτές οι αξίες έχουμε και άλλες.
 
Για να δούμε όμως υπάρχει διαφορά μόνο στις αξίες φορολόγησης για τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας , όπως και αν αυτός λέγεται.
 
Όχι βέβαια. Ας πάρουμε το συγκεκριμένο παράδειγμα και ας δεχθούμε ότι η αντικειμενική αξία μεταβίβασης είναι  65.122,79. Είναι γνωστό, από τις ελάχιστές αγοραπωλησίες που γίνονται, ότι η πραγματική αγοραστική αξία είναι σήμερα 40% με 50% κάτω από την αντικειμενική. Άρα το διαμέρισμα του παραδείγματος μας, θα πουληθεί στην πραγματικότητα 32.500 ευρώ έως 40.000 ευρώ.  
 
Έτσι θα έχουμε στο συμβόλαιο δύο αξίες , μία η αντικειμενική (65.122,79 ευρώ) και δεύτερη η πραγματική (π.χ. 40.000 ευρώ).
 
Η διαφορά είναι σημαντική διότι:
 
α) Επί της αντικειμενικής αξίας, θα υπολογισθούν όλοι οι φόροι και τα έξοδα που βαρύνουν τον αγοραστή. Να θυμίσουμε εδώ ότι η κάθε αγοραπωλησία ακινήτου βαρύνεται με τους παρακάτω φόρους:
 
 
Στην αντικειμενική αξία θα υπολογιστούν και τα λοιπά έξοδα , όπως συμβολαιογραφικά ή έξοδα δικηγόρων αν παρίστανται στο συμβόλαιό ή έχουν αναλάβει να κάνουν έλεγχο τίτλων και λοιπά έξοδα.
 
Τεκμήριο σε αξία ακινήτου που δεν δόθηκε.
 
β ) Με το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο , ο μεν αγοραστής θα πρέπει να δικαιολογήσει όχι τα 40.000 ευρώ, συν τα έξοδα που πλήρωσε , ως τεκμήριο αγοράς του συγκεκριμένου ακινήτου, αλλά 65.122,79 ευρώ συν τα έξοδα , δηλαδή να φορολογηθεί σαν τεκμήριο χρήματα  που ποτέ δεν έδωσε.
 
Ο πωλητής βέβαια , αν θέλει να χρησιμοποιήσει τα χρήματα που πήρε από την πώληση του ακινήτου, για κάλυψη δικών του τεκμηρίων, θα χρησιμοποιήσει τα 40.000 ευρώ και όχι τα 65.122,79 ευρώ , στα οποία θα φορολογηθεί σαν τεκμήριο ο αγοραστής.
 
Να δεις τι σου έχω για μετά. 
 
Βέβαια τα κωμικοτραγικά δεν σταματούν εδώ. Πέρα από τις τιμές που αναφέραμε για το ίδιο ακίνητο έχουμε και μια σειρά άλλων πραγμάτων  να παραθέσουμε.
 
Με διαφορετική αξία υπολογίζει τα πρόσθετα βάρη στο λογαριασμό της η ΔΕΗ (ΤΑΠ κλπ). Με διαφορετική αξία υπολογίζεται η αξία του ακινήτου στον νόμο Κατσέλη , διότι ναι μεν χρησιμοποιείται ως βάση υπολογισμού  η αντικειμενική αξία, αλλά υπάρχει συντελεστής απομείωσης.
 
Βασικό πρόβλημα η διαφορά πραγματικών(εμπορικών) και αντικειμενικών αξιών των ακινήτων.
 
Είναι σαφές ότι η πολιτεία πρέπει να τακτοποιήσει όλα αυτές τις στρεβλώσεις , που βυθίζουν ακόμη περισσότερο την κτηματαγορά. Πέρα όμως από αυτά θα πρέπει να επανεξεταστούν οι αντικειμενικές αξίες. Αντικειμενικές αξίες που είναι  διπλάσιες από της, έστω και θεωρητικά, πραγματικές. Δεν το γνωρίζει η κυβέρνηση; 
 
Βέβαια το γνωρίζει! 
 
Η αλήθεια για την μη διόρθωση  των αντικειμενικών αξιών από την κυβέρνηση είναι διπλή. Την πρώτη την είπε ευθέως ο πρώην γενικός γραμματέας εσόδων Χάρης Θεοχάρης. «Αν ρίξουμε τις αντικειμενικές αξίες δεν θα μαζέψουμε το φόρο από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α που έχουμε εγγράψει στον προϋπολογισμό».  Η δεύτερη έχει να κάνει με τις τράπεζες. Σκέπτεστε τι έχει να γίνει αν το χαρτοφυλάκιο που έχουν με ακίνητα σε εγγύηση, μειωθεί  η αντικειμενική τους  αξία πάνω από το 40%;

Ευθύνη του Δημοσίου σε αποζημίωση λόγω παράλειψης των αρμοδίων οργάνων του να νομοθετήσουν

Ευθύνη του Δημοσίου σε αποζημίωση λόγω παράλειψης των αρμοδίων οργάνων του να νομοθετήσουν


Σε νέα συνεδρίαση του ΣτΕ αναμένεται να κριθεί η αποζημίωση που επιδίκασε το διοικητικό εφετείο σε μέλη πληρώματος ποντοπόρου πλοίου αφού κατά την κρίση του, το πλήρωμα του πλοίου υπό σημαία ευκαιρίας, του οποίου η πλοιοκτήτρια εταιρεία είχε την πραγματική της έδρα στον Πειραιά, υπάγονταν για την εξασφάλιση, έναντι του αφερέγγυου εργοδότη τους, των ανεξόφλητων απαιτήσεών τους που πήγαζαν από τις οικείες συμβάσεις, στις προστατευτικές διατάξεις της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ, περαιτέρω δε ότι ο Έλληνας νομοθέτης όφειλε να καταστήσει την εν λόγω οδηγία εθνικό δίκαιο, με τη θέσπιση, σύμφωνα με αυτή, κανόνων δικαίου, δοθέντος ότι σε εργαζόμενους, όπως οι αναιρεσίβλητοι, δεν παρεχόταν από την κείμενη εθνική νομοθεσία προστασία ισοδύναμη με εκείνη της οδηγίας.
Περίληψη - ιστορικό

Πλήρωμα ποντοπόρου πλοίου που, με την από 11.10.1999 αγωγή τους ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών εξέθεσαν ότι παρέμειναν απλήρωτοι καθ' όλο το χρονικό διάστημα (από 14.7.1994 έως 15.12.1994) που εργάσθηκαν στο ακινητοποιημένο στο λιμάνι του Πειραιά λόγω της επιβληθείσας κατασχέσεως πλοίο ................., ότι η εργοδότις τους πλοιοκτήτρια εταιρεία και ο εφοπλιστής είχαν κηρυχθεί προηγουμένως σε πτώχευση, μετά δε την ανάκληση της σχετικής δικαστικής αποφάσεως και, ενώ εν τω μεταξύ είχαν συναφθεί οι συμβάσεις ναυτολογήσεώς τους και οι ίδιοι εργάζονταν επί του πλοίου, επανακηρύχθηκε η πτώχευση πλοιοκτήτριας και εφοπλιστού, ότι παρά τον πλειστηριασμό του πλοίου οι εκ δεδουλευμένων αποδοχών αξιώσεις τους δεν ικανοποιήθηκαν από το εκπλειστηρίασμα, λόγω μη κατατάξεως αυτών στον οικείο πίνακα διανομής και της αμετάκλητης απορρίψεως της κατά του πίνακα αυτού ασκηθείσας ανακοπής τους και ότι δεν ικανοποιήθηκαν από την πτωχευτική περιουσία πλοιοκτήτριας και εφοπλιστού, η οποία αποδείχθηκε ανύπαρκτη, πράγμα που αποτέλεσε τον λόγο για τον οποίο κηρύχθηκε η παύση των εργασιών των πτωχεύσεων με τις προαναφερθείσες αποφάσεις του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.

Το πλήρωμα ακολούθως απευθύνθηκε στον O.A.Ε.Δ. και ζήτησε να υπαχθεί στον συσταθέντα σε αυτόν, δυνάμει του άρθρου 1 του ν. 1836/1989, «Λογαριασμό προστασίας εργαζομένων από την αφερεγγυότητα του εργοδότη», έλαβε, όμως, από τον ως άνω Οργανισμό την έγγραφη απάντηση ότι δεν υπάγονται στην προστασία του π.δ/τος 1/1990, διότι ως ναυτικοί, καλυπτόμενοι από άλλης μορφής εγγυήσεις της εσωτερικής νομοθεσίας, αποκλείονται του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ «περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη».

Επικαλούμενοι τις διατάξεις της κοινοτικής οδηγίας και την προαναφερθείσα απόφαση του Δ.Ε.Κ. της 8.11.1990, ιδίως κατά το μέρος που έκρινε ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν είχε λάβει μέτρα δυνάμενα να εξασφαλίσουν στα πληρώματα των ποντοπόρων πλοίων προστασία ισοδύναμη με αυτήν που απορρέει από την οδηγία, το πλήρωμα ισχυρίστηκε , με την αγωγή του, ότι το Ελληνικό Δημόσιο, δια των αρμοδίων νομοθετικών και διοικητικών οργάνων του, παρέλειψε να συμμορφωθεί προς την ως άνω κοινοτική οδηγία και την καταδικαστική απόφαση του Δ.Ε.Κ. και, συγκεκριμένα, ότι παρέλειψε να θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις που θα οδηγούσαν στην εφαρμογή της οδηγίας και επί των πληρωμάτων των ποντοπόρων πλοίων, με τη σύσταση αρμοδίου προς τούτο οργανισμού εγγυήσεως και συνέχισε να εξαιρεί την εν λόγω κατηγορία εργαζομένων από την προβλεπόμενη στην οδηγία προστασία, με αποτέλεσμα οι ίδιοι να μην τύχουν της προστασίας αυτής και να υποστούν ζημία, για τον λόγο ότι δεν κατεβλήθησαν σε αυτούς, είτε από τον O.A.Ε.Δ., λόγω αρνήσεώς του, είτε από κάποιον άλλον οργανισμό ή φορέα εγγυήσεως, τα ποσά που τους είχαν επιδικασθεί με την 1636/1995 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και τα οποία αδυνατούσαν να εισπράξουν από τους αφερέγγυους εργοδότες τους.

Για τον λόγο αυτό, το πλήρωμα  ζήτησε να υποχρεωθεί το Δημόσιο να καταβάλει σε κάθε έναν από αυτούς ως αποζημίωση, βάσει των διατάξεων του άρθρου 105 Εισ.ΝΑ.Κ., τα ποσά που τους είχαν επιδικασθεί με την προαναφερθείσα απόφαση του πολιτικού δικαστηρίου, στα οποία προσέθεσαν τους νόμιμους, κατά τους υπολογισμούς τους, τόκους, από 16.12.1994, επομένης της καταγγελίας των συμβάσεών τους, ως προς όλα τα ως άνω κονδύλια πλην εκείνου της αποζημιώσεως απολύσεως, για το οποίο ζήτησαν την καταβολή τόκων από της επιδόσεως της ενώπιον του πολιτικού δικαστηρίου αγωγής τους (14.6.1995), έως την ημέρα συντάξεως της απευθυνόμενης στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιώς αγωγής (11.10.1999), δηλ. συνολικώς ζήτησαν ο πρώτος από αυτούς 7.841.316 δρχ., οι δεύτερος και έβδομος από 6.467.923 δρχ., οι τρίτος και τέταρτος από 5.598.398 δρχ., ο πέμπτος 4.868.966 δρχ. και ο έκτος από αυτούς 3.826.239 δρχ., τα ως άνω δε συνολικά ποσά νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγής τους. Το ως άνω καταψηφιστικό αίτημα μετέτρεψαν, με το πρωτοδίκως υποβληθέν υπόμνημά τους, σε αναγνωριστικό, ζητώντας, μάλιστα, να αναγνωρισθεί ότι δια της επιδόσεως της αγωγής τους και της εντεύθεν οχλήσεως το Δημόσιο κατέστη υπερήμερο και οφείλει σε αυτούς τόκους υπερημερίας.

Το δικαστήριο με απόφασή του έκρινε ότι στην προκειμένη περίπτωση συνέτρεξαν όλες οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 105 ΕΙΣΝΑΚ για την ευθύνη του Δημοσίου να αποζημιώσει τα μέλη του πληρώματος τουριστικού πλοίου υπό σημαία τρίτης, κατά τον κρίσιμο χρόνο, χώρας, λόγω της παραλείψεως των αρμοδίων οργάνων του να θεσπίσουν, σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ρυθμίσεις προς εξασφάλιση των ανεξόφλητων, λόγω αφερεγγυότητας του εργοδότη, απαιτήσεων των πληρωμάτων ποντοπόρων πλοίων εκ των συμβάσεων εργασίας αυτών.

Ειδικότερα, με την απόφαση αυτή το διοικητικό εφετείο, αφού δέχθηκε ότι στα κατά την έννοια της προαναφερθείσας διατάξεως του Παραρτήματος της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ «πληρώματα των ποντοπόρων πλοίων» υπάγονται τα πληρώματα των πλοίων με ελληνική σημαία, καθώς και των πλοίων με σημαία ευκαιρίας, τα οποία, όμως, συνδέονται με την Ελλάδα, έκρινε ότι στην προκειμένη περίπτωση, κατ' εκτίμηση των πρωτοδίκως προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων, η πλοιοκτήτρια εταιρεία του συγκεκριμένου πλοίου   ασκούσε επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα, χώρα στην οποία βρισκόταν η πραγματική έδρα της (συγκεκριμένα, στον Πειραιά) και με την οποία είχε γνήσιο σύνδεσμο και, επομένως, η σημαία της Μάλτας, την οποία έφερε το πλοίο, ήταν σημαία ευκαιρίας.

Κατόπιν τούτου, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έκρινε το πλήρωμα του  πλοίου υπό σημαία ευκαιρίας, του οποίου η πλοιοκτήτρια εταιρεία είχε την πραγματική της έδρα στον Πειραιά, υπάγονταν για την εξασφάλιση, έναντι του αφερέγγυου εργοδότη τους, των ανεξόφλητων απαιτήσεών τους που πήγαζαν από τις οικείες συμβάσεις, στις προστατευτικές διατάξεις της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ, περαιτέρω δε ότι ο Έλληνας νομοθέτης όφειλε να καταστήσει την εν λόγω οδηγία εθνικό δίκαιο, με τη θέσπιση, σύμφωνα με αυτή, κανόνων δικαίου, δοθέντος ότι σε εργαζόμενους, όπως οι αναιρεσίβλητοι, δεν παρεχόταν από την κείμενη εθνική νομοθεσία προστασία ισοδύναμη με εκείνη της οδηγίας. Και τούτο, διότι
α) όπως αποφάνθηκε και το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την απόφαση της 8.11.1990 (0-53/88), καμία από τις διατάξεις του α.ν. 698/1945, του ν. 762/1978, του άρθρου 16 του α.ν. 373/1968 και των άρθρων 81, 205 και 207 του Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου δεν εξασφάλιζε στα πληρώματα των ποντοπόρων πλοίων ισοδύναμη προστασία με εκείνη που απορρέει από την οδηγία, και
β) η δε διάταξη του άρθρου 29 του ν. 1220/1981 δεν εξασφάλιζε την πληρωμή στους εργαζόμενους ναυτικούς των αποδοχών τους, σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη τους, αλλά τους παρείχε προστασία, με καταβολή από το Ν.Α.Τ. των αποδοχών μέχρις ενός τριμήνου, σε διαφορετική περίπτωση, δηλαδή επί εγκαταλείψεως στην αλλοδαπή Ελλήνων ναυτικών ναυτολογημένων σε πλοία με ελληνική σημαία ή ξένη που είναι συμβεβλημένα με τον ως άνω ασφαλιστικό οργανισμό (Ν.Α.Τ.) και η 30251/Β/81 της 12.11/4.12.1981 απόφαση του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση της παραγράφου 3 του άρθρου 29 του ανωτέρω ν. 1220/1981, προέβλεπε την συνδρομή και την διαπίστωση των όρων εγκαταλείψεως στο εξωτερικό των ναυτικών του άρθρου 29 παρ. 1 του ν. 1220/1981 και την κίνηση της σχετικής διαδικασίας.

Εν όψει τούτων, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι θεμελιωνόταν ευθύνη του Δημοσίου προς αποζημίωση του πληρώματος, διότι η παράλειψή του να νομοθετήσει, δια των αρμοδίων οργάνων του, κατ' εφαρμογή της ως άνω κοινοτικής οδηγίας, προκειμένου να εξασφαλισθούν οι ανεξόφλητες, λόγω αφερεγγυότητας του εργοδότη, απαιτήσεις των πληρωμάτων ποντοπόρων πλοίων εκ των οικείων συμβάσεων εργασίας ήταν μη νόμιμη και συνδεόταν αιτιωδώς με τη ζημία που υπέστη το πλήρωμα από την απώλεια, εξ αιτίας της αφερεγγυότητας της εργοδότριας τους πλοιοκτήτριας εταιρείας, των ποσών που εδικαιούντο από την εκτέλεση και λύση της περί ναυτολογήσεώς τους συμβάσεως, αφού αυτοί, ως μισθωτοί ανήκοντες στο πλήρωμα πλοίου με σημαία ευκαιρίας, δίχως να τους παρέχεται ισοδύναμη προς εκείνη της επίμαχης οδηγίας προστασία, θα καταλαμβάνονταν από την σχετική ρύθμιση, αν είχε λάβει χώρα η ορθή μεταφορά της οδηγίας στην Ελλάδα.

Εδικαιούντο, επομένως, το πλήρωμα, προς αποκατάσταση της προκληθείσας σε αυτούς ζημίας, να λάβουν αποζημίωση που αντιστοιχούσε στα ποσά των δεδουλευμένων αποδοχών τους, του επιδόματος αδείας μετά του αντιτίμου της τροφής, της αποζημιώσεως απολύσεως και του αντιτίμου της τροφής επί του πλοίου, όπως τα χρηματικά αυτά ποσά προσδιορίσθηκαν με την 1636/1995 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, προσηυξημένα με τον νόμιμο επ' αυτών, κατά το προ της καταθέσεως της αγωγής χρονικό διάστημα, τόκο, αν και όχι νομιμοτόκως από της επιδόσεως αυτής, διότι, όπως έκρινε το διοικητικό εφετείο, τόκοι οφείλονται επί καταψηφιστικής και όχι αναγνωριστικής αγωγής.


Το δημόσιο έκανε αίτηση αναίρεσης της απόφαση του  εφετείου στο ΣτΕ επικαλούμενο τους εξής λόγους.

1) Ως «πληρώματα ποντοπόρων πλοίων», υπό το σημείο II του πίνακα του παραρτήματος που αφορά την Ελλάδα, νοούνται αποκλειστικώς και μόνον τα πληρώματα των ποντοπόρων πλοίων με ελληνική σημαία και σε καμία περίπτωση τα πλοία με σημαία ευκαιρίας, τα οποία συνδέονται μεν με την Ελλάδα, πλην, όμως, δεν είναι συμβεβλημένα με το Ν.Α.Τ. και, επομένως, οι πλοιοκτήτες τους δεν καταβάλλουν τις προβλεπόμενες ασφαλιστικές εισφορές («χρηματοδότηση», κατά την οδηγία) στο αρμόδιο ασφαλιστικό ταμείο-οργανισμό εγγυήσεως.

2) κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 2, 3 και 4 της επίμαχης οδηγίας, κρίθηκε αυτή, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ως εφαρμοστέα στην περίπτωση των αναιρεσιβλήτων.
Κατά το Δημόσιο, αναγκαία προϋπόθεση για να υπαχθεί ένας μισθωτός στις προστατευτικές διατάξεις της οδηγίας είναι η επέλευση της αφερεγγυότητας του εργοδότη να είναι οπωσδήποτε μεταγενέστερη της κατάρτισης της σχετικής συμβάσεως εργασίας, καθώς οι ανεξόφλητες απαιτήσεις, των οποίων την πληρωμή διασφαλίζουν οι αρμόδιοι οργανισμοί εγγυήσεως, αναφέρονται σε περίοδο πριν μία ορισμένη ημερομηνία, προσδιοριζόμενη, στην παρ. 2 του άρθρου 3 της οδηγίας, είτε ως η ημερομηνία επελεύσεως της αφερεγγυότητας του εργοδότη είτε ως η ημερομηνία γνωστοποιήσεως της, λόγω της αφερεγγυότητας αυτής, απολύσεως του μισθωτού, τούτο δε και προς αποφυγή τυχόν ενδεχομένου συμπαιγνίας μεταξύ εργοδότη και μισθωτού, όπως εμμέσως πλην σαφώς διατυπώνεται στο άρθρο 10 της οδηγίας.
Η προϋπόθεση αυτή δεν συνέτρεχε, κατά το Δημόσιο, στην προκειμένη περίπτωση, διότι η επέλευση της αφερεγγυότητας της εργοδότιδας των αναιρεσιβλήτων πλοιοκτήτριας εταιρείας ήταν προγενέστερη των επίμαχων συμβάσεων εργασίας των τελευταίων.

3) Εν όψει των διατάξεων του α.ν. 690/1945, του ν. 762/1978, του α.ν. 373/1968, των άρθρων 81, 205 και 207 του Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου, του π.δ/τος 913/1978, του άρθρου 29 του ν. 1220/1981 και της υπ' αρ. 30251 /Β/81 υπουργικής αποφάσεως, δεν είναι νομίμως αιτιολογημένη η κρίση του διοικητικού εφετείου κατά την οποία η ισχύουσα κατά τον κρίσιμο χρόνο εσωτερική ελληνική νομοθεσία δεν παρείχε στα πληρώματα ποντοπόρων πλοίων προστασία ισοδύναμη με εκείνη που επιβάλλει η οδηγία 80/987/ΕΟΚ.

4) Ακόμη και στην περίπτωση που θα γινόταν δεκτό ότι η οδηγία 80/987/ΕΟΚ αφορά και τα πληρώματα των ποντοπόρων πλοίων με ξένη σημαία ευκολίας, αιτιώδης σύνδεσμος υφίσταται μόνο μεταξύ της αποδιδόμενης στο Δημόσιο παραλείψεως νομοθετήσεως και των ανεξόφλητων απαιτήσεων που αφορούν αμοιβές των τριών τελευταίων μηνών των συμβάσεων εργασίας, των οποίων και μόνο την πληρωμή θα είχαν διασφαλίσει οι αναιρεσίβλητοι, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 1 και 2 της οδηγίας, εάν αυτή είχε μεταφερθεί πλήρως (ώστε να καταλαμβάνει και αυτούς) στην Ελλάδα και όχι του συνόλου των ανεξόφλητων απαιτήσεων των αναιρεσιβλήτων.

Το ΣτΕ με την απόφαση 1629/2014 επιφυλάχθηκε για την τελική απόφαση μέχρι το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αποφανθεί επί του κρίσιμου ερωτήματος :
« κατά την έννοια των διατάξεων της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, θεωρείται, ως ισοδύναμη προστασία, η προβλεπόμενη από το άρθρο 29 του ν. 1220/1981 καταβολή από το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (Ν.Α.Τ.) αποδοχών μέχρις ενός τριμήνου, στο ύψος των καθοριζομένων από τις οικείες συλλογικές συμβάσεις βασικών μισθών και επιδομάτων σε έλληνες ναυτικούς, ναυτολογημένους επί πλοίων υπό ελληνική σημαία ή ξένων συμβεβλημένων μετά του Ν.Α.Τ., στην προβλεπόμενη από το άρθρο αυτό περίπτωση, δηλαδή μόνο στην περίπτωση της εγκαταλείψεως αυτών στην Αριθμός 1629/2014 -30-αλλοδαπή;»

Διευκρινίσεις της Γ.Γ.Δ.Ε. σχετικά με τις δόσεις του ΕΝ.Φ.Ι.Α.

Διευκρινίσεις της Γ.Γ.Δ.Ε. σχετικά με τις δόσεις του ΕΝ.Φ.Ι.Α.


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
Αθήνα, 16 Σεπτεμβρίου 2014
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝΦΙΑ

Για την πληρέστερη ενημέρωση των πολιτών, η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων διευκρινίζει ότι:

α) Η ειδοποίηση των δόσεων που εκτυπώνεται από το ΟΠΣ Περιουσιολόγιο (Εφαρμογή Ε9)  αναφέρεται μόνο στις εκ του νόμου προβλεπόμενες ημερομηνίες καταβολής των δόσεων με βάση την αρχική εκκαθάριση.

β) Η πίστωση των ποσών που έχουν ήδη καταβληθεί από τους φορολογούμενους εμφανίζονται στην «προσωποποιημένη πληροφόρηση» του TAXISNet, στην οποία εμφανίζονται οι καταβολές.

Επιπλέον, όπως έχει ήδη τονιστεί από τη ΓΓΔΕ και σε προηγούμενη ανακοίνωσή της, τα ποσά που θα προκύψουν από τη νέα εκκαθάριση, όπου αυτή απαιτείται, θα εμφανιστούν στα εκκαθαριστικά που θα αναρτηθούν στο ΟΠΣ Περιουσιολόγιο από τις 22 Σεπτεμβρίου 2014.

Υπεγράφη η ΚΥΑ για το επίδομα μητρότητας στις ασφαλισμένες του ΕΤΑΑ

Υπεγράφη η ΚΥΑ για το επίδομα μητρότητας στις ασφαλισμένες του ΕΤΑΑ


Κοινή υπουργική απόφαση με την οποία καθορίζονται το ύψος, η διαδικασία και τα δικαιολογητικά για τη χορήγηση επιδόματος μητρότητας στις άμεσα ασφαλισμένες του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων (Ε.Τ.Α.Α.) υπέγραψε ο υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Αντώνης Μπέζας.

Το ύψος του θα ανέρχεται σε 200 ευρώ μηνιαίως για χρονικό διάστημα 4 μηνών και θα καταβάλλεται εφάπαξ. Η αίτηση για τη χορήγησή του θα υποβάλλεται από την ασφαλισμένη εντός έξι μηνών από την ημερομηνία τοκετού.

Όπως επισημαίνει το υπουργείο Εργασίας, με τη συγκεκριμένη απόφαση θεσπίζεται για πρώτη φορά και για τις γυναίκες ελεύθερες επαγγελματίες το επίδομα μητρότητας, όπως προβλέπεται για τις γυναίκες με μισθωτή απασχόληση.

Το επίδομα χορηγείται για την ενίσχυση της μητρότητας και του εισοδήματός τους, με στόχο την προώθηση της ίσης μεταχείρισης των ασφαλισμένων του Ε.Τ.Α.Α. με τους ασφαλισμένους  άλλων ταμείων. Επιπλέον, χορηγείται σε όλες τις γυναίκες ασφαλισμένες του Ε.Τ.Α.Α. και όχι σε μια μικρή κατηγορία τους (δικηγόροι Αθήνας και Θεσσαλονίκης).

Όπως δήλωσε ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης:

«Η στρατηγική μας για την οικοδόμηση από την αρχή ενός αποτελεσματικού και δίκαιου κοινωνικού κράτος, χωρίς τα κενά, τις παραλείψεις και τις αδικίες του παρελθόντος, είναι μια συνεχής προσπάθεια που προχωρά με σταθερά και αποφασιστικά βήματα, ακόμη και μέσα σε αυτό το δημοσιονομικό περιβάλλον.

Η χορήγηση, για πρώτη φορά στη χώρα μας, επιδόματος μητρότητας στις γυναίκες ασφαλισμένες του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων (ΕΤΑΑ) αποτελεί ένα ακόμη τέτοιο παράδειγμα».

Πηγή Ναυτεμπορική

Διευκρινίσεις από τη Γ.Γ.Δ.Ε. αναφορικά με τη φορολόγηση της διατροφής

Διευκρινίσεις από τη Γ.Γ.Δ.Ε. αναφορικά με τη φορολόγηση της διατροφής


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ

Αθήνα, 17 Σεπτεμβρίου 2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αναφορικά με την φορολόγηση της διατροφής, από την Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων διευκρινίζονται τα εξής:

Όσον αφορά στη χρήση του 2013 καθώς και προγενέστερων ετών, το ποσό της διατροφής που καταβάλλονταν στη σύζυγο ή στον σύζυγο, βάσει δικαστηρίου ή συμβολαιογραφικής πράξης, το οποίο υπερέβαινε τις 5.000 ευρώ, φορολογούνταν ως εισόδημα από ελευθέρια επαγγέλματα (ν.2238/1994) με συντελεστή 26% και για ποσό διατροφής μέχρι 50.000 ευρώ σύμφωνα με την κλίμακα των μη μισθωτών. Περαιτέρω, υπολογίζονταν προκαταβολή φόρου η οποία όμως σε κάθε περίπτωση συμψηφίζονταν έναντι του φόρου που προέκυπτε για το επόμενο οικονομικό έτος.

Τέλος, τονίζεται ότι πλέον με βάση της διατάξεις του νέου Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν.4172/2013), η διατροφή που λαμβάνει ο/η δικαιούχος, σύμφωνα με δικαστική απόφαση ή συμβολαιογραφική πράξη από 1.1.2014, απαλλάσσεται από τον φόρο.

Χωρίς πιστοποιητικό ΕΝ.Φ.Ι.Α. οι συμβολαιογραφικές πράξεις ως το τέλος 2013

Χωρίς πιστοποιητικό ΕΝ.Φ.Ι.Α. οι συμβολαιογραφικές πράξεις ως το τέλος 2013


Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΥΠΟΙΚ έχει ως εξής:

Η Γενική Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Κατερίνα Σαββαΐδου εξέδωσε απόφαση με την οποία απαλλάσσονται οι πολίτες από την υποχρέωση προσκόμισης του πιστοποιητικού ΕΝ.Φ.Ι.Α. σε όλες τις συμβολαιογραφικές πράξεις, οι οποίες έχουν συνταχθεί μέχρι και την 31/12/2013, ανεξάρτητα από το χρόνο μεταγραφής τους.

Διευκρινίζεται επίσης ότι στις περιπτώσεις πράξης τροποποίησης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, που αφορά κοινόχρηστους χώρους ακινήτου, δεν θα απαιτείται η προσκόμιση του πιστοποιητικού από όλους τους συνιδιοκτήτες, αλλά μόνο από αυτούς που έχουν μεταβολή στις οριζόντιες ιδιοκτησίες ή στα ποσοστά συνιδιοκτησίας τους. Οι προσπάθειες για τη διευκόλυνση των πολιτών, την επιτάχυνση των συναλλαγών και τη μείωση της γραφειοκρατίας θα συνεχιστούν.

Η 30ή Σεπτεμβρίου η τελευταία ημέρα εμπρόθεσμης πληρωμής του 4ου διμήνου 2014 για τον Ο.Α.Ε.Ε.

Η 30ή Σεπτεμβρίου η τελευταία ημέρα εμπρόθεσμης πληρωμής του 4ου διμήνου 2014 για τον Ο.Α.Ε.Ε.


ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Εμπρόθεσμη πληρωμή του 4ου διμήνου2014.

Σας γνωρίζουμε ότι τελευταία ημέρα εμπρόθεσμης πληρωμής του 4ου διμήνου 2014 είναι η Τρίτη 30/09/2014.

Την ίδια μέρα καταβάλλεται και η μηνιαία δόση των ρυθμίσεων Ν.4152/2013, μέσω πάγιας εντολής, καθώς και τυχόν ανεξόφλητη δόση της 31/08/2014. Υπενθυμίζουμε ότι η ανεξόφλητη δόση καταβάλλεται προσαυξημένη κατά 15%.

Οι ασφαλισμένοι που καταβάλλουν εισφορές ή δόσεις με πάγια εντολή, θα πρέπει να συνεννοηθούν με την Τράπεζα επιλογής τους σχετικά με:

· Το ανώτατο όριο εκτέλεσης της πάγιας εντολής έτσι ώστε να επαρκεί για την πραγματοποίηση της πληρωμής .

· Την ακριβή ώρα εκτέλεσης των παγίων εντολών ώστε να πιστώσουν έγκαιρα τους λογαριασμούς τους.

Για την προστασία των ασφαλιστικών σας δικαιωμάτων προτείνεται η ύπαρξη επαρκούς υπολοίπου από την προηγούμενη μέρα.

Σε κάθε περίπτωση εξόφλησης εισφορών σε Τράπεζες ή ΕΛ.ΤΑ., με εντολή πληρωμής, θα πρέπει να ελέγχετε η ορθότητα του 13ψηφίου κωδικού πληρωμής και του αναγραφόμενου ποσού επί της απόδειξης της συναλλαγής που θα παραλάβετε.

Υποχρεωτική η ανάκτηση των αγροτικών ενισχύσεων

Υποχρεωτική η ανάκτηση των αγροτικών ενισχύσεων


Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να ζητήσει πίσω τις αγροτικές ενισχύσεις που κρίθηκαν μη συμβατές από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διαφορετικά κινδυνεύει με καταδικαστική απόφαση και πρόστιμο από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αυτό προκύπτει από έγγραφο του υπουργού Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη το οποίο διαβιβάστηκε στη Βουλή, έπειτα από ερώτηση σχετική με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία κρίθηκαν μη συμβατές προς την ευρωπαϊκή νομοθεσία κρατικές ενισχύσεις, συνολικού ύψους 387,4 εκατομμυρίων ευρώ, που δόθηκαν στους αγρότες το 2008 και το 2009.

«Η λήψη απόφασης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή περί μη συμβατότητας μίας κρατικής ενίσχυσης υποχρεώνει το Κράτος μέλος που την έχει χορηγήσει να ανακτήσει αυτήν από τους λήπτες της ενίσχυσης, εντός ταχθείσης προθεσμίας» αναφέρει ειδικότερα ο υπουργός Οικονομικών και διευκρινίζει ότι «εν προκειμένω, δεν τίθεται κατ΄αρχήν ζήτημα δημιουργίας δημοσιονομικού κενού συνεπεία της απόφασης Τ-52/12 του Γενικού Δικαστηρίου, καθώς υπόχρεες για την καταβολή των προς ανάκτηση ποσών είναι οι επιχειρήσεις που έλαβαν ενισχύσεις που κρίθηκαν μη συμβατές, εξαιρουμένων των περιπτώσεων για τις οποίες θα αποδειχθεί η συνδρομή των προϋποθέσεων του Κανονισμού περί ενισχύσεων ήσσονος σημασίας».

Ο κ. Χαρδούβελης σημειώνει επίσης ότι «μόνο εφόσον δεν υλοποιηθεί η απόφαση ανάκτησης, σύμφωνα με τα ανωτέρω, είναι πιθανή η έκδοση καταδικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η επιβολή προστίμου σε βάρος της Ελλάδας, με ταυτόχρονο αποκλεισμό των επιχειρήσεων που ήταν λήπτες της παράνομης ενίσχυσης από κάθε περαιτέρω ενίσχυση μέχρι την ημερομηνία πλήρους συμμόρφωσης».

Σε ότι αφορά στην εφαρμογή των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ανάκτηση, ο υπουργός Οικονομικών, σημειώνει ότι για κάθε επιμέρους υπόθεση, οι ελληνικές αρχές προβαίνουν, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, σε κάθε δυνατή ενέργεια και βρίσκονται σε συνεχή διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ώστε στο μέτρο του δυνατού, να εξασφαλίζεται η βέλτιστη διευθέτηση για τις επιχειρήσεις».

Ο κ. Χαρδούβελης σπεύδει ωστόσο να ξεκαθαρίσει ότι την αρμοδιότητα για τον προσδιορισμό της διαδικασίας επιστροφής των κονδυλίων που είναι απαραίτητα για την ικανοποίηση της απαίτησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την έχει το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Η υπόθεση ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2009, όταν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πληροφορήθηκε «σχετικά με τις αντισταθμιστικές πληρωμές τις οποίες επρόκειτο να καταβάλει ο ΕΛΓΑ, κατόπιν διαμαρτυριών μεγάλου αριθμού Ελλήνων παραγωγών γεωργικών προϊόντων, λόγω των ζημιών που είχαν υποστεί κατά το έτος 2008, εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών».

Συγκεκριμένα, στις 7 Δεκεμβρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση με την οποία έκρινε ότι οι αποζημιώσεις που δόθηκαν πριν τις 28 Οκτωβρίου 2009 «ενδέχεται να νοθεύουν τον ανταγωνισμό... παρέχοντας επιλεκτικό οικονομικό πλεονέκτημα στους Έλληνες παραγωγούς, σε σχέση με άλλους παραγωγούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Στις 8 Φεβρουαρίου 2012, η Ελλάδα ζήτησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της ΕΕ την ακύρωση της απόφασης. Με ξεχωριστό δικόγραφο, κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ζητώντας την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Με τη διάταξή του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2012, ο πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου δέχθηκε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

Ωστόσο, με τη απόφασή του στις 16-07-2014, το έβδομο τμήμα του Γενικού Δικαστηρίου της ΕΕ απορρίπτει όλα τα επιχειρήματα που επικαλείται η Ελλάδα και την προσφυγή στο σύνολό της. Επικυρώνει, δε, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.



Πηγή: express.gr

Εως 5 έτη οι συμβάσεις των πρατηριούχων καυσίμων με τις εταιρείες

Εως 5 έτη οι συμβάσεις των πρατηριούχων καυσίμων με τις εταιρείες


Καμία σύμβαση πρατηριούχου και εταιρείας εμπορίας υγρών καυσίμων δεν θα υπερβαίνει την πενταετία. Η σχετική εισήγηση «περί αποδοχής των δεσμεύσεων των εταιριών εμπορίας καυσίμων αναφορικά με την πρακτική σύναψης μακροχρονίων συμβάσεων αποκλειστικής συνεργασίας με πρατηριούχους μέσω ισόχρονης μίσθωσης του πρατηρίου από τον πρατηριούχο στην εταιρία και της ταυτόχρονης υπεκμίσθωσης του στον ίδιο πρατηριούχο ή πρόσωπα συνδεδεμένα μ' αυτόν» θα εξεταστεί από το Αρμόδιο Τμήμα της Επιτροπής Ανταγωνισμού στις 13 Νοεμβρίου.

Αναλυτικά:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
Αθήνα, 17 Σεπτεμβρίου 2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Εισήγηση για προτεινόμενες δεσμεύσεις εταιριών εμπορίας καυσίμων αναφορικά με την πρακτική σύναψης μακροχρονίων συμβάσεων αποκλειστικής συνεργασίας με πρατηριούχους μέσω ισόχρονης μίσθωσης του πρατηρίου από τον πρατηριούχο στην εταιρία και της ταυτόχρονης υπεκμίσθωσης του στον ίδιο πρατηριούχο ή πρόσωπα συνδεδεμένα μ’ αυτόν.

Το Αρμόδιο Τμήμα της Επιτροπής Ανταγωνισμού θα συνεδριάσει στις 13 Νοέμβριου, κατόπιν σχετικής Εισήγησης, μετά από καταγγελίες και σχετική αυτεπάγγελτη έρευνα της ΓΔΑ, προκειμένου να αποφασίσει για την αποδοχή ή μη των προτεινόμενων δεσμεύσεων από τις εμπλεκόμενες εταιρίες εμπορίας καυσίμων, για την παύση πιθανολογούμενης παράβασης των άρθρων 1 και 2 του ν.703/77, όπως ίσχυε (νυν άρθρα 1 και 2 του ν.3959/2011, όπως ισχύει) και των άρθρων 101 και 102 της ΣΛΕΕ.
Σύμφωνα με την εισήγηση, από την έρευνα της Υπηρεσίας προκύπτουν στοιχεία ότι οι εταιρίες «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΥΣΙΜΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ» (πρώην ΒΡ Hellas), «ΕΚΟ ΑΒΕΕ», «AVINOIL Α.Β.Ε.Ν.Ε.Π.», «CORAL ΑΕ» (πρώην Shell Hellas), «CYCLON ΕΛΛΑΣ ΑΕ», «ΕΛΙΝΟΙΛ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ ΑΕ», «AEGEAN OIL», «MAMIDOIL - JETOIL ΑΕ» και «ΡΕΒΟΙΛ ΑΕΕΠ» εφαρμόζουν την πρακτική να μισθώνουν το οικόπεδο/πρατήριο από τον πρατηριούχο ή συνδεδεμένο με αυτόν πρόσωπο, ταυτόχρονα (ή μερικές ημέρες αργότερα) να συνάπτουν σύμβαση εμπορικής συνεργασίας με τον πρατηριούχο και στο ίδιο ιδιωτικό συμφωνητικό εμπορικής συνεργασίας [ή και με ξεχωριστή σύμβαση (ιδιωτικό συμφωνητικό) παραχώρησης χρήσης ακινήτου] να υπεκμισθώνουν το ακίνητο στον ίδιο πρατηριούχο ή άλλο συνδεδεμένο με αυτόν πρόσωπο, οι δε συμβάσεις εμπορικής συνεργασίας/προμήθειας συμφωνείται να έχουν διάρκεια άνω της πενταετίας ή να τρέπονται σε αορίστου χρόνου διά σιωπηρής παρατάσεως.
Οι εν λόγω συμβάσεις προμήθειας, θα μπορούσαν να θεωρηθούν προβληματικές από τη σκοπιά του δικαίου του ανταγωνισμού, διότι περιέχουν υποχρέωση μη άσκησης ανταγωνισμού άνω της πενταετίας, και περιορίζουν έτσι υπέρμετρα τη συμβατική ελευθερία του πρατηριούχου να προμηθεύεται καύσιμα από όποιον προμηθευτή επιθυμεί .
Η Εισήγηση προτείνει στην ΕΑ να γίνουν δεκτές δεσμεύσεις των εταιριών εμπορίας σχετικά με α) τη μη σύναψη στο μέλλον συμβάσεων του τύπου των υπό έλεγχο, με μεγαλύτερη της πενταετίας διάρκεια, β) τη σταδιακή λήξη της ισχύος των εν λειτουργία συμβάσεων, λαμβανομένου υπόψη του χρόνου σύναψης τους, για εξασφάλιση, τόσο της ανεξαρτησίας λήψης των επιχειρηματικών αποφάσεων των αντισυμβαλλόμενων πρατηριούχων όσο και των ενδεχόμενων οικονομικών απαιτήσεων των εταιριών εμπορίας και γ) την ενημέρωση των πρατηριούχων για το χρόνο και τη διαδικασία λύσης των υπό έλεγχο συμβάσεων.

Η υπόθεση αυτή με θέμα την αποδοχή δεσμεύσεων, είναι η πρώτη με την οποία ασχολείται η Επιτροπή Ανταγωνισμού μετά την πρόσφατη Ανακοίνωσή της (Απόφαση ΕΑ 588/2014 της 16/4/2014) σχετικά με τους όρους, προϋποθέσεις και τη διαδικασία αποδοχής δεσμεύσεων από μέρους των ενδιαφερόμενων, ακολουθώντας προηγούμενη πρακτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

Όλες οι αλλαγές στο έντυπο ΦΠΑ από 1.1.2015

Όλες οι αλλαγές στο έντυπο ΦΠΑ από 1.1.2015

Γράφει ο Απόστολος Αλωνιάτης*
Σημαντικές αλλαγές έχει υποστεί ο ΦΠΑ, από την 1.1.2015.
Με τον νόμο 4281/8.8.2014, καταργείται η υποχρέωση υποβολής εκκαθαριστικής δήλωσης Φ.Π.Α για τις διαχειριστικές περιόδους που λήγουν μετά την 1.1.2014 . Από 1.1.2015 προβλέπεται η υποβολή μόνον περιοδικής δήλωσης Φ.Π.Α. για κάθε φορολογική περίοδο. Η διάρκεια της φορολογικής περιόδου κυμαίνεται από έναν ημερολογιακό μήνα έως ένα ημερολογιακό έτος, ανάλογα με τον υπόχρεο( μηνιαία για διπλογραφικά βιβλία, τριμηνιαία για απλογραφικά , μία φορά το χρόνο για αγρότες κλπ), η δε δήλωση υποβάλλεται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μήνα που ακολουθεί τη λήξη της φορολογικής περιόδου.
Να υπενθυμίσουμε για μία ακόμη φορά εδώ, ότι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του επόμενου μήνα, από την λήξη της φορολογικής περιόδου του ΦΠΑ, υποβάλλονται όλες οι δηλώσεις είτε αυτές είναι χρεωστικές ή πιστωτικές , ή μηδενικές, αλλάζοντας το καθεστώς που υπήρχε και διαχώριζε την καταληκτική ημερομηνία υποβολής των χρεωστικών από εκείνη των πιστωτικών και μηδενικών.
Πρέπει όμως  να υπενθυμίσουμε ότι η ημερομηνία υποβολής της δήλωσης Intrastat και των ανακεφαλαιωτικών πινάκων , παραμένει η 26η ημέρα του επόμενου μήνα από την φορολογική περίοδο, όπως την καθορίσαμε παραπάνω.
Αλλαγές στην περιοδική δήλωση ΦΠΑ
Αλλάζει από την 1η Ιανουαρίου 2015 το έντυπο δήλωσης ΦΠΑ, μετά από απόφαση της γενικής γραμματέως Δημοσίων Εσόδων, Αικατερίνης Σαββαΐδου (ΠΟΛ.1198/25.8.2014). Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, σε σύγκριση με το παλαιό έντυπο (από το 2011), το νέο έντυπο είναι πιο εύχρηστο και λειτουργικό. Οι βασικότερες αλλαγές του νέου εντύπου είναι οι εξής:
1. Δεν θα αναγράφονται οι εισροές (δαπάνες και αγορές) ανά συντελεστή ΦΠΑ σε 12 κωδικούς, όπως απαιτούσε το παλαιό έντυπο, αλλά θα χρησιμοποιούνται μόνον 2 κωδικοί (αξία και αναλογών ΦΠΑ)
2. Οι ειδικοί λογαριασμοί (κωδικοί πληροφοριακού χαρακτήρα) ενσωματώνονται αντίστοιχα στις εκροές και εισροές, σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές, με στόχο την ορθότερη δήλωση των συναλλαγών των επιχειρήσεων για σκοπούς ΦΠΑ και την απαραίτητη διασταύρωση αυτών από τη Φορολογική Διοίκηση
3. Ενσωματώνεται η αίτηση επιστροφής, με την απλή συμπλήρωση ενός κωδικού για το ποσό και αντίστοιχων κωδικών για το λόγο της επιστροφής, και δεν θα απαιτείται πλέον κατάθεση ξεχωριστής αίτησης επιστροφής
4. Ενσωματώνεται η αίτηση συμψηφισμού του προς επιστροφή ποσού με μελλοντικές οφειλές
5. Δίνεται η δυνατότητα να αναγράφεται ο αριθμός λογαριασμού για την κατάθεση σε αυτόν του προς επιστροφή ποσού.
Τέλος διευκρινίζεται ότι το ίδιο έντυπο θα χρησιμοποιείται από τις επιχειρήσεις για το διακανονισμό παγίων και για τον προσδιορισμό της αναλογίας έκπτωσης (pro-rata) χωρίς να απαιτείται η συμπλήρωση περίπλοκων πινάκων για τον προσδιορισμό των παραπάνω.
Πιο αναλυτικά:
Όπως παρατηρούμε, συγκρίνοντας τα δυο έντυπα, υπάρχουν απλοποιήσεις στο έντυπο του 2015, τόσο στα βασικά στοιχεία , όσο και στους πίνακες.
1. Έχει απλοποιηθεί ο πίνακας των γενικών στοιχείων, συμπυκνώνοντας τόσο της φορολογικές περιόδους, όσο και τα λοιπά φορολογικά στοιχεία. Στην φορολογική περίοδο (κωδικός 6) έχουν προστεθεί το εξάμηνο και το έτος.
Ακόμη έχει αφαιρεθεί και ο σχετικός κωδικός για την έκτακτη δήλωση.    
Εντυπο 2015
Έντυπο 2014
2. Έχει παραμείνει ίδιος ο πίνακας Α. που αφορά τα γενικά στοιχεία του φορολογούμενου.
Εντυπο 2015
Έντυπο 2014
3. Βασικές αλλαγές έχουν γίνει στον πίνακα Β. Όπως παρατηρούμε ενώ το σκέλος  των εκροών έχει παραμείνει  ίδιο, έχει συρρικνωθεί το σκέλος των εισροών. Επίσης δεν υπάρχει ο πίνακας Β.γ. που αφορά τους Ειδικούς λογαριασμούς.
Εντυπο 2015
Έντυπο 2014
4. Στον πίνακα Γ έχουν γίνει οι μεγαλύτερες αλλαγές.
Εδώ παρατηρούμε ότι  πέρα από τους κωδικούς που υπάρχουν έχει προστεθεί και ειδική γραμμογράφηση για  την επιστροφή του ΦΠΑ , που πραγματοποιείται πλέον μέσω της περιοδικής δήλωσης.
Εντυπο 2015
Έντυπο 2014 ( Προσοχή: η παρατήρηση δεν ισχύει πλέον. Οι δόσεις πλέον είναι δυο και δεν υπάρχει προσαύξηση 2%. Η παρατήρηση που βγάζει σήμερα το taxis είναι:

 Άλλες αλλαγές στο ΦΠΑ
 Πέρα από τις συγκεκριμένες αλλαγές, έχουμε ακόμη:
Α) Με το νόμο  4281/08.08.2014 (άρθρο 251) μπήκε η δυνατότητα : «Απαλλάσσονται από την υποχρέωση υποβολής δήλωσης και καταβολής φόρου προστιθέμενης αξίας (Φ.Π.Α.), οι υποκείμενοι οι οποίοι κατά την προηγούμενη διαχειριστική περίοδο, πραγματοποίησαν ακαθάριστα έσοδα χωρίς τον φόρο προστιθέμενης αξίας μέχρι 10.000,00€.
Στο σχετικό θέμα θα επανέλθουμε όταν το υπουργείο εκδώσει τις σχετικές αποφάσεις.
Β) Με το νόμο  4261/05.05.2014 (άρθρο 185 ) προστέθηκε ενσωματώθηκε  στον Κώδικα Φ.Π.Α. (Ν. 2859/2000)  το0 άρθρο , άρθρο 226.7α΄ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με την δυνατότητα της απόδοσης του ΦΠΑ  κατά τον χρόνο είσπραξης της αντιπαροχής, δηλαδή κατά το χρόνο της ολικής εξόφλησης των τιμολογίων. Η σχετική διάταξη  ισχύει για συναλλαγές που πραγματοποιούνται από 1ης Οκτωβρίου 2014. Σχετικά με αυτό το θέμα μπορούμε να αναφέρουμε όσα γράφονται στον σχετικό άρθρο του νόμου και όχι παραπάνω , διότι αν και η εφαρμογή είναι από 1.10.2014 δεν έχει ακόμη εκδοθεί σχετική απόφαση, καθώς και διευκρινιστική εγκύκλιος από την αρμόδια διεύθυνση.
Πάντως μπορούμε να πούμε ότι η ένταξη σε αυτό το καθεστώς είναι προαιρετική, αφορά επιχειρήσεις που δεν έχουν υπερβεί σε κύκλο εργασιών τις 500.000 ευρώ την προηγούμενη χρήση και  ότι για τα πρόσωπα που εντάσσονται σε αυτό το καθεστώς , θα αποδίδουν το ΦΠΑ όταν εξοφληθούν όλα τα τιμολόγια και οι πελάτες τους έχουν το δικαίωμα έκπτωσης του αναλογούντος ΦΠΑ, όταν πληρώσουν όλο το τίμημα, δηλαδή την ίδια περίοδο.
Να σημειώσουμε ότι δεν μπορούν να υπαχθούν σε αυτή την διαδικασία:
α) Παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών οι οποίες απαλλάσσονται από το φόρο, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 22 έως 28β.
β) Εισαγωγές αγαθών.
γ) Ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών.
δ) Πράξεις για τις οποίες υπόχρεος για την καταβολή του φόρου καθίσταται ο λήπτης των αγαθών ή υπηρεσιών.
ε) Λιανικές πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών.
στ) Πράξεις για τις οποίες ο τόπος φορολόγησης δεν βρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας. (ν.4261/2014 άρθρο 185 παράγραφος 4).
* Ο Απόστολος Αλωνιάτης είναι οικονομολόγος - Φοροτεχνικός, Α. Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών & Φορολογικών Μελετών (Ι.Ο.ΦΟ.Μ), Οικονομικός Διευθυντής της PROSVASIS AEBE, Συγγραφέας


Πηγή: Όλες οι αλλαγές στο έντυπο ΦΠΑ από 1.1.2015 | newmoney.gr http://www.newmoney.gr/article/64944/oles-oi-allages-sto-entypo-fpa-apo-112015#ixzz3DUIs2fBE