Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2016

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ Η χριστουγεννιάτικη κάρτα του ΥΠΟΙΚ: Αιχμηρό μήνυμα σε έναν... γνώριμο Σκρουτζ [εικόνα]

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η χριστουγεννιάτικη κάρτα του ΥΠΟΙΚ: Αιχμηρό μήνυμα σε έναν... γνώριμο Σκρουτζ [εικόνα]

Η χριστουγεννιάτικη κάρτα του ΥΠΟΙΚ: Αιχμηρό μήνυμα σε έναν... γνώριμο Σκρουτζ [εικόνα]
Ο Εμπενίζερ Σκρουτζ, ο πασίγνωστος τσιγκούνης εργοδότης του Τσαρλς Ντίκενς, εμφανίζεται στην ευχετήρια κάρτα του γραφείου Τύπου του υπουργείου Οικονομικών της Ελλάδας, στέλνοντας ένα έμμεσο αλλά σαφές μήνυμα σε όλους τους… υπέρμαχους της λιτότητας.

«Ίσως όλες οι χριστουγεννιάτικες ιστορίες να έχουν κάποιον φοβερό και τρομερό Εμπενίζερ κλειστό σαν στρείδι που υποδέχεται μέσα στην απέραντη μοναξιά του τα πνεύματα των Χριστουγέννων» γράφει εν λόγω κάρτα, και συμπληρώνει: «Ίσως και η δική μας χριστουγεννιάτικη ιστορία να μην αποτελεί εξαίρεση. Όμως, φίλοι και συνεργάτες, αγαπητοί και αγαπημένοι, οι δικές μας ευχές είναι πέρα και πάνω από τους Εμπενίζερ αυτού του κόσμου. Δεν το βάζουν κάτω οι ευχές μας, όπως δεν το βάζουμε κάτω κι εμείς. Χρόνια πολλά και καλά, με υγεία και αγάπη. Με το βλέμμα στραμμένο στους ανθρώπους γύρω μας».
Το κείμενο αυτό συνοδεύεται και από μια εικόνα του Εμπενίζερ Σκρουτζ, την ώρα που εκείνος κάθεται δίπλα στη φωτιά και δέχεται την επίσκεψη του «Πνεύματος» ή «Φαντάσματος» των Χριστουγέννων του Παρελθόντος.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ



Το αιχμηρό χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Υπουργείου Οικονομικών

Το αιχμηρό χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Υπουργείου Οικονομικών

Ένα συμβολικό χριστουγεννιάτικο μήνυμα έστειλε το υπουργείο Οικονομικών, το οποίο είναι προφανώς εμπνευσμένο από την κόντρα της κυβέρνησης με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για την καταβολή του έκτακτου επιδόματος στους χαμηλοσυνταξιούχους.
Το μήνυμα του ΥΠΟΙΚ αναφέρει ότι ίσως όλες οι χριστουγεννιάτικες ιστορίες να έχουν κάποιον φοβερό και τρομερό Εμπενίζερ (Σκρουτζ), που υποδέχεται κλειστός ως στρείδι τα πνεύματα των Χριστουγέννων. Ακολουθεί το μήνυμα του ΥΠΟΙΚ.










ΝΕΟ ΟΡΟΣΗΜΟ ΤΟ EUROGROUP THΣ 26ΗΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ Επικίνδυνο σκηνικό με τους πιστωτές για την αξιολόγηση

ΝΕΟ ΟΡΟΣΗΜΟ ΤΟ EUROGROUP THΣ 26ΗΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Επικίνδυνο σκηνικό με τους πιστωτές για την αξιολόγηση

Επικίνδυνο σκηνικό με τους πιστωτές για την αξιολόγηση
Της Ελευθερίας Αρλαπάνου
Στον αέρα, και με όλα τα σενάρια ανοικτά, βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές, προς αναζήτηση πολιτικού συμβιβασμού, ο οποίος όμως, ακόμη και υπό καλές συνθήκες, έχει πια περάσει στο επικίνδυνο έδαφος των καθυστερήσεων. Νέο ορόσημο, στο καλό σενάριο, είναι το Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου. Έως τότε Αθήνα και Βρυξέλλες ευελπιστούν πως θα έχει προκύψει συμβιβασμός, με το κλίμα όμως να είναι αρκετά τεταμένο ενισχύοντας πιο δυσμενή σενάρια που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν πολιτικές εξελίξεις.
Μέχρι στιγμής, σε πρώτο πλάνο παραμένει η επιστολή Τσακαλώτου, και οι ζυμώσεις εντείνονται για τη διατύπωση των «εγγυήσεων» που πρέπει να δοθούν στους πιστωτές για τις παροχές ώστε να «ξεπαγώσουν» ει δυνατόν στις αρχές του έτους, τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός, χθες, υπογράμμισε πως η οικονομία βρίσκεται στο κατώφλι της ανάπτυξης και δεν πρέπει να αμφισβητηθεί το θετικό μομέντουμ, ενώ υπογράμμισε την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να κλείσει, εγκαίρως, την αξιολόγηση και να επιστρέψει στις αγορές, μέσα στο 2017. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε χθες και κυβερνητική πηγή που τόνιζε πως το βασικό θέμα παραμένουν τα μέτρα που ζητά το ΔΝΤ, πως υπάρχει δυνατότητα να βρεθεί σημείο ισορροπίας, καθώς όπως είπε και ο Π. Μοσκοβισί μπορούμε να έχουμε λύση έως το τέλος Ιανουαρίου. Αίσθηση όμως προκάλεσε η εκτίμησή του πως οποιαδήποτε αναζωπύρωση του ελληνικού ζητήματος θα είναι τεχνητή και θα μπορούσε να προέλθει «για εσωτερική, δική τους, πολιτική κατανάλωση», προσθέτοντας πως κάποιοι πιέζονται από δυνάμεις της Ακροδεξιάς, στην Ευρώπη, και αποσκοπούν να δείξουν ένα σκληρό πρόσωπο στο δικό τους ακροατήριο.
Η ίδια πηγή απέκλειε πάλι σενάρια εκλογών, ενώ για τα εργασιακά έστειλε νέο μήνυμα προς το ΔΝΤ, σχολιάζοντας πως στο θέμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων, το ΔΝΤ πρέπει να καταλάβει πως «εδώ είναι Ευρώπη» σημειώνοντας πως δεν θέλει να πιστεύει πως κάποιοι θέλουν να προκαλέσουν πτώση κυβερνήσεων άλλων κρατών.
Επιστολή... συνδιαμόρφωσης
Σχετικά με την επιστολή Τσακαλώτου η ίδια πηγή εκτιμούσε πως μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα θα υπάρξει οριστική διευθέτηση του εν λόγω ζητήματος, σημειώνοντας πως το ελληνικό κείμενο θα συνταχθεί και θα αποσταλεί. Αντιφατικά ήταν πάντως τα μηνύματα που έρχονταν από το στρατόπεδο των πιστωτών, όπου η στάση παραμένει μη ενιαία απέναντι στο συγκεκριμένο θέμα με το γερμανικό μπλοκ, συνεπικουρούμενο από το ΔΝΤ, να εγείρει σοβαρές ενστάσεις και να ζητά πολύ σκληρές εγγυήσεις. Άλλωστε το πλαίσιο που θέτει ο ESM είναι ιδιαίτερα αυστηρό και σκληρό για την ελληνική πλευρά και στο παρασκήνιο, διεξάγεται όπως όλα δείχνουν, ένας διπλωματικός μαραθώνιος, για την τελική μορφή που θα έχει η απαντητική επιστολή, διαδικασία ίσως αποβεί τελικά περισσότερο χρονοβόρα από ό,τι αναμενόταν. Οι ζυμώσεις εντείνονται για το θέμα που στάθηκε ικανό να «παγώσει» πρακτικά τις διαπραγματεύσεις για τη δεύτερη αξιολόγηση, καθώς τα πράγματα είναι τελικά πιο σύνθετα από το αρχικό πλαίσιο που προέβλεπε την απάντηση του υπουργείου Οικονομικών σε επιστολή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (ESM).
Υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών διευκρίνιζε χθες πως η επιστολή είναι αντικείμενο συνδιαμόρφωσης, προφανώς μεταξύ Αθήνας και πιστωτών, ως προς τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις που θα πρέπει να δοθούν, με την ελληνική πλευρά να επισημαίνει χθες πως επισήμως δεν έχει δοθεί απάντηση και υπάρχει ανταλλαγή απόψεων. Κρίσιμο θέμα δε που μένει να διευκρινιστεί είναι εάν όντως έχει αποσυνδεθεί, οριστικά, η ενεργοποίηση των βραχυπρόθεσμων μέτρων για το χρέος από τη δεύτερη αξιολόγηση. Στην παρούσα φάση οι Θεσμοί θα πρέπει να κρίνουν ικανοποιητικό και επαρκές το πλαίσιο των εγγυήσεων που θα δώσει η ελληνική πλευρά για να δοθεί το άτυπο «πράσινο φως» για την εφαρμογή των βραχυπρόθεσμων μέτρων για την ελάφρυνση του χρέους. Κάτι όμως που υπό καλές συνθήκες δεν θα γίνει πριν από το τέλος Δεκεμβρίου, αλλά θα ξεκαθαρίσει από το νέο χρόνο, όταν δηλαδή, εκτός απροόπτου θα ξεκινήσει και η εφαρμογή των μέτρων. Οι βασικές διαβεβαιώσεις με βάση όσα είχαν διαρρεύσει τις προηγούμενες μέρες από ευρωπαϊκές πηγές, θα έπρεπε να περιέχουν τα εξής: Διαβεβαίωση ότι το βοήθημα προς τους συνταξιούχους είναι εφάπαξ και πως το πάγωμα της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά θα είναι μόνο για το 2017, δέσμευση ότι εάν υπάρξει απόκλιση στόχων και ενεργοποίηση κόφτη οι περικοπές θα έλθουν από τις συντάξεις και δέσμευση πως εάν, μελλοντικά υπάρξει υπέρβαση πλεονάσματος, θα εφαρμόζεται το πλαίσιο του μνημονίου, δηλαδή θα διατίθεται η υπέρβαση για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και για αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Aντιπαράθεση της Κομισιόν με το ΔΝΤ
Νέο επεισόδιο προέκυψε χθες στην αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει μεταξύ ΔΝΤ και Κομισιόν όσον αφορά στο ελληνικό πρόγραμμα. Την ορθότητα των δεδομένων που χρησιμοποιεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έναντι της κριτικής που ασκεί το ΔΝΤ, υπερασπίστηκε χθες η εκπρόσωπος της Κομισιόν, Αν. Μπράιτχαρντ, η οποία όταν κλήθηκε να σχολιάσει τις νέες επισημάνσεις του ΔΝΤ που έβαλε πάλι στο στόχαστρο συντάξεις και αφορολόγητο, ανέφερε τα εξής: «Συνεχίζουμε να είμαστε βέβαιοι για τις πηγές των δεδομένων μας και πιστεύουμε ότι οι ουσιώδεις συζητήσεις για την ανάλυση των δεδομένων και την αξιολόγηση των οικονομικών στοιχείων είναι πιο χρήσιμο να γίνονται στο πλαίσιο των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων».

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Δ. Παπαδημητρίου: Μείωση της φορολογίας δεν σημαίνει αυτόματα αύξηση των επενδύσεων

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

Δ. Παπαδημητρίου: Μείωση της φορολογίας δεν σημαίνει αυτόματα αύξηση των επενδύσεων

Δ. Παπαδημητρίου: Μείωση της φορολογίας δεν σημαίνει αυτόματα αύξηση των επενδύσεων
Από το 2009, σε όποια χώρα της ΕΕ εφαρμόστηκε η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων δεν απέφερε επενδύσεις, τονίζει ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρης Παπαδημητρίου, σε άρθρο του στην εφημερίδα «Η Καθημερινή», με τίτλο «Η μείωση της φορολογίας και η ανάπτυξη», ενώ σημειώνει ότι διαφανείς διαδικασίες διαγωνισμών, ισχυρό πλαίσιο λειτουργίας του κράτους και παροχή τραπεζικής χρηματοδότησης με οικονομικά κριτήρια είναι «οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που πρέπει να επιτύχει η Ελλάδα προκειμένου να προσελκύσει υγιείς επιχειρηματικές επενδύσεις».
Συγκεκριμένα, όπως επισημαίνει ο κ. Παπαδημητρίου, σε χώρες όπως η Φινλανδία, η Σλοβενία και η Ισπανία, όπου υπήρξε μείωση των φορολογικών συντελεστών, παρατηρείται ταυτόχρονα και μείωση των επενδύσεων. Μείωση επενδύσεων παρατηρείται ακόμη και σε χώρες με χαμηλό συντελεστή (Κροατία, Πολωνία, Ρουμανία), που τον διατήρησαν χαμηλό, ενώ αντίθετα οι πλέον ανεπτυγμένες οικονομίες (Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Αυστρία) παρότι διατήρησαν υψηλούς φορολογικούς συντελεστές καθ΄ όλη τη διάρκεια της κρίσης, δεν αντιμετώπισαν κάμψη, αλλά μικρή άνοδο των επενδύσεών τους ως προς το ΑΕΠ.
«Ειδικότερα για την Ελλάδα, αξίζει να θυμίσουμε πως το 2006 οι φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων ήταν 29% και σταδιακά έπεσε στο επίπεδο του 20% το 2011-2012. Αυτό δεν εμπόδισε, εντούτοις, το ποσοστό των επενδύσεων στο ΑΕΠ να κατολισθήσει από το 23.7% το 2006 στο 12.6% το 2012, απόδειξη ότι καμιά μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων δεν εγγυάται επενδύσεις», τονίζει ο υπουργός Οικονομίας.
Ο υπουργός, στο άρθρο του, αναφέρεται, επίσης, και σε πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ, όπου μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι «η φορολογική επιβάρυνση μιας χώρας είναι ένας από τους πολλούς, και δεν είναι πάντα ο πιο σημαντικός παράγοντας που εξετάζεται από τους δυνητικούς επενδυτές όταν σταθμίζουν τις επενδυτικές τους αποφάσεις. Εξαιρετικά σημαντικά για τους δυνητικούς επενδυτές, είναι ζητήματα σχετικά με το κόστος και τους κινδύνους που συνδέονται με τις μακροοικονομικές και επιχειρηματικές συνθήκες, το κόστος της συμμόρφωσης προς τους νόμους, τους κανονισμούς και τις διοικητικές πρακτικές, το μέγεθος της αγοράς, τις συνθήκες εργασίας, και πάνω απ΄ όλα τις ευκαιρίες κέρδους που συνδέονται με συγκεκριμένες τοποθεσίες».
Και εν κατακλείδι σημειώνει:
«Α) η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων είναι μειωμένης αποτελεσματικότητας στην προσέλκυση επενδύσεων για τον επιπλέον λόγο ότι συμβάλλει σε μια ανταγωνιστική κούρσα προς τα κάτω των ευρωπαϊκών οικονομιών που μόνους ωφελημένους έχει τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις
Β) για την Ελλάδα, η οποία προσφέρει πληθώρα ευκαιριών κέρδους από συγκεκριμένες τοποθεσίες (λόγω υποδομών, τουρισμού, ενέργειας και μεταφορών) και υφίσταται μεγάλες δημοσιονομικές πιέσεις δεν χρειάζεται η οικονομία παρόμοια πολιτική.

Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι διαφανείς διαδικασίες διαγωνισμών, ισχυρό θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του κράτους και παροχή τραπεζικής χρηματοδότησης με οικονομικά κριτήρια. Γιατί σε αυτές βασίζονται πρωτίστως οι υγιείς επιχειρηματικές επενδύσεις».

Δ. Παπαδημητρίου: Mείωση της φορολογίας δεν σημαίνει αυτόματα αύξηση των επενδύσεων


άρθρο του Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης, Δημήτρη Παπαδημητρίου στην Καθημερινή της Κυριακής

Σήμερα πολλοί θεωρούν ότι η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων αποτελεί τη σωτήρια λύση για την προσέλκυση επενδύσεων, κάτι σαν τη φιλοσοφική λίθο για την ανάπτυξη της οικονομίας. Ομως, η οικονομία ουδεμία σχέση έχει με την αλχημεία. Και η αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας πολιτικής εγείρει ενστάσεις.

Η αλήθεια είναι πως δεν πρόκειται για κάποια καινοτόμο ή μαγική συνταγή ικανή να λυτρώσει την ελληνική οικονομία. Αντιθέτως, έχει μακρά προϊστορία που ξεκινά με τα ρεϊγκανόμικς της δεκαετίας του ’80 και τη καμπύλη του Αμερικανού οικονομολόγου Λάφερ σύμφωνα με την οποία η μείωση του συντελεστή φορολογίας των επιχειρήσεων τις παρακινεί σε ανάληψη επενδύσεων που αυξάνουν το ΑΕΠ και αποφέρουν περισσότερα κρατικά έσοδα απ’ αυτά που χάνονται με τη μείωση του συντελεστή. Μία πολύ ωραία θεωρία η οποία δεν επιβεβαιώθηκε, ωστόσο, από τη πραγματικότητα, καθώς παρά την πολιτική εφαρμογή της σε πλήθος οικονομιών, οι ρυθμοί ανάπτυξης σταθερά υποχωρούν τα τελευταία 30 χρόνια, με αποτέλεσμα την τρέχουσα διεθνή επενδυτική άπνοια.

Οπως τονίζει πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ, «παρότι η ανάλυση δείχνει περιορισμένη ανταπόκριση των επενδύσεων σε χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση σε σχέση με διαφυγόντα έσοδα, τα φορολογικά κίνητρα επιλέγονται συνήθως από τις κυβερνήσεις για την προσέλκυση επενδύσεων γενικά και ξένων άμεσων επενδύσεων ειδικότερα. Το σκεπτικό πίσω από αυτή την ευρέως διαδεδομένη πρακτική είναι ότι είναι πολύ πιο εύκολη η παροχή φορολογικών κινήτρων από την κάλυψη των ελλείψεων, για παράδειγμα, στις υποδομές ή σε ειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Τα φορολογικά κίνητρα δεν απαιτούν πραγματική δαπάνη σε κεφάλαια ή επιδοτήσεις με μετρητά σε επενδυτές και είναι πιο εύκολο πολιτικά να παρασχεθούν συγκριτικά με δημόσιους πόρους». (OECD, 2015, «Policy Framework for Investment», p. 58).

Ομως, η μείωση των φόρων έχει αποδειχθεί εμπειρικά ότι δεν αυξάνει τις επενδύσεις.

Την αναποτελεσματικότητα της μείωσης των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων για την προσέλκυση επενδύσεων μας αποκαλύπτει η πρόσφατη περίοδος της κρίσης 2009-2015 στην Ε.Ε.: όπου εφαρμόστηκε η μείωση αυτή των συντελεστών δεν απέφερε αύξηση των επενδύσεων (βλέπε πίνακα).

Ετσι, για παράδειγμα, η Φινλανδία μείωσε τον φορολογικό συντελεστή των επιχειρήσεων από 26% σε 20%, όμως οι επενδύσεις ως ποσοστό στο ΑΕΠ μειώθηκαν από 23% σε 20%. Η Πορτογαλία τον μείωσε από 25% σε 21%, αλλά οι επενδύσεις της μειώθηκαν αντίστοιχα από 21% σε 15% του ΑΕΠ. Παρομοίως, η Σλοβενία τον μείωσε από 21% σε 17%, αλλά οι επενδύσεις της υποχώρησαν από 24% σε 19%. Τέλος, η Ισπανία τον μείωσε από 30% σε 25%, με τις επενδύσεις της να υποχωρούν από 24% σε 19,5%. Υπήρξαν, ακόμη, τρεις χώρες (Κροατία, Πολωνία, Ρουμανία) με χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές 16-20%, οι οποίες τους διατήρησαν σταθερά χαμηλά για όλη την περίοδο της κρίσης, χωρίς εντούτοις να αποφύγουν μία κάμψη στον λόγο επενδύσεων/ΑΕΠ.

Αντίθετα, οι πλέον ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές οικονομίες (Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Αυστρία), παρότι διατήρησαν υψηλούς φορολογικούς συντελεστές καθ’ όλη τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου, δεν αντιμετώπισαν κάμψη αλλά μικρή άνοδο των επενδύσεών τους ως προς το ΑΕΠ.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, αξίζει να θυμίσουμε πως το 2006 ο φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων ήταν 29% και σταδιακά έπεσε στο επίπεδο του 20% το 2011-2012. Αυτό δεν εμπόδισε, εντούτοις, το ποσοστό των επενδύσεων στο ΑΕΠ να κατολισθήσει από το 23,7% το 2006 στο 12,6% το 2012, απόδειξη ότι καμία μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων δεν εγγυάται επενδύσεις.

Να αναθεωρήσουμε

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και των φορολογικών παραδείσων, αυτό το επιχείρημα δεν ευσταθεί. Τον περασμένο Ιούλιο, ο επικεφαλής των φορολογικών ζητημάτων του ΟΟΣΑ, Pascal Saint-Amans δήλωσε σε συνέντευξη στη Wall Street Journal πως «τα τελευταία 30 χρόνια συμβουλεύαμε να μη φορολογείτε το κεφάλαιο περισσότερο, γιατί θα το χάσετε, θα χάσετε επενδύσεις. Ε, λοιπόν, αυτό το επιχείρημα πέθανε και πρέπει να αναθεωρήσουμε όλη αυτή την ιστορία».

Οπως αναφέρει η εν λόγω έκθεση του ΟΟΣΑ: «Η φορολογική επιβάρυνση μιας χώρας είναι ένας από τους πολλούς, και δεν είναι πάντα ο πιο σημαντικός παράγοντας που εξετάζεται από τους δυνητικούς επενδυτές, όταν σταθμίζουν τις επενδυτικές τους αποφάσεις.

Εξαιρετικά σημαντικά για τους δυνητικούς επενδυτές είναι ζητήματα σχετικά με το κόστος και τους κινδύνους που συνδέονται με τις μακροοικονομικές και επιχειρηματικές συνθήκες, το κόστος της συμμόρφωσης προς τους νόμους, τους κανονισμούς και τις διοικητικές πρακτικές, το μέγεθος της αγοράς, τις συνθήκες εργασίας, και πάνω απ’ όλα τις ευκαιρίες κέρδους που συνδέονται με συγκεκριμένες τοποθεσίες. Για ορισμένους τύπους επενδύσεων, τα επίπεδα των κερδών και των κινδύνων που συνδέονται με την ανάληψη μιας συγκεκριμένης επιχειρηματικής δραστηριότητας μπορεί να απαιτούν φυσική παρουσία σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία και δεν μπορεί να πραγματοποιηθούν με την τοποθέτηση σε μια άλλη χώρα ή επικράτεια. Δραστηριότητες συγκεκριμένης τοποθεσίας μπορεί να περιλαμβάνουν την επένδυση σε υποδομές και υπηρεσίες κοινής ωφέλειας (όπως οι μεταφορές, οι επικοινωνίες και η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος), στην εξόρυξη φυσικών πόρων και στην παροχή υπηρεσιών από εστιατόρια και ξενοδοχεία. Οταν μια οικονομία προσφέρει μια πληθώρα ευκαιριών κέρδους από συγκεκριμένες τοποθεσίες, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής μπορεί δικαιολογημένα να αντισταθούν σε πιέσεις να υιοθετήσουν μια σχετικά χαμηλή φορολογική επιβάρυνση για την προστασία της βάσης των εσόδων τους. Περαιτέρω, ένα υψηλότερο επίπεδο φορολογικής επιβάρυνσης από τη χώρα υποδοχής θα μπορούσε σε γενικές γραμμές να είναι αποδεκτό από τους επενδυτές, εάν η χώρα προσφέρει ελκυστικές συνθήκες επιχειρηματικής δράσης, ένα σταθερό μακροοικονομικό πλαίσιο, ένα σταθερό περιβάλλον φορολογικής πολιτικής, κράτος δικαίου, ένα καλά εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό, την ασφάλεια των κανονισμών και συστήματα αποτελεσματικής προώθησης επενδύσεων».

Από τα παραπάνω συνάγεται πως: (α) η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων είναι μειωμένης αποτελεσματικότητας στην προσέλκυση επενδύσεων για τον επιπλέον λόγο ότι συμβάλει σε μία ανταγωνιστική κούρσα προς τα κάτω των ευρωπαϊκών οικονομιών που μόνους ωφελημένους έχει τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις και (β) για την Ελλάδα, η οποία προσφέρει πληθώρα ευκαιριών κέρδους από συγκεκριμένες τοποθεσίες (λόγω υποδομών, τουρισμού, ενέργειας και μεταφορών) και υφίσταται μεγάλες δημοσιονομικές πιέσεις, δεν χρειάζεται η οικονομία παρόμοια πολιτική.

Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι διαφανείς διαδικασίες διαγωνισμών, ισχυρό θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του κράτους και  παροχή τραπεζικής χρηματοδότησης με οικονομικά κριτήρια. Γιατί σε αυτές βασίζονται πρωτίστως οι υγιείς επιχειρηματικές επενδύσεις.
https://www.taxheaven.gr

Δ. Παπαδημητρίου: Μείωση φορολογίας δεν σημαίνει αυτόματα αύξηση επενδύσεων

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016 12:45
 
UPD:15:23
INTIME NEWS/ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Από το 2009, σε όποια χώρα της Ε.Ε. εφαρμόστηκε η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων δεν απέφερε επενδύσεις, υποστηρίζει ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρης Παπαδημητρίου, σε άρθρο του στην εφημερίδα «Η Καθημερινή».
Όπως επισημαίνει ο υπουργός Οικονομίας οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που πρέπει να επιτύχει η Ελλάδα προκειμένου να προσελκύσει υγιείς επιχειρηματικές επενδύσεις είναι οι διαφανείς διαδικασίες διαγωνισμών, το ισχυρό πλαίσιο λειτουργίας του κράτους και η παροχή τραπεζικής χρηματοδότησης με οικονομικά κριτήρια.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει ο κ. Παπαδημητρίου, σε χώρες όπως η Φινλανδία, η Σλοβενία και η Ισπανία, όπου υπήρξε μείωση των φορολογικών συντελεστών, παρατηρείται ταυτόχρονα και μείωση των επενδύσεων. Μείωση επενδύσεων παρατηρείται, σύμφωνα με τον ίδιο, ακόμη και σε χώρες με χαμηλό συντελεστή (Κροατία, Πολωνία, Ρουμανία), που τον διατήρησαν χαμηλό, ενώ αντίθετα οι πλέον ανεπτυγμένες οικονομίες (Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Αυστρία) παρότι διατήρησαν υψηλούς φορολογικούς συντελεστές καθ΄ όλη τη διάρκεια της κρίσης, δεν αντιμετώπισαν κάμψη, αλλά μικρή άνοδο των επενδύσεών τους ως προς το ΑΕΠ.
«Ειδικότερα για την Ελλάδα, αξίζει να θυμίσουμε πως το 2006 οι φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων ήταν 29% και σταδιακά έπεσε στο επίπεδο του 20% το 2011-2012. Αυτό δεν εμπόδισε, εντούτοις, το ποσοστό των επενδύσεων στο ΑΕΠ να κατολισθήσει από το 23,7% το 2006 στο 12,6% το 2012, απόδειξη ότι καμιά μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων δεν εγγυάται επενδύσεις», τονίζει ο υπουργός Οικονομίας.
Ο υπουργός επικαλείται επίσης πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ, όπου μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι «η φορολογική επιβάρυνση μιας χώρας είναι ένας από τους πολλούς, και δεν είναι πάντα ο πιο σημαντικός παράγοντας που εξετάζεται από τους δυνητικούς επενδυτές όταν σταθμίζουν τις επενδυτικές τους αποφάσεις». Εξαιρετικά σημαντικά για τους δυνητικούς επενδυτές» είναι κατά τον ίδιο, «ζητήματα σχετικά με το κόστος και τους κινδύνους που συνδέονται με τις μακροοικονομικές και επιχειρηματικές συνθήκες, το κόστος της συμμόρφωσης προς τους νόμους, τους κανονισμούς και τις διοικητικές πρακτικές, το μέγεθος της αγοράς, τις συνθήκες εργασίας, και πάνω απ΄ όλα τις ευκαιρίες κέρδους που συνδέονται με συγκεκριμένες τοποθεσίες».
«Η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων είναι μειωμένης αποτελεσματικότητας στην προσέλκυση επενδύσεων για τον επιπλέον λόγο ότι συμβάλλει σε μια ανταγωνιστική κούρσα προς τα κάτω των ευρωπαϊκών οικονομιών που μόνους ωφελημένους έχει τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις», υπογραμμίζει ο κ. Παπαδημητρίου, προσθέτοντας ότι «για την Ελλάδα, η οποία προσφέρει πληθώρα ευκαιριών κέρδους από συγκεκριμένες τοποθεσίες (λόγω υποδομών, τουρισμού, ενέργειας και μεταφορών) και υφίσταται μεγάλες δημοσιονομικές πιέσεις δεν χρειάζεται η οικονομία παρόμοια πολιτική».
«Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι διαφανείς διαδικασίες διαγωνισμών, ισχυρό θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του κράτους και παροχή τραπεζικής χρηματοδότησης με οικονομικά κριτήρια. Γιατί σε αυτές βασίζονται πρωτίστως οι υγιείς επιχειρηματικές επενδύσεις», καταλήγει.

ΤΟ «ΚΛΕΙΔΙ» ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ Ποιες επιχειρήσεις με μεγάλα χρέη θα βάλουν λουκέτο

ΤΟ «ΚΛΕΙΔΙ» ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ

Ποιες επιχειρήσεις με μεγάλα χρέη θα βάλουν λουκέτο

Ποιες επιχειρήσεις με μεγάλα χρέη θα βάλουν λουκέτο
Του Βασίλη Σ. Κανέλλη
«Λουκέτα», ρευστοποιήσεις περιουσιακών στοιχείων προς όφελος των τραπεζών, του Δημοσίου, προμηθευτών, αναγκαστικές αποβολές δύστροπων μετόχων, μετοχοποιήσεις δανείων και πώλησή τους σε τρίτους. Αυτή θα είναι η εικόνα που θα αρχίσει να σχηματοποιείται το 2017 και θα παγιωθεί τα επόμενα τρία, ίσως και περισσότερα χρόνια, για τον επιχειρηματικό χάρτη της Ελλάδας. Εκατοντάδες ή και χιλιάδες εταιρείες που βρίσκονται στη μέγγενη των μη εξυπηρετούμενων δανείων, θα βρεθούν μπροστά σε πολύ επώδυνες αποφάσεις. Άλλες φορές θα καταφέρουν να επιβιώσουν, άλλες όμως θα αναγκαστούν να αναστείλουν τη δραστηριότητά τους, αφήνοντας στον δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους.
Η κυβέρνηση, μέσω της Ειδικής Γραμματείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, Τράπεζα της Ελλάδος και εμπορικές τράπεζες δίνουν αγώνα δρόμου προκειμένου να προλάβουν μια γενικευμένη κατάρρευση επιχειρήσεων, μικρομεσαίων και μεγάλων, ώστε να αποφευχθεί και ο σοβαρός κίνδυνος δραματικής αύξησης των ανέργων. Όπως όλα δείχνουν, και όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο διοικητής της ΤτΕ, Γιάννης Στουρνάρας, ένα νέο, ποιοτικό χαρακτηριστικό των οικονομικών των επιχειρήσεων θα αποτελέσει το «κλειδί» για τις μαζικές αναδιαρθρώσεις δανείων ώστε να διασωθεί, στο μεγαλύτερο μέρος της, η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα. Το ποιοτικό αυτό στοιχείο είναι τα EBITDA (Earnings Before Interest, Tax, Depreciation, and Amortization) δηλαδή τα κέρδη μίας επιχείρησης πριν αφαιρεθούν τόκοι, φόροι, και απόσβεση.
Ποιες επιχειρήσεις με μεγάλα χρέη θα βάλουν λουκέτο
Οσες επιχειρήσεις έχουν αρνητικό EBITDA για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ενδεχομένως να βρίσκονται πιο κοντά στο λουκέτο. Σύμφωνα με κυβερνητικό παράγοντα που ασχολείται με τα «κόκκινα δάνεια» εάν μια επιχείρηση έχει για μια τριετία αρνητικό EBITDA ίσως να μην μπορεί να επιβιώσει, ακόμη και μετά τις προσπάθειες που θα γίνουν για να διασωθεί. «Εφόσον υπάρξει ταχύτατη και γενναία αναδιάρθρωση με μειώσεις λειτουργικού κόστους και γενικότερα των δαπανών, ενδεχομένως να έχουν πιθανότητες να κρατηθούν στη ζωή», τονίζει ο κυβερνητικός παράγοντας.
Όπως είπε πρόσφατα ο κ. Στουρνάρας: «Οι εταιρείες που βρέθηκαν να είναι βιώσιμες θα μπορούν να λάβουν νέα ρευστότητα και γι’ αυτές το πρόβλημα θα έχει λήξει. Όμως, για εκείνες που δεν είναι βιώσιμες, οι τράπεζες πρέπει να προχωρήσουν σε ρευστοποίηση. Άρα, τα EBIΤDA είναι η «μαγική λέξη». Οι εταιρείες που θεωρείται ότι θα έχουν αρνητικό EBITDA ακόμα και μετά τις προσπάθειες αναδιάρθρωσης, ίσως να μην επιβιώσουν». Αρνητικό EBITDA σημαίνει ότι η εταιρεία δεν μπορεί να καλύψει τους τόκους των δανείων της.
Ποιες επιχειρήσεις με μεγάλα χρέη θα βάλουν λουκέτο
Όπως αναφέρουν ειδικοί που ασχολούνται με τα NPL’s, «όταν μια επιχείρηση έχει μηδέν ίδια κεφάλαια αλλά συνεχίζει να λειτουργεί, αυτό σημαίνει ότι κυκλοφορεί «μαύρο» χρήμα. Αν αυτή η επιχείρηση δεν πληρώνει τα δάνειά της και ζητά αναδιάρθρωση, δεν θα εντάσσεται στη ρύθμιση, καθώς δείχνει την εικόνα μιας εταιρείας η οποία κινείται με «μαύρο» χρήμα και οι μέτοχοι είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές. Θα είμαστε αμίληκτοι με αυτούς, ακόμη κι αν χρειαστεί να βάλουν λουκέτο», τονίζει.
Ο διοικητής της ΤτΕ έδωσε το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η αναδιάρθρωση των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων, επισημαίνοντας ουσιαστικά ότι μπαίνει μια• κόκκινη γραμμή, ένας «κόφτης, που βασίζεται στα EBITDA και αν αυτά είναι θετικά ή όχι».
Βεβαίως, δεν θα είναι το μοναδικό «ζύγι» για να χαρακτηριστεί μια επιχείρηση βιώσιμη και να πετύχει μια συμφωνία με τις τράπεζες για «κούρεμα», νέα χρηματοδότηση, μικρότερα επιτόκια κ.λπ. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι επειδή τα EBITDA δεν αντικατοπτρίζουν απόλυτα την εικόνα μιας εταιρείας, θα λαμβάνονται υπόψη και τα ίδια κεφάλαια. Υπάρχουν, άλλωστε και στο ΧΑ και εκτός αυτού, επιχειρήσεις με θετικά κέρδη προ φόρων, αλλά με αρνητικά ίδια κεφάλαια, υψηλό δανεισμό και παράλληλα χαμηλές ταμειακές ροές, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να μειώσουν τον δανεισμό τους αποπληρώνοντας τα δάνειά τους.
Οι τράπεζες θα προχωρούν στη μελέτη βιωσιμότητας αναλύοντας όλα τα στοιχεία, όμως, με τα αρνητικά EBITDA θα έχουν την πρώτη εικόνα για το ποιες επιχειρήσεις θα πάνε... στον κουβά, και ποιες άλλες θα διασωθούν. Οσες κρίνονται βιώσιμες θα μπορούν να λάβουν «φρέσκο» χρήμα, αφού πρώτα προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση των οικονομικών τους στοιχείων. Με μειώσεις των λειτουργικών εξόδων, ακόμη και με λουκέτο σε επιμέρους δραστηριότητες, απολύσεις, μειώσεις μισθών κ.λπ.
Η μετοχοποίηση
Στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος μπαίνει η μετοχοποίηση δανείων, που φαίνεται να αποτελεί την πρώτη επιλογή των τραπεζών. Σύμφωνα με τον κ. Στουρνάρα, με τη νέα νομοθεσία, οι τράπεζες μπορούν να ανταλλάξουν δάνεια με μετοχές και στη συνέχεια να τις πουλήσουν σε επενδυτές. Εδώ ουσιαστικά μπαίνει θέμα αναζήτησης στρατηγικού επενδυτή που θα θελήσει να εισέλθει στο μετοχικό κεφάλαιο μια «κόκκινης» εταιρείας. Κι αυτό «αγοράζοντας» χρέος το οποίο στο μεταξύ έχει γίνει μετοχές. Η αγορά θα γίνεται σε τιμές πολύ χαμηλότερες απ’ ό,τι μέσω του χρηματιστηρίου ή σε εποχές που θα κατέθετε προτάσεις με υψηλό τίμημα. Η είσοδος νέων μετόχων θα μπορεί να γίνει, λένε οι πληροφορίες, με δύο τρόπους:
Με τη συνεργασία των παλαιών μετόχων που θα απαλλαγούν από το βάρος των υψηλών δανείων, αλλά θα αναγκαστούν να έχουν συνέταιρο, ίσως και στρατηγικό επενδυτή που θα έχει τον απόλυτο έλεγχο. Ετσι, όμως, η εταιρεία θα μπορεί να καταστεί βιώσιμη, να πάρει νέα κεφάλαια και να αναπτυχθεί. Αυτό βεβαίως προϋποθέτει και γενναία αναδιάρθρωση στο εσωτερικό της εταιρείας.
Με βίαιο τρόπο. Αν οι παλαιοί μέτοχοι δυστροπούν τότε αναλαμβάνουν οι τραπεζίτες που θα προχωρούν σε εξαναγκαστική μετοχοποίηση, αφού πρώτα η υπόθεση εκδικαστεί στα ειδικά δικαστήρια, γνωστά και ως «πτωχοδικεία». Η διαδικασία, όμως, δεν θα διαρκεί πάνω από δύο με τρεις μήνες, αφού πρώτα γίνουν ασφαλιστικά μέτρα. Μετά τη μετοχοποίηση θα προσεγγίζονται επενδυτές οι οποίοι θα είναι πρόθυμοι να διαθέσουν κεφάλαια, μαζί με τις τράπεζες, σε μια επιχείρηση που έχει κριθεί βιώσιμη και δεν θα «φυτοζωεί».
Υπάρχει και μια τρίτη επιλογή. Οι τράπεζες να αναγκάσουν τους μετόχους να βάλουν περισσότερα κεφάλαια στις επιχειρήσεις τους ώστε να αποπληρώσουν τα χρέη τους είτε να παραιτηθούν και στη θέση τους να μπουν άλλοι επενδυτές που βλέπουν προοπτικές στην εταιρεία και τον κλάδο γενικότερα.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν χιλιάδες επιχειρήσεις με αρνητικό EBITDA για περισσότερο από τρία χρόνια. Και εισηγμένες και όχι, όπως επίσης υπάρχουν εταιρείες που συνδυάζουν τα αρνητικά κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων με αρνητικά ίδια κεφάλαια. Στη διαχωριστική γραμμή που βάζουν οι τράπεζες είναι σίγουρο ότι κάποιες θα επιβιώσουν, άλλες θα οδηγηθούν σε λουκέτο κι άλλες στα χέρια Ελλήνων ή ξένων επενδυτών. Το σίγουρο είναι ότι οι τραπεζίτες σε καμιά περίπτωση δεν θέλουν να γίνουν• επιχειρηματίες και θα επιδιώξουν μέσω της μετοχοποίησης δανείων να προσελκύσουν επενδυτές.
Σκληρά μέτρα αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων που θα κριθούν βιώσιμες
Πολυετές... μνημόνιο για όσους έχουν μεγάλα χρέη
«Μνημόνιο» διαρκείας για τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, θα βάζουν οι τράπεζες στις οποίες οφείλονται τεράστια ποσά από δάνεια που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμα. Ειδικά για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές το «μνημόνιο» θα είναι ιδιαίτερα σκληρό, θα χάνουν ακόμη και την περιουσία τους προκειμένου να μειωθεί ο δανεισμός τους. Σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα της ΤτΕ, μία στις έξι επιχειρήσεις δεν πληρώνει γιατί δεν θέλει. Στη μελέτη της περιόδου 2010 -2015 πήραν δείγμα από 13 χιλιάδες επιχειρήσεις με υπόλοιπα δανείων πάνω από 1 εκατ. ευρώ. Συνολικά τα δάνεια έφταναν τα 57 δισ. κι επρόκειτο για καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση για διάστημα μεγαλύτερο των 90 ημερών το ύψος των οποίων ξεπερνούσε τα 19 δισ. Διαπιστώθηκε ότι μία στις έξι επιχειρήσεις εμφανίζει χαρακτηριστικά στρατηγικού κακοπληρωτή.
Συγκριτικά μεγαλύτερο ποσοστό στρατηγικών κακοπληρωτών εμφανίζεται σε κλάδους που σχετίζονται με τις κατασκευές και την αγορά ακινήτων, αλλά και σε εκείνους της βιομηχανίας, των πληροφοριών και επικοινωνιών, καθώς και των διοικητικών και υποστηρικτικών υπηρεσιών.
Επιχειρήσεις με υψηλό δανεισμό ή χαμηλή αξία εξασφαλίσεων ή υψηλή κερδοφορία είναι πιθανότερο να εμφανιστούν ως στρατηγικοί κακοπληρωτές. Ίδια συμπεριφορά φαίνεται να έχουν και οι επιχειρήσεις μεσαίου μεγέθους και ηλικίας. Ενδεικτικά, φαίνεται ότι οι μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις έχουν 30% μεγαλύτερη πιθανότητα από τις μικρού ή μεγάλου μεγέθους επιχειρήσεις να γίνουν στρατηγικοί κακοπληρωτές, ενώ μεταξύ επιχειρήσεων που αθετούν τις δανειακές τους υποχρεώσεις εκείνες που εμφανίζουν υψηλή κερδοφορία εμφανίζουν κατά 62% αυξημένη πιθανότητα στρατηγικής αθέτησης των δανειακών τους υποχρεώσεων.
Αρχής γενομένης από τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, οι τράπεζες θα επιβάλλουν το δικό τους «μνημόνιο», το οποίο προβλέπει:
• Διωγμό των διοικήσεων που δεν μπορούν να υπηρετήσουν το business plan βιωσιμότητας που θα αποφασίζεται και από τα δικαστήρια και θα έχει τη σφραγίδα της Δικαιοσύνης. Επομένως, κανείς δεν θα μπορεί να «προσβάλει» την όποια απόφαση, ούτε να τρενάρει επί χρόνια στα δικαστήρια τις διαδικασίες.
• Για να υπάρξει κούρεμα στα δάνεια των επιχειρήσεων θα πρέπει να κατατεθούν συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες θα είναι επώδυνες για όλους. Από δραματικές μειώσεις στο προσωπικό, ψαλίδι στις απολαβές, ατομικές συμβάσεις που δεν θα έχουν καμιά σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, μέχρι και την προσωπική ευθύνη του κάθε επιχειρηματία. Αν δηλαδή διαπιστώνεται ότι ο μεγαλομέτοχος δεν μπαίνει στα νέα «καλούπια» τότε θα υποχρεώνεται από τους δανειστές να βρει κεφάλαια για την επιχείρησή του. Εννοείται πέραν των δραστικών περικοπών που θα κάνει, θα οφείλει να βρει ίδια κεφάλαια.
• Η μετοχοποίηση των χρεών που τόσο έχει καθυστερήσει, μπαίνει σε εφαρμογή άμεσα. Ο βασικός στόχος είναι να μπει νέο χρήμα από επενδυτές που θα θελήσουν να επενδύσουν. Εδώ εκφράζονται φόβοι ότι ολόκληροι κλάδοι της ελληνικής οικονομίας μπορεί να περάσουν στα χέρια ξένων επιχειρηματιών οι οποίοι είναι και οι μόνοι που διαθέτουν αυτή τη στιγμή κεφάλαια.
• Υποχρεωτικές συγχωνεύσεις θυγατρικών μιας επιχείρησης.
• «Πάγωμα» οφειλών για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Μπορεί να μη γίνεται απευθείας κούρεμα, αλλά οι οφειλές θα «παρκάρονται» και σε περίπτωση που η επιχείρηση συνεχίσει να λειτουργεί και βγάλει κέρδη τότε θα μπορεί να εξυπηρετήσει μέρος από τα συνολικά χρέη της. Αν δεν καταφέρει να καταστεί βιώσιμη τότε θα επιλέγεται το τελικό «κούρεμα» στα επίπεδα ακόμη και του 50% - 60%.
ΤτΕ , τράπεζες
Στο στόχαστρο ξενοδοχεία σε περιοχές με υψηλό τουρισμό
Τουριστικές επιχειρήσεις που χρωστούν παντού (σε τράπεζες, εφορίες, προμηθευτές, εργαζόμενους) και οι οποίες δραστηριοποιούνται σε περιοχές που φιλοξενούν μεγάλο όγκο επισκεπτών κάθε χρόνο, βάζουν στο στόχαστρο ΤτΕ και τράπεζες.
Το σκεπτικό είναι απλό: «Δεν μπορεί σε μια περιοχή που εμφανίζει τα τελευταία χρόνια έκρηξη του τουρισμού να συναντώνται ξενοδοχειακές μονάδες με υψηλό δανεισμό τον οποίο δεν μειώνουν. Ετσι, στην πρώτη γραμμή των ελέγχων και της αναδιάρθρωσης των δανείων μπαίνει ο ξενοδοχειακός κλάδος, ο οποίος εμφανίζει και υψηλό ποσοστό «κόκκινων» δανείων. Στην πρόσφατη συνέντευξή του στους FT ο κ. Στουρνάρας είχε αναφέρει: «Υπήρξε μια ισχυρή τουριστική περίοδος σε ορισμένα ελληνικά νησιά. Ωστόσο, ο τομέας της φιλοξενίας σε αυτές τις περιοχές έχει NPLs άνω του μέσου όρου. Έτσι μπορούν οι τράπεζες να βρουν ποιος μπορεί να πληρώσει και θα πρέπει να τους ζητήσουν να πληρώσουν αμέσως».
Ο ξενοδοχειακός κλάδος παρουσιάζει μεγάλο πρόβλημα με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια καθώς σε σύνολο δανεισμού 12 δισ. ευρώ τα 4 δισ. έχουν «κοκκινήσει». Πολλά από αυτά αφορούν σε επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται σε περιοχές υψηλής τουριστικής ανάπτυξης, στα νησιά των Κυκλάδων, την Κρήτη, την Χαλκιδική και οι τράπεζες βάζουν πρώτη προτεραιότητά τους αυτά τα δάνεια.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες των πιστωτικών ιδρυμάτων ξεκινούν συζητήσεις με τους επιχειρηματίες, αφού πρώτα ελέγξουν την οικονομική κατάσταση. Σε περίπτωση που υπάρχουν ίδια κεφάλαια, γίνεται ένας καλός ετήσιος τζίρος αλλά παρ’ όλα αυτά δεν μειώνονται τα δάνεια τότε θα πέφτει «τσεκούρι». Θα ζητείται από τους ξενοδόχους να στηρίξουν την επιχείρησή τους με «φρέσκο» χρήμα. Αν δεν συνεργαστεί τότε θα μπορεί η τράπεζα να αποβάλει τη διοίκηση και να πάρει στα χέρια της την επιχείρηση.

Στην αντίθετη περίπτωση, θα κάθονται στο ίδιο τραπέζι, θα κάνουν ένα πενταετές business plan το οποίο θα προβλέπει ακόμη και την είσοδο επενδυτή στο μετοχικό κεφάλαιο προκειμένου να βάλει χρήμα για να κρατήσει όρθια την επιχείρηση. Αυτό, φυσικά, προϋποθέτει και μεγάλες αλλαγές στο management, ενδεχομένως κλείσιμο προβληματικών μονάδων, λουκέτο σε θυγατρικές ή σε άλλες δραστηριότητες.

ΘΕΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ Ντάισελμπλουμ: «Ξεπαγώνουν» τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος

ΘΕΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ

Ντάισελμπλουμ: «Ξεπαγώνουν» τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος

Ντάισελμπλουμ: «Ξεπαγώνουν» τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος
Οι συνομιλίες με την Ελλάδα για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους θα ξαναρχίσει, ανέφερε σε ανακοίνωσή του από το Άμστερνταμ, ο επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ.
Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) ξανάρχισε τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα, πρόσθεσε.
Όπως είπε ο Ολλανδός υπουργός, οι θεσμοί έλαβαν την επιστολή της ελληνικής κυβέρνησης στην οποία η Αθήνα επαναλαμβάνει τις δεσμεύσεις της για μεταρρυθμίσεις.
Οπως όλα δείχνουν, οι δανειστές ικανοποιήθηκαν από τη λεγόμενη «δήλωση μετανοίας» που απέστειλε ο Ευκλ. Τσακαλώτος και η οποία προφανώς περιέχει δεσμεύσεις ότι δεν θα υπάρξουν στο μέλλον μονομερείς ενέργειες.
"Οι πιστωτές της Ελλάδας συμφώνησαν να συνεχίσουν τις συζητήσεις μετά τη λήψη της επιστολής από τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών με την οποία επαναβεβαιώνει τη δέσμευσή του στο ελληνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Είμαι χαρούμενος που ανοίγει ο δρόμος και μπορούμε πλέον να προχωρήσουμε τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος που θα διεξαχθούν τον Ιανουάριο", αναφέρει ο πρόεδρος του Eurogroup.
Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) ξανάρχισε τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα, πρόσθεσε.
Αξιωματούχος Ευρωζώνης: Τον Ιανουάριο οι αποφάσεις
Από την πλευρά του αξιωματούχος της Ευρωζώνης επιβεβαίωσε τη λήψη της επιστολής από την ελληνική κυβέρνηση, στον απόηχο των ανησυχιών που είχαν εκδηλώσει οι θεσμοί αλλά και το Eurogroup σχετικά με το επίδομα προς τους συνταξιούχους.
Παράλληλα, σημειώνει ότι η επιστολή Τσακαλώτου κατευνάζει την αρχική έντονη ανησυχία σε ό,τι αφορά τις δεσμεύσεις της Αθήνας στο πλαίσιο του μνημονίου ειδικά στο ζήτημα των συντάξεων.
Τέλος, ο αξιωματούχος της Ευρωζώνης συμπληρώνει ότι σε αυτό το πλαίσιο οι επίσημες διαδικασίες για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα πραγματοποιηθούν τον Ιανουάριο.

ΜΕΧΡΙ 15 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ Χάος με το πόθεν έσχες: Σοβαρά προβλήματα στις δηλώσεις της περιουσίας

ΜΕΧΡΙ 15 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Χάος με το πόθεν έσχες: Σοβαρά προβλήματα στις δηλώσεις της περιουσίας

Χάος με το πόθεν έσχες: Σοβαρά προβλήματα στις δηλώσεις της περιουσίας
Σοβαρά προβλήματα αντιμετωπίζουν χιλιάδες υπόχρεοι αλλά και λογιστές με την συμπλήρωση του πόθεν έσχες που φέτος γίνεται ηλεκτρονικά. Η δήλωση Περιουσιακής Κατάστασης έχει πολλά «γκρίζα» σημεία που θα δυσκολέψουν πολλούς από τους 100 χιλιάδες και πλέον φορολογούμεβους.
Το νέο σύστημα απαιτεί να δηλωθούν τα πάντα, ακόμη και παλαιά περιουσιακά στοιχεία, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές δυσκολίες στη συμπλήρωση της αίτησης η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε παγίδα.
Το Πόθεν Εσχες, γίνεται για πρώτη φορά ηλεκτρονικά και η διάρκεια για την υποβολή της δήλωσης είναι έως τις 15 Ιανουαρίου 2107.
Στους υπόχρεους περιλαμβάνονται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, οι αναπληρωτές υπουργοί, οι υφυπουργοί, οι βουλευτές και οι λοιποί πολιτικοί, καθώς επίσης και στρατιωτικοί, δικαστικοί, εφοριακοί, τελωνειακοί, πάσης φύσεως ελεγκτές του Δημοσίου, στελέχη ανεξάρτητων αρχών, αιρετοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μέλη διοικητικών συμβουλίων δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, διαιτητές αθλημάτων, ιδιοκτήτες και στελέχη μέσων μαζικής ενημέρωσης καθώς και δημοσιογράφοι.
Τι πρέπει να δηλωθεί
Μετρητά άνω των 15.000 ευρώ κρυμμένα στο σπίτι, κοσμήματα, χρυσά, ασημένια ή χάλκινα νομίσματα, πολύτιμους λίθους, πολύτιμα μέταλλα και λοιπά κινητά αντικείμενα αξίας άνω των 30.000 ευρώ, καταθέσεις, ακίνητα, αυτοκίνητα, δίκυκλα, πισίνες, σκάφη, μετοχές, ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια, λοιπά χρηματοικονομικά προϊόντα και συμμετοχές σε επιχειρήσεις και αναλυτικά κατά πηγή προέλευσης όλα τους τα εισοδήματα πρέπει να δηλώσουν φέτος στις αρμόδιες αρχές.
Οπως αναφέρει το newmoney, για παράδειγμα, ακόμα και για αυτοκίνητα ή ακίνητα που εδώ και δεκαετίες έχουν αποκτήσει και τα δήλωναν στο Ε1 και το «πόθεν έσχες» του παρελθόντος, τώρα οι υπόχρεοι θα πρέπει να ψάξουν συμβόλαια και τιμολόγια για να αναγράψουν ξανά την αξία στην οποία τα απέκτησαν, τις πηγές προέλευσης των χρημάτων τους (π.χ. εισοδήματα έτους, αποταμιεύσεις παρελθόντων ετών, κέρδη από λαχεία - παιχνίδια ΟΠΑΠ κ.λπ.), αλλά και πόσα ακριβώς ήταν τα χρήματα από κάθε πηγή.
Ενώ δηλαδή τα στοιχεία αυτά είναι ήδη γνωστά στο κράτος και τις ελεγκτικές αρχές (και όταν οι εισαγγελείς που τις επικουρούν ή τις εποπτεύουν μπορούν να έχουν αυτόματη πρόσβαση χωρίς καν την έγκριση του ελεγχόμενου), οι υπόχρεοι πρέπει να ψάψουν να βρουν στοιχεία από παρελθόν και να τα δηλώσουν τώρα.

Για παράδειγμα, αν κάποιος απέκτησε ένα περιουσιακό στοιχείο μετά τον γάμο του, θα πρέπει να θυμάται και να μεταφέρει στη δήλωση τι έδωσε ο ίδιος ή η σύζυγός του από τους μισθούς τους, τι είχαν καθένας πριν από τον γάμο, αν βρήκαν χρήματα από δώρα γάμου ή τι μάζεψαν από κοινού μετά, τι τους έδωσαν οι γονείς τους, τι δάνειο πήραν κ.λπ.
Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα όταν θα καλούνται να δικαιολογήσουν τα υπόλοιπα από καταθέσεις που είχαν κατά την 31η Δεκεμβρίου 2015 σε τράπεζες. Στους λογαριασμούς μπορεί να υπήρχαν χρήματα από το 2014 και νωρίτερα και σε αυτά προσθέτονταν τακτικά ή έκτακτα και άλλα χρήματα (όπως η μισθοδοσία κάθε μήνα, χρήματα που μεταφέρονταν από έναν λογαριασμό του υπόχρεου σε άλλον, πληρωμές από ασφαλιστικά ταμεία ή έκτακτα κέρδη από στοιχηματισμό κ.λπ.), ενώ ταυτόχρονα αφαιρούνταν άλλα έξοδα (π.χ., για πληρωμές λογαριασμών, πιστωτικών καρτών, διάφορες αγορές).
Είναι σχεδόν αδύνατον, λοιπόν, να απαντήσει κανείς στην ερώτηση «πόσα χρήματα από τα υπόλοιπα των λογαριασμών προέρχονται από τρέχοντες μισθούς, πόσα από προηγούμενα χρόνια» κ.λπ.
Ενα άλλο ακραίο παράδειγμα είναι και αυτό: Εστω ότι σε κάποιον υπόχρεο είχε απομείνει στο τέλος του 2015 υπόλοιπο καταθέσεων συνολικά 6.000 ευρώ σε δύο διαφορετικές τράπεζες.
Μέσα στη χρονιά εκείνη οι μισθοί του που μπήκαν στην τράπεζα ήταν 12.000 ευρώ, κέρδισε 350 ευρώ από στοιχηματισμό, πούλησε ένα Ι.Χ. αυτοκίνητο για 1.150 ευρώ, ενώ είχε και άλλα 5.500 ευρώ σε καταθέσεις πριν από το 2015 (31/12/2014). Αρα συνολικά κινήθηκαν στους λογαριασμούς του 19.000 ευρώ, από τα οποία τα 13.500 ήταν πρωτογενείς καταθέσεις που εισήλθαν τη χρονιά εκείνη, ενώ τα 5.500 προϋπήρχαν.
Από την άλλη, έστω ότι το ίδιο άτομο δαπάνησε από τις καταθέσεις του μέσα στο 2015 13.000 ευρώ: 1.500 ευρώ για να πληρώσει φόρους, 1.000 ευρώ σε λογαριασμούς ΔΕΚΟ, 8.500 ευρώ για έξοδα σπιτιού κ.λπ. με πιστωτικές κάρτες, ενώ έκανε ανάληψη και άλλα 2.000 ευρώ για διάφορα έξοδα.
Αφού τα υπολογίσει όλα αυτά, θα πρέπει να κρίνει και να αποφασίσει πόσα από τα λεφτά που ξόδεψε κάθε φορά ήταν από χρήματα από τρέχουσα μισθοδοσία, από κέρδη ή εκποίηση περιουσιακού στοιχείου εκείνη τη χρονιά, ή πόσα ήταν από τα έτοιμα που είχε ήδη από το 2014. Μόνο έτσι θα μπορέσει να απαντήσει στο τέλος πόσα χρήματα του απέμειναν το 2015 από κάθε πηγή ξεχωριστά.
Δικαιολογητικά
Κατά τη διαδικασία της ηλεκτρονικής υποβολής Δ.Π.Κ., οι υπόχρεοι, οι οποίοι ανήκουν στις κατηγορίες των υποχρεωτικά ελεγχόμενων προσώπων (βουλευτές, αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης, ανώτεροι δικαστικοί), όπως αυτές προβλέπονται στις κείμενες διατάξεις, αποστέλλουν ηλεκτρονικά στο αρμόδιο όργανο ελέγχου, εφάπαξ κατά την υποβολή της αρχικής δήλωσης και εφόσον υπάρχουν μεταβολές κατά την υποβολή της ετήσιας δήλωσης, τα ακόλουθα δικαιολογητικά:
– Συμβόλαια των ακινήτων.
– Βεβαιώσεις επενδυτικών προϊόντων και χαρτοφυλακίων χρηματοοικονομικών προϊόντων, όπως αυτά περιγράφονται στο στοιχείο iii της περίπτωσης α” της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του Ν. 3213/2003, που κατ” ελάχιστον θα περιλαμβάνουν το όνομα του χειριστή της μερίδας, το όνομα των προϊόντων, το κόστος κτήσης και την αποτίμηση αυτών.
– Βεβαιώσεις ή παραστατικά από τα οποία να προκύπτουν τα υπόλοιπα τραπεζικών λογαριασμών, καθώς και αντίστοιχες βεβαιώσεις ή παραστατικά για κάθε είδους χρηματιστηριακά ή ασφαλιστικά προϊόντα και συμμετοχές σε κεφάλαια επιχειρηματικών ή επενδυτικών συμμετοχών (funds) και καταπιστευμάτων (trusts).
– Παραστατικά των Τραπεζών, Ταμιευτηρίων και άλλων ημεδαπών ή αλλοδαπών πιστωτικών Ιδρυμάτων απ” τα οποία θα αποδεικνύεται η μίσθωση θυρίδων.
– Παραστατικά αγοράς ή πράξεις φορολογικής αρχής ή ασφαλιστήρια συμβόλαια για τα κινητά μεγάλης αξίας άνω των 30.000,00 €, όπως ειδικότερα αυτά προσδιορίζονται στο στοιχείο vi της περίπτωσης α” της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του Ν. 3213/2003.
– Άδειες κυκλοφορίας πλωτών και εναέριων μεταφορικών μέσων, καθώς και των κάθε χρήσης οχημάτων και σε περίπτωση απόκτησης ή εκποίησης κατά τη διάρκεια του χρόνου που αφορά η δήλωση επιπλέον παραστατικά αγοράς ή πώλησης.

– Παραστατικά για συμμετοχή σε κάθε είδους εταιρεία ή επιχείρηση.

ΟΛΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ Τέλος τα μετρητά - Δείτε πώς μπορείτε να κάνετε στο εξής τις αγορές σας

ΟΛΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ

Τέλος τα μετρητά - Δείτε πώς μπορείτε να κάνετε στο εξής τις αγορές σας

Τέλος τα μετρητά - Δείτε πώς μπορείτε να κάνετε στο εξής τις αγορές σας
Με την παράγραφο 2 του άρθρου 69 του ν. 4446/2016 τροποποιήθηκε η παράγραφος 3 του άρθρου 20 του ν.3842/2010 και πλέον από 22.12.2015 (πρακτικά από 23.12.2016, αφού το ΦΕΚ αναρτήθηκε αργά χθες το βράδυ) μειώθηκε το όριο των συναλλαγών από 1.500 σε 500 ευρώ, πάνω από το οποίο θα πρέπει οι συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών-καταναλωτών και επιχειρήσεων (για πώληση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών) να γίνονται αποκλειστικά με τη χρήση μέσων πληρωμής με κάρτα ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής.
  
► Αιτιολογική έκθεση
Άρθρο 69 - Διασφάλιση και έλεγχος συναλλαγών
Καθορίζεται το πλαίσιο για τη διαβίβαση, την επεξεργασία, τη διαχείριση και τη διάθεση των δεδομένων των συναλλαγών. Αρμόδια υπηρεσία ορίζεται η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Μειώνεται από 1.500 ευρώ σε 500 ευρώ το ύψος των συναλλαγών μεταξύ καταναλωτών και επιχειρήσεων πάνω από το οποίο οι συναλλαγές πραγματοποιούνται αποκλειστικά με τη χρήση μέσων πληρωμής με κάρτα ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής (ενδεικτικά άλλα όχι περιοριστικά τραπεζικό έμβασμα, πληρωμή μέσω λογαριασμού πληρωμών, χρήση ηλεκτρονικού πορτοφολιού κλπ.). Δεν επιτρέπεται εξόφληση με μετρητά για συναλλαγές μεταξύ καταναλωτών και επιχειρήσεων αξίας μεγαλύτερης των 500 ευρώ.

► Διάταξη νόμου
2. Η παρ. 3 του άρθρου 20 του ν. 3842/2010 αντικαθίσταται ως εξής:
«3. Τα φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας πεντακοσίων (500) ευρώ και άνω, που εκδίδονται για πώληση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών σε ιδιώτες, εξοφλούνται από τους λήπτες τους, αγοραστές των αγαθών ή των υπηρεσιών, αποκλειστικώς με τη χρήση μέσων πληρωμής με κάρτα ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής, όπως ενδεικτικά άλλα όχι περιοριστικά τραπεζικό έμβασμα, πληρωμή μέσω λογαριασμού πληρωμών, χρήση ηλεκτρονικού πορτοφολιού. Δεν επιτρέπεται εξόφληση των στοιχείων αυτών με μετρητά.»
 
3. Τα φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας χιλίων πε­ντακοσίων (1.500) ευρώ και άνω, που εκδίδονται για πώ­ληση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών σε ιδιώτες, εξοφλού­νται από τους λήπτες τους, αγοραστές των αγαθών ή των υπηρεσιών, μέσω τράπεζας, με χρεωστικές ή πιστω­τικές κάρτες ή μέσω τραπεζικού λογαριασμού και με επι­ταγές. Δεν επιτρέπεται εξόφληση των στοιχείων αυτών με μετρητά. Οι Τράπεζες δεν επιτρέπεται να χρεώνουν αμοιβές για την κατάθεση των ποσών αυτών σε τραπεζι­κούς λογαριασμούς.

Συνεπώς, η εξόφληση όλων των συναλλαγών άνω των 500 ευρώ (σ.σ. τελική τιμή με φ.π.α.) μεταξύ επιχειρήσεων και ιδιωτών (πώληση αγαθών, παροχή υπηρεσιών, κ.λπ.) πρέπει να πραγματοποιείται αποκλειστικώς με τη χρήση μέσων πληρωμής με κάρτα ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής (π.χ. όπως ενδεικτικά άλλα όχι περιοριστικά τραπεζικό έμβασμα, πληρωμή μέσω λογαριασμού πληρωμών, χρήση ηλεκτρονικού πορτοφολιού. 

► Επισημάνσεις σύμφωνα και με την παλαιότερη ΠΟΛ.1027/9.2.2011 (προφανώς όσα αναφέρει η εν λόγω  απόφαση θα ισχύουν και σήμερα μετά τη μείωση του ορίου συναλλαγών, όμως ενδέχεται να υπάρξει και νέα εγκύκλιος που θα δίνει νέες διευκρινίσεις)
Ας παραθέσουμε μερικά από τα σημεία της ανωτέρω απόφασης:
- Ως αξία συναλλαγής, για την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, νοείται το συνολικό ποσό της αξίας της συναλλαγής, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α..
- Προκαταβολές που εισπράττονται ή τμηματικές καταβολές, που αφορούν συναλλαγές ύψους άνω του ισχύοντος κάθε φορά ορίου, εμπίπτουν στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διατάξεις της παρούσας, ανεξαρτήτως του ποσού έκαστης τμηματικής καταβολής ή προκαταβολής.

-Σε περίπτωση πώλησης αγαθών (όπως οχήματα, κ.λπ.) σε ιδιώτη «με ανταλλαγή», εξοφλείται από τον ιδιώτη - αγοραστή, με ηλεκτρονικό μέσο, η διαφορά της αξίας που προκύπτει από το συμψηφισμό των αμοιβαίων ανταπαιτήσεων, εφόσον αυτή υπερβαίνει το ισχύον, κάθε φορά, όριο.
- Σε περίπτωση αλλαγής λιανικώς πωληθέντων αγαθών, η αξία των οποίων προηγουμένως έχει εξοφληθεί, για τη νέα απόδειξη λιανικής πώλησης που εκδίδεται, εφαρμόζονται αναλόγως τα οριζόμενα στο προηγούμενο εδάφιο.
Ομοίως τα προαναφερόμενα ισχύουν και στην περίπτωση επιστροφής αγαθών, εφόσον μεταγενέστερα η απαίτηση του ιδιώτη συμψηφισθεί με επόμενη αγορά αγαθών.

-Σε περίπτωση συναλλαγής που εξοφλείται, μερικώς ή ολικώς, με εκχώρηση από τον ιδιώτη προϊόντος δανείου που βαρύνει αυτόν, με κατάθεση του σχετικού ποσού στο λογαριασμό του πωλητή – επιτηδευματία, οι υποχρεώσεις της παρούσας αφορούν το τυχόν υπολειπόμενο ποσό, ανεξαρτήτως αξίας, εφόσον η τιμολογούμενη αξία της συναλλαγής υπερβαίνει το ισχύον, κάθε φορά, όριο.

-Δεν εμπίπτουν στις υποχρεώσεις της περίπτωσης αυτής οι αγορές αγαθών ή υπηρεσιών, που το αντίτιμο της αξίας καλύπτεται με επί μέρους διαδοχικές καταβολές (προκαταβολές), διαφορετικών προσώπων από τον τελικό καταναλωτή. Το τυχόν επιπλέον, μη καλυπτόμενο κατά τα ως άνω ποσό, εξοφλείται με βάση τις διατάξεις της παρούσας, εφόσον η συνολική αξία της συναλλαγής υπερβαίνει το ισχύον όριο (π.χ. αγορά αγαθών από ιδιώτη μέσω «λίστας γάμου» κ.λπ.).

►  Κυρώσεις
Βάσει των νέων διατάξεων —εν αναμονή έκδοσης νέας εγκυκλίου— αλλά σε συνδυασμό και με όσα είχαν γίνει δεκτά με την ανωτέρω εγκύκλιο, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα —με επιφύλαξη πάντα— ότι, για πράξεις ή παραλείψεις που διαπιστώνονται σε διαφορετικό χρόνο εντός της ίδιας διαχειριστικής περιόδου επιβάλλεται ιδιαίτερο πρόστιμο, ανά φορολογικό έλεγχο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 του ν. 2523/1997.
Συναλλαγές μεταξύ επαγγελματιών  και ιδιωτών*
Ποσό ΣυναλλαγήςΚυρώσεις εάν η συναλλαγή δεν γίνει με τη χρήση μέσων πληρωμής με κάρτα ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής, όπως ενδεικτικά άλλα όχι περιοριστικά τραπεζικό έμβασμα, πληρωμή μέσω λογαριασμού πληρωμών, χρήση ηλεκτρονικού πορτοφολιού
Έως 500,00 ευρώ
Δεν υπάρχουν κυρώσεις
Πάνω από 500,00Επιβάλλεται στον επαγγελματία το πρόστιμο του άρθρου 4 του ν. 2523/1997.
* Όπως σημειώσαμε και ανωτέρω αναφερόμαστε στις συναλλαγές που έχουν οι ιδιώτες με επιχειρήσεις (αγορές ιδιωτών από τα εμπορικά καταστήματα, καταστήματα εστίασης, κ.λπ.).



Πηγή: Taxheaven