Περιουσιολόγιο: Από το 2021 η εφαρμογή του Παράταση για το μέτρο που εκκρεμεί από το 2010

Περιουσιολόγιο: Από το 2021 η εφαρμογή του

Παράταση για το μέτρο που εκκρεμεί από το 2010

25 Ιαν 2019 - 09:40

Του Γιώργου Λαμπίρη

Έως και το τέλος του 2020 και συγκεκριμένα το αργότερο μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου του 2020, ούτως ώστε να ξεκινήσει η εφαρμογή του από το 2021, θα πρέπει να είναι έτοιμες όλες οι λεπτομέρειες που αφορούν στην εφαρμογή του περιουσιολογίου, όπως αναφέρεται σχετικά στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων.

Ας σημειωθεί ότι παρά την αρχική νομοθετική του θέσπιση το 2010, η έναρξη του περιουσιολογίου για την καταγραφή κάθε περιουσιακού στοιχείου των φορολογουμένων, δεν υλοποιήθηκε. Ακολούθησε μία νέα προσπάθεια επαναφοράς του περιουσιολογίου το 2015, όταν και ανέλαβε την εξουσία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο για μία ακόμα φορά παρέμεινε στα χαρτιά. Εν τέλει, ενώ υπήρξε και νέα απόπειρα το 2018 για την εφαρμογή του περιουσιολογίου, έως και το τέλος του περασμένου έτους, κάτι τέτοιο δεν συνέβη για μία ακόμα φορά.

Όλοι οι φορολογούμενοι θα πρέπει υποχρεωτικά να προβαίνουν στη δήλωση των περιουσιακών τους στοιχείων, ενώ όσοι δεν το κάνουν θα έρχονται αντιμέτωποι με κυρώσεις. Σε αυτό το πλαίσιο εξετάζεται η επιβολή προστίμου, το οποίο πιθανότατα θα ισούται με την αξία του μη δηλωθέντος περιουσιακού στοιχείου.

Ποιες περιπτώσεις θα εξετάζονται

Στο μικροσκόπιο του υπουργείου Οικονομικών θα μπαίνουν όσοι φορολογούμενοι εμφανίζουν περιουσιακά στοιχεία με σημαντικές αποκλίσεις σε σχέση με τα εισοδήματα που δηλώνουν, αλλά και περιπτώσεις αδικαιολόγητα μεγάλου πλουτισμού.

Μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων που θα δηλώνονται, θα είναι οι καταθέσεις, τις οποίες οι φορολογούμενοι θα πρέπει να δηλώνουν οι ίδιοι, καθώς και οι μετοχές που μπορεί κάποιος να κατέχει σε μία εταιρεία, όπου επίσης θα δηλώνονται από τους φορολογούμενους.

Σε ό,τι αφορά τα ακίνητα, η βάση δεδομένων του περιουσιολογίου μπορεί να αντλεί στοιχεία αυτόματα, μέσω του E9.

Χωριστές δηλώσεις: Τι αλλάζει σε αφορολόγητο, τεκμήρια, επιδόματα

Χωριστές δηλώσεις: Τι αλλάζει σε αφορολόγητο, τεκμήρια, επιδόματα

Με ποιο τρόπο επηρεάζεται η φορολογική συμπεριφορά του ζευγαριού

25 Ιαν 2019 - 09:39

Του Γιώργου Λαμπίρη

Δεν επηρεάζεται ο τρόπος υπολογισμού του αφορολόγητου ορίου με τις χωριστές δηλώσεις, δεδομένου ότι και όταν υποβαλλεται η κοινή δήλωση των ζευγαριών, ο φόρος και επομένως και το αφορολόγητο υπολογίζονταν χωριστά από το σύζυγο ή τη σύζυγο.

Ωστόσο, αυτό που μεταβάλλεται στο εξής είναι το γεγονός ότι εάν κάποιος σύζυγος από τους δύο εμφάνιζε έλλειμμα στο εισόδημα που απαιτείτο για τη συμπλήρωση του αφορολόγητου ορίου, αυτό καλυπτόταν απο τα εισοδήματα του άλλου μέλους του ζευγαριού, όπως επισημαίνει στα Φορολογικά Νέα ο φοροτεχνικός, Αντώνης Μουζάκης. Πλέον, με τη μεταβολή και το δικαίωμα υποβολής χωριστής δήλωσης για τα έγγαμα ζευγάρια, δεν υφίσταται αυτή η δυνατότητα για όσους επιλέξουν το φορολογικό... διαζύγιο.

Ανάλογη αντιμετώπιση και στα τεκμήρια

Το ίδιο όμως ισχύει και για τις περιπτώσεις των τεκμηρίων, στα οποία ενώ υφίσταται η δυνατότητα αλληλοκάλυψης, πλέον για τα ζευγάρια που προβαίνουν σε χωριστές δηλώσεις, κάτι τέτοιο δεν θα ισχύει, καθότι ο κάθε ένας από τα μέλη του ζευγαριού, θα υποβάλλει τη δική του φορολογική δήλωση.

Τι θα συμβεί με επιδόματα;

Αδιευκρίνιστο παραμένει τι θα συμβεί με τα πιθανά επιδόματα, τα οποία λαμβάνουν κάποια ζευγάρια, όπου ένα από τα βασικά κριτήρια αποτελεί το οικογενειακό εισόδημα. Μία τέτοια περίπτωση επιδόματος είναι το επίδομα τέκνων, το οποίο καταβάλλεται λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των εξαρτώμενων τέκνων και το λεγόμενο ονομαζόμενο ως ισοδύναμο οικογενειακό εισόδημα κατά τα πρότυπα του Ενιαίου Επιδόματος Στήριξης Τέκνων.

Το ισοδύναμο οικογενειακό εισόδημα  ορίζεται ως το συνολικό, πραγματικό ή τεκμαρτό, εισόδημα από κάθε πηγή προέλευσης προ φόρων, μετά την αφαίρεση των εισφορών για κοινωνική ασφάλιση, εξαιρουμένων των επιδομάτων που δεν προσμετρώνται στο φορολογητέο εισόδημα, όλων των μελών της οικογένειας, διαιρούμενο με την λεγόμενη κλίμακα ισοδυναμίας.

Χωριστές δηλώσεις: Τι αλλάζει σε αφορολόγητο, τεκμήρια, επιδόματα Με ποιο τρόπο επηρεάζεται η φορολογική συμπεριφορά του ζευγαριού

Χωριστές δηλώσεις: Τι αλλάζει σε αφορολόγητο, τεκμήρια, επιδόματα

Με ποιο τρόπο επηρεάζεται η φορολογική συμπεριφορά του ζευγαριού

25 Ιαν 2019 - 09:39

Του Γιώργου Λαμπίρη

Δεν επηρεάζεται ο τρόπος υπολογισμού του αφορολόγητου ορίου με τις χωριστές δηλώσεις, δεδομένου ότι και όταν υποβαλλεται η κοινή δήλωση των ζευγαριών, ο φόρος και επομένως και το αφορολόγητο υπολογίζονταν χωριστά από το σύζυγο ή τη σύζυγο.

Ωστόσο, αυτό που μεταβάλλεται στο εξής είναι το γεγονός ότι εάν κάποιος σύζυγος από τους δύο εμφάνιζε έλλειμμα στο εισόδημα που απαιτείτο για τη συμπλήρωση του αφορολόγητου ορίου, αυτό καλυπτόταν απο τα εισοδήματα του άλλου μέλους του ζευγαριού, όπως επισημαίνει στα Φορολογικά Νέα ο φοροτεχνικός, Αντώνης Μουζάκης. Πλέον, με τη μεταβολή και το δικαίωμα υποβολής χωριστής δήλωσης για τα έγγαμα ζευγάρια, δεν υφίσταται αυτή η δυνατότητα για όσους επιλέξουν το φορολογικό... διαζύγιο.

Ανάλογη αντιμετώπιση και στα τεκμήρια

Το ίδιο όμως ισχύει και για τις περιπτώσεις των τεκμηρίων, στα οποία ενώ υφίσταται η δυνατότητα αλληλοκάλυψης, πλέον για τα ζευγάρια που προβαίνουν σε χωριστές δηλώσεις, κάτι τέτοιο δεν θα ισχύει, καθότι ο κάθε ένας από τα μέλη του ζευγαριού, θα υποβάλλει τη δική του φορολογική δήλωση.

Τι θα συμβεί με επιδόματα;

Αδιευκρίνιστο παραμένει τι θα συμβεί με τα πιθανά επιδόματα, τα οποία λαμβάνουν κάποια ζευγάρια, όπου ένα από τα βασικά κριτήρια αποτελεί το οικογενειακό εισόδημα. Μία τέτοια περίπτωση επιδόματος είναι το επίδομα τέκνων, το οποίο καταβάλλεται λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των εξαρτώμενων τέκνων και το λεγόμενο ονομαζόμενο ως ισοδύναμο οικογενειακό εισόδημα κατά τα πρότυπα του Ενιαίου Επιδόματος Στήριξης Τέκνων.

Το ισοδύναμο οικογενειακό εισόδημα  ορίζεται ως το συνολικό, πραγματικό ή τεκμαρτό, εισόδημα από κάθε πηγή προέλευσης προ φόρων, μετά την αφαίρεση των εισφορών για κοινωνική ασφάλιση, εξαιρουμένων των επιδομάτων που δεν προσμετρώνται στο φορολογητέο εισόδημα, όλων των μελών της οικογένειας, διαιρούμενο με την λεγόμενη κλίμακα ισοδυναμίας.

Οι 18χρονοι που θα υποβάλλουν ξεχωριστή φορολογική δήλωση από τους γονείς τους

Οι 18χρονοι που θα υποβάλλουν ξεχωριστή φορολογική δήλωση από τους γονείς τους

Οι περιπτώσεις υποβολής δήλωσης από τους 18ρηδες και οι εξαιρέσεις

24 Ιαν 2019 - 10:03

Δεν είναι μόνο οι σύζυγοι που αποκτούν πλέον τη δυνατότητα να υποβάλουν ξεχωριστή φορολογική δήλωσηαλλά χιλιάδες ακόμα φορολογούμενοι θα έχουν φέτος ραντεβού για πρώτη φορά με την Εφορία.

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν και οι 18χρονοι. Όσοι έκλεισαν τα 18 έτη ηλικίας εντός του 2018 και έχουν να δηλώσουν οποιουδήποτε ύψους πραγματικό ή τεκμαρτό εισόδημα θα «χωρίσουν»  φορολογικά από τους γονείς τους. Θα πρέπει φέτος να υποβάλουν μόνοι τους ξεχωριστή δήλωση. Για παράδειγμα ξεχωριστή φορολογική δήλωση θα πρέπει να κάνει ένας 18αρης που μπορεί να μην  έχει αποκτήσει εισοδήματα αλλά στο όνομά του έχουν πιστωθεί τόκοι καταθέσεων ακόμη και λίγων ευρώ.

 

Επιπλέον, ένας νέος ή μια νέα που συμπλήρωσε τα 18 έτη ηλικίας εντός του προηγούμενου έτους υποχρεούται φέτος να υποβάλει ξεχωριστή φορολογική δήλωση, εφόσον:

- Δεν συγκατοικεί στο ίδιο σπίτι με τους γονείς του, αλλά διαμένει σε κτίσμα στο οποίο κατέχει έστω και ένα μικρό ποσοστό πλήρους κυριότητας ή επικαρπίας ή σε κτίσμα το οποίο του παραχωρήθηκε δωρεάν από τους γονείς του ή από κάποιον φίλο του.

- Έχει στο όνομά του οποιοδήποτε άλλο περιουσιακό στοιχείο που λαμβάνει υπόψη ως τεκμήριο διαβίωσης (ΙΧ αυτοκίνητο, σκάφος κ.λπ.).

- Απέκτησε εντός του 2018 οποιασδήποτε άλλης μορφής εισόδημα (π.χ. από μισθούς, επιδόματα, ενοίκια, αγροτικές ή επιχειρηματικές δραστηριότητες, υπεραξίες από μετοχές, ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια κ.λπ.).

-  Ίδρυσε εντός του 2018 οποιαδήποτε επιχείρηση στο όνομά του.

-  Προχώρησε εντός του 2018 σε έναρξη ελευθέριου επαγγέλματος.

-  Είναι έγγαμος ή έγγαμη τη στιγμή της υποβολής της φορολογικής δήλωσης.

Εξαιρέσεις

Οι μόνοι νέοι οι οποίοι συμπλήρωσαν τα 18 έτη ηλικίας εντός του 2018 και δεν είναι υποχρεωμένοι να υποβάλουν φέτος δική τους δήλωση φορολογίας εισοδήματος είναι όσοι πέρυσι δεν είχαν καθόλου εισοδήματα ούτε περιουσιακά στοιχεία που να αποτελούν τεκμήρια (κατοικία, αυτοκίνητο κ.λπ.), εφόσον φιλοξενήθηκαν σε σπίτια γονέων, άλλων συγγενών ή φίλων, ή εφόσον είναι φοιτητές και λόγω σπουδών διαμένουν με ενοίκιο σε άλλη πόλη από αυτήν στην οποία ζουν οι γονείς τους.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος πρέπει να υποβάλουν φέτος υποχρεωτικά όλοι οι φορολογούμενοι οι οποίοι έχουν κλείσει μέχρι και τις 31/12/2018 το 18ο έτος της ηλικίας τους, εφόσον έχουν να δηλώσουν οποιουδήποτε ύψους πραγματικό ή τεκμαρτό εισόδημα.

Παραδείγματα

- Φοιτητής 20 ετών σπουδάζει στην Πάτρα και δεν αποκτά πραγματικό εισόδημα. Οι γονείς τους κατοικούν στην Αθήνα. Ο συγκεκριμένος φοιτητής δεν έχει υποχρέωση υποβολής φορολογικής δήλωσης καθώς θεωρείται εξαρτώμενο μέλος και βαρύνει τον γονέα του.

- Φοιτητής 22 ετών σπουδάζει σε διαφορετική πόλη από αυτή που κατοικούν οι γονείς του και αποκτά εισόδημα 1.000 ευρώ από μισθωτή εργασία και 1.500 ευρώ από εκμίσθωση κατοικιών. Ο φοιτητής έχει υποχρέωση υποβολής φορολογικής δήλωσης στην οποία θα δηλώσει τα εισοδήματα που απέκτησε. Θεωρείται όμως ταυτόχρονα και εξαρτώμενο μέλος και θα περιληφθεί στην φορολογική δήλωση του γονέα του. Το τεκμήριο του σπιτιού που χρησιμοποιεί ως φοιτητική κατοικία, επιβαρύνει τον γονέα.

newsbeast.gr

Επικρατείας: Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος στην πενταετία και για νέα δραστηριότητα Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου που ανατρέπει τα υπάρχοντα δεδομένα

Επικρατείας: Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος στην πενταετία και για νέα δραστηριότητα

Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου που ανατρέπει τα υπάρχοντα δεδομένα

24 Ιαν 2019 - 10:00

Του Γιώργου Λαμπίρη

Μία σημαντική απόφαση ως προς την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος, ανατρέποντας τη σχετική ερμηνεία από τη φορολογική αρχή, έλαβε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Με την απόφασή του 89/2019, το ανώτατο δικαστήριο αναφέρει ότι όσοι κατά το παρελθόν είχαν προβεί σε έναρξη εργασιών και στη συνέχεια διέκοψαν τη συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα, ξεκινώντας μία καινούργια, εξαιρούνται για μία πενταετία από την υποχρέωση καταβολής του τέλους επιτηδεύματος για την άσκηση του νέου επαγγέλματός τους. Μάλιστα, όπως τονίζεται από το ΣτΕ η πενταετής απαλλαγή ισχύει ακόμα και στην περίπτωση, κατά την οποία οι υπόχρεοι είχαν συμπληρώσει τα πέντε έτη, ασκώντας την αρχική επαγγελματική τους δραστηριότητα, αλλά και ανεξάρτητα από το εάν η αρχική έναρξη εργασιών είχε λάβει χρόνο σε χρόνο προγενέστερο της πενταετίας (κάτι που ορίζει ο ισχύων νόμος 3986/2011 άρθρο 31, παρ. 3).

Όπως προκύπτει από την απόφαση του συμβουλίου της Επικρατείας υπήρξαν περιπτώσεις, στις οποίες, επαγγελματίες, οι οποίοι είχαν προβεί αρχικά στην έναρξη ελεύθερου επαγγέλματος, προχώρησαν στη συνέχεια σε διακοπή εντός της πενταετίας απαλλαγής, με αποτέλεσμα να τους επιβληθεί η υποχρέωση, να καταβάλλουν 650 ευρώ για το τέλος επιτηδεύματος.

Πιο συγκεκριμένα, δικηγόρος, ο οποίος προσέφυγε στο ανώτατο δικαστήριο, είχε κάνει έναρξη εργασιών αρχικά το 2007 ως επιχειρηματικός σύμβουλος και στη συνέχεια, το 2015 έκανε έναρξη ως δικηγόρος, με αποτέλεσμα στη δεύτερη περίπτωση, για τα έτη 2015 και 2016, οπότε και άσκησε το επάγγελματης δικηγορίας, να κληθεί να πληρώσει τα 650 ευρώ.

Ξεκαθαρίζοντας το τοπίο

Θυμίζουμε ότι όπως ανέφερε το σχετικό άρθρο του νόμου 3986 του 2011 στην παράγραφο 3 του άρθου 31, «οι ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις και οι ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα, εξαιρούνται από την καταβολή του τέλους επιτηδεύματος, εφόσον δεν έχουν παρέλθει πέντε έτη από την πρώτη έναρξη εργασιών, καθώς και οι περιπτώσεις ατομικών επιχειρήσεων, εφόσον για τον επιτηδευματία υπολείπονται τρία έτη από το έτος της συνταξιοδότησής του. Ως έτος συνταξιοδότησης νοείται το 65ο έτος της ηλικίας». Επί της ουσίας λοιπόν το Συμβούλιο της Επικρατείας, έρχεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο που υπήρχε αναφορικά με το ισχύον καθεστώς και τις διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου.

Σε αμφισβήτηση και η ΠΟΛ 1223 του 2011

Επίσης, το ΣτΕ αμφισβητεί ουσιαστικά με την απόφασή του και την ΠΟΛ. 1223 του 2011, η οποία ανέφερε ότι εάν ο επιτηδευματίας έχει πραγματοποιήσει κατά το παρελθόν άλλη έναρξη, δεν εξαιρείται της υποχρέωσης να καταβάλλει το τέλος επιτηδεύματος, ακόμα και εάν έχει προχωρήσει σε διακοπή της αρχικής του δραστηριότητας.

Επικρατείας: Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος στην πενταετία και για νέα δραστηριότητα Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου που ανατρέπει τα υπάρχοντα δεδομένα

Επικρατείας: Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος στην πενταετία και για νέα δραστηριότητα

Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου που ανατρέπει τα υπάρχοντα δεδομένα

24 Ιαν 2019 - 10:00

Του Γιώργου Λαμπίρη

Μία σημαντική απόφαση ως προς την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος, ανατρέποντας τη σχετική ερμηνεία από τη φορολογική αρχή, έλαβε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Με την απόφασή του 89/2019, το ανώτατο δικαστήριο αναφέρει ότι όσοι κατά το παρελθόν είχαν προβεί σε έναρξη εργασιών και στη συνέχεια διέκοψαν τη συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα, ξεκινώντας μία καινούργια, εξαιρούνται για μία πενταετία από την υποχρέωση καταβολής του τέλους επιτηδεύματος για την άσκηση του νέου επαγγέλματός τους. Μάλιστα, όπως τονίζεται από το ΣτΕ η πενταετής απαλλαγή ισχύει ακόμα και στην περίπτωση, κατά την οποία οι υπόχρεοι είχαν συμπληρώσει τα πέντε έτη, ασκώντας την αρχική επαγγελματική τους δραστηριότητα, αλλά και ανεξάρτητα από το εάν η αρχική έναρξη εργασιών είχε λάβει χρόνο σε χρόνο προγενέστερο της πενταετίας (κάτι που ορίζει ο ισχύων νόμος 3986/2011 άρθρο 31, παρ. 3).

Όπως προκύπτει από την απόφαση του συμβουλίου της Επικρατείας υπήρξαν περιπτώσεις, στις οποίες, επαγγελματίες, οι οποίοι είχαν προβεί αρχικά στην έναρξη ελεύθερου επαγγέλματος, προχώρησαν στη συνέχεια σε διακοπή εντός της πενταετίας απαλλαγής, με αποτέλεσμα να τους επιβληθεί η υποχρέωση, να καταβάλλουν 650 ευρώ για το τέλος επιτηδεύματος.

Πιο συγκεκριμένα, δικηγόρος, ο οποίος προσέφυγε στο ανώτατο δικαστήριο, είχε κάνει έναρξη εργασιών αρχικά το 2007 ως επιχειρηματικός σύμβουλος και στη συνέχεια, το 2015 έκανε έναρξη ως δικηγόρος, με αποτέλεσμα στη δεύτερη περίπτωση, για τα έτη 2015 και 2016, οπότε και άσκησε το επάγγελματης δικηγορίας, να κληθεί να πληρώσει τα 650 ευρώ.

Ξεκαθαρίζοντας το τοπίο

Θυμίζουμε ότι όπως ανέφερε το σχετικό άρθρο του νόμου 3986 του 2011 στην παράγραφο 3 του άρθου 31, «οι ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις και οι ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα, εξαιρούνται από την καταβολή του τέλους επιτηδεύματος, εφόσον δεν έχουν παρέλθει πέντε έτη από την πρώτη έναρξη εργασιών, καθώς και οι περιπτώσεις ατομικών επιχειρήσεων, εφόσον για τον επιτηδευματία υπολείπονται τρία έτη από το έτος της συνταξιοδότησής του. Ως έτος συνταξιοδότησης νοείται το 65ο έτος της ηλικίας». Επί της ουσίας λοιπόν το Συμβούλιο της Επικρατείας, έρχεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο που υπήρχε αναφορικά με το ισχύον καθεστώς και τις διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου.

Σε αμφισβήτηση και η ΠΟΛ 1223 του 2011

Επίσης, το ΣτΕ αμφισβητεί ουσιαστικά με την απόφασή του και την ΠΟΛ. 1223 του 2011, η οποία ανέφερε ότι εάν ο επιτηδευματίας έχει πραγματοποιήσει κατά το παρελθόν άλλη έναρξη, δεν εξαιρείται της υποχρέωσης να καταβάλλει το τέλος επιτηδεύματος, ακόμα και εάν έχει προχωρήσει σε διακοπή της αρχικής του δραστηριότητας.

Επικρατείας: Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος στην πενταετία και για νέα δραστηριότητα Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου που ανατρέπει τα υπάρχοντα δεδομένα

Επικρατείας: Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος στην πενταετία και για νέα δραστηριότητα

Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου που ανατρέπει τα υπάρχοντα δεδομένα

24 Ιαν 2019 - 10:00

Του Γιώργου Λαμπίρη

Μία σημαντική απόφαση ως προς την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος, ανατρέποντας τη σχετική ερμηνεία από τη φορολογική αρχή, έλαβε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Με την απόφασή του 89/2019, το ανώτατο δικαστήριο αναφέρει ότι όσοι κατά το παρελθόν είχαν προβεί σε έναρξη εργασιών και στη συνέχεια διέκοψαν τη συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα, ξεκινώντας μία καινούργια, εξαιρούνται για μία πενταετία από την υποχρέωση καταβολής του τέλους επιτηδεύματος για την άσκηση του νέου επαγγέλματός τους. Μάλιστα, όπως τονίζεται από το ΣτΕ η πενταετής απαλλαγή ισχύει ακόμα και στην περίπτωση, κατά την οποία οι υπόχρεοι είχαν συμπληρώσει τα πέντε έτη, ασκώντας την αρχική επαγγελματική τους δραστηριότητα, αλλά και ανεξάρτητα από το εάν η αρχική έναρξη εργασιών είχε λάβει χρόνο σε χρόνο προγενέστερο της πενταετίας (κάτι που ορίζει ο ισχύων νόμος 3986/2011 άρθρο 31, παρ. 3).

Όπως προκύπτει από την απόφαση του συμβουλίου της Επικρατείας υπήρξαν περιπτώσεις, στις οποίες, επαγγελματίες, οι οποίοι είχαν προβεί αρχικά στην έναρξη ελεύθερου επαγγέλματος, προχώρησαν στη συνέχεια σε διακοπή εντός της πενταετίας απαλλαγής, με αποτέλεσμα να τους επιβληθεί η υποχρέωση, να καταβάλλουν 650 ευρώ για το τέλος επιτηδεύματος.

Πιο συγκεκριμένα, δικηγόρος, ο οποίος προσέφυγε στο ανώτατο δικαστήριο, είχε κάνει έναρξη εργασιών αρχικά το 2007 ως επιχειρηματικός σύμβουλος και στη συνέχεια, το 2015 έκανε έναρξη ως δικηγόρος, με αποτέλεσμα στη δεύτερη περίπτωση, για τα έτη 2015 και 2016, οπότε και άσκησε το επάγγελματης δικηγορίας, να κληθεί να πληρώσει τα 650 ευρώ.

Ξεκαθαρίζοντας το τοπίο

Θυμίζουμε ότι όπως ανέφερε το σχετικό άρθρο του νόμου 3986 του 2011 στην παράγραφο 3 του άρθου 31, «οι ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις και οι ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα, εξαιρούνται από την καταβολή του τέλους επιτηδεύματος, εφόσον δεν έχουν παρέλθει πέντε έτη από την πρώτη έναρξη εργασιών, καθώς και οι περιπτώσεις ατομικών επιχειρήσεων, εφόσον για τον επιτηδευματία υπολείπονται τρία έτη από το έτος της συνταξιοδότησής του. Ως έτος συνταξιοδότησης νοείται το 65ο έτος της ηλικίας». Επί της ουσίας λοιπόν το Συμβούλιο της Επικρατείας, έρχεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο που υπήρχε αναφορικά με το ισχύον καθεστώς και τις διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου.

Σε αμφισβήτηση και η ΠΟΛ 1223 του 2011

Επίσης, το ΣτΕ αμφισβητεί ουσιαστικά με την απόφασή του και την ΠΟΛ. 1223 του 2011, η οποία ανέφερε ότι εάν ο επιτηδευματίας έχει πραγματοποιήσει κατά το παρελθόν άλλη έναρξη, δεν εξαιρείται της υποχρέωσης να καταβάλλει το τέλος επιτηδεύματος, ακόμα και εάν έχει προχωρήσει σε διακοπή της αρχικής του δραστηριότητας.

Επικρατείας: Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος στην πενταετία και για νέα δραστηριότητα Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου που ανατρέπει τα υπάρχοντα δεδομένα

Επικρατείας: Απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος στην πενταετία και για νέα δραστηριότητα

Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου που ανατρέπει τα υπάρχοντα δεδομένα

24 Ιαν 2019 - 10:00

Του Γιώργου Λαμπίρη

Μία σημαντική απόφαση ως προς την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος, ανατρέποντας τη σχετική ερμηνεία από τη φορολογική αρχή, έλαβε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Με την απόφασή του 89/2019, το ανώτατο δικαστήριο αναφέρει ότι όσοι κατά το παρελθόν είχαν προβεί σε έναρξη εργασιών και στη συνέχεια διέκοψαν τη συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα, ξεκινώντας μία καινούργια, εξαιρούνται για μία πενταετία από την υποχρέωση καταβολής του τέλους επιτηδεύματος για την άσκηση του νέου επαγγέλματός τους. Μάλιστα, όπως τονίζεται από το ΣτΕ η πενταετής απαλλαγή ισχύει ακόμα και στην περίπτωση, κατά την οποία οι υπόχρεοι είχαν συμπληρώσει τα πέντε έτη, ασκώντας την αρχική επαγγελματική τους δραστηριότητα, αλλά και ανεξάρτητα από το εάν η αρχική έναρξη εργασιών είχε λάβει χρόνο σε χρόνο προγενέστερο της πενταετίας (κάτι που ορίζει ο ισχύων νόμος 3986/2011 άρθρο 31, παρ. 3).

Όπως προκύπτει από την απόφαση του συμβουλίου της Επικρατείας υπήρξαν περιπτώσεις, στις οποίες, επαγγελματίες, οι οποίοι είχαν προβεί αρχικά στην έναρξη ελεύθερου επαγγέλματος, προχώρησαν στη συνέχεια σε διακοπή εντός της πενταετίας απαλλαγής, με αποτέλεσμα να τους επιβληθεί η υποχρέωση, να καταβάλλουν 650 ευρώ για το τέλος επιτηδεύματος.

Πιο συγκεκριμένα, δικηγόρος, ο οποίος προσέφυγε στο ανώτατο δικαστήριο, είχε κάνει έναρξη εργασιών αρχικά το 2007 ως επιχειρηματικός σύμβουλος και στη συνέχεια, το 2015 έκανε έναρξη ως δικηγόρος, με αποτέλεσμα στη δεύτερη περίπτωση, για τα έτη 2015 και 2016, οπότε και άσκησε το επάγγελματης δικηγορίας, να κληθεί να πληρώσει τα 650 ευρώ.

Ξεκαθαρίζοντας το τοπίο

Θυμίζουμε ότι όπως ανέφερε το σχετικό άρθρο του νόμου 3986 του 2011 στην παράγραφο 3 του άρθου 31, «οι ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις και οι ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα, εξαιρούνται από την καταβολή του τέλους επιτηδεύματος, εφόσον δεν έχουν παρέλθει πέντε έτη από την πρώτη έναρξη εργασιών, καθώς και οι περιπτώσεις ατομικών επιχειρήσεων, εφόσον για τον επιτηδευματία υπολείπονται τρία έτη από το έτος της συνταξιοδότησής του. Ως έτος συνταξιοδότησης νοείται το 65ο έτος της ηλικίας». Επί της ουσίας λοιπόν το Συμβούλιο της Επικρατείας, έρχεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο που υπήρχε αναφορικά με το ισχύον καθεστώς και τις διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου.

Σε αμφισβήτηση και η ΠΟΛ 1223 του 2011

Επίσης, το ΣτΕ αμφισβητεί ουσιαστικά με την απόφασή του και την ΠΟΛ. 1223 του 2011, η οποία ανέφερε ότι εάν ο επιτηδευματίας έχει πραγματοποιήσει κατά το παρελθόν άλλη έναρξη, δεν εξαιρείται της υποχρέωσης να καταβάλλει το τέλος επιτηδεύματος, ακόμα και εάν έχει προχωρήσει σε διακοπή της αρχικής του δραστηριότητας.

Πώς επηρεάζονται τα παιδιά από τις χωριστές δηλώσεις συζύγων Τι ισχύει για ανήλικα και ενήλικα τέκνα

Πώς επηρεάζονται τα παιδιά από τις χωριστές δηλώσεις συζύγων

Τι ισχύει για ανήλικα και ενήλικα τέκνα

24 Ιαν 2019 - 09:59

Του Γιώργου Λαμπίρη

Στα εισοδήματα του γονέα που έχει το μεγαλύτερο συνολικό εισόδημα και η φορολόγηση γίνεται στο όνομά του, προστίθενται τα εισοδήματα των ανήλικων παιδιών κατά τη διαδικασία χωριστών δηλώσεων συζύγων.

Σε περίπτωση κατά την οποία οι γονείς έχουν να παρουσιάσουν ίσο ποσό συνολικού εισοδήματος, το εισόδημα του παιδιού προστίθεται σε αυτό του πατέρα και φορολογείται στο δικό του ΑΦΜ.  Ωστόσο, εάν κάποιος από τους δύο γονείς έχει τη γονική μέριμνα, το εισόδημα του ανήλικου τέκνου, προστίθεται στα εισοδήματα του γονέα που έχει τη μέριμνα. Θυμίζουμε ότι η ρύθμιση αυτή ισχύει και για τους συντρόφους που συνδέονται με σύμφωνο συμβίωσης.

Οι υπόχρεοι

Στον αντίποδα, για περιπτώσεις στις οποίες τα παιδιά συμπλήρωσαν στη διάρκεια του 18ο έτος της ηλικίας τους και διαθέτουν πραγματικό ή τεκμαρτό εισόδημα, θα πρέπει να υποβάλουν από φέτος για πρώτη φορά τη δική τους φορολογική δήλωση.

Και οι εξαιρέσεις

Της υποχρέωσης υποβολής φορολογικής δήλωσης εξαιρούνται για παράδειγμα φοιτητές που έχουν ξεπεράσει τα 18 έτη, οι οποίοι νοικιάζουν σπίτι και διαμένουν στην επαρχία. Δεδομένου ότι θεωρούνται εξαρτώμενα μέλη, τα δηλωθέντα εισοδήματα είναι υποχρέωση των γονέων τους.

Επιπλέον, εξαιρούνται της υποχρέωσης υποβολής δήλωσης, όσοι συμπλήρωσαν το 18ο έτος της ηλικίας τους στη διάρκεια του και δεν έχουν κανενός είδους εισόδημα ή περιουσιακό στοιχείο, όπως σπίτι ή αυτοκίνητο, τα οποία θα έπρεπε υπό διαφορετικές συνθήκες να δηλώσουν.

Πώς επηρεάζονται τα παιδιά από τις χωριστές δηλώσεις συζύγων Τι ισχύει για ανήλικα και ενήλικα τέκνα

Πώς επηρεάζονται τα παιδιά από τις χωριστές δηλώσεις συζύγων

Τι ισχύει για ανήλικα και ενήλικα τέκνα

24 Ιαν 2019 - 09:59

Του Γιώργου Λαμπίρη

Στα εισοδήματα του γονέα που έχει το μεγαλύτερο συνολικό εισόδημα και η φορολόγηση γίνεται στο όνομά του, προστίθενται τα εισοδήματα των ανήλικων παιδιών κατά τη διαδικασία χωριστών δηλώσεων συζύγων.

Σε περίπτωση κατά την οποία οι γονείς έχουν να παρουσιάσουν ίσο ποσό συνολικού εισοδήματος, το εισόδημα του παιδιού προστίθεται σε αυτό του πατέρα και φορολογείται στο δικό του ΑΦΜ.  Ωστόσο, εάν κάποιος από τους δύο γονείς έχει τη γονική μέριμνα, το εισόδημα του ανήλικου τέκνου, προστίθεται στα εισοδήματα του γονέα που έχει τη μέριμνα. Θυμίζουμε ότι η ρύθμιση αυτή ισχύει και για τους συντρόφους που συνδέονται με σύμφωνο συμβίωσης.

Οι υπόχρεοι

Στον αντίποδα, για περιπτώσεις στις οποίες τα παιδιά συμπλήρωσαν στη διάρκεια του 18ο έτος της ηλικίας τους και διαθέτουν πραγματικό ή τεκμαρτό εισόδημα, θα πρέπει να υποβάλουν από φέτος για πρώτη φορά τη δική τους φορολογική δήλωση.

Και οι εξαιρέσεις

Της υποχρέωσης υποβολής φορολογικής δήλωσης εξαιρούνται για παράδειγμα φοιτητές που έχουν ξεπεράσει τα 18 έτη, οι οποίοι νοικιάζουν σπίτι και διαμένουν στην επαρχία. Δεδομένου ότι θεωρούνται εξαρτώμενα μέλη, τα δηλωθέντα εισοδήματα είναι υποχρέωση των γονέων τους.

Επιπλέον, εξαιρούνται της υποχρέωσης υποβολής δήλωσης, όσοι συμπλήρωσαν το 18ο έτος της ηλικίας τους στη διάρκεια του και δεν έχουν κανενός είδους εισόδημα ή περιουσιακό στοιχείο, όπως σπίτι ή αυτοκίνητο, τα οποία θα έπρεπε υπό διαφορετικές συνθήκες να δηλώσουν.